De spirituele reis van de Vreedzame Krijger | Culturu.com
Culturu.com | Suriname Nieuws Magazine

De spirituele reis van de Vreedzame Krijger

  • 161 reactie(s)
  • 32686 x bekeken
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #150 Gepost op: 17 oktober 2017, 18:22 »
Odi odi,

Ik schiet weer in een andere fase en dromen van 15 jaar en langer geleden komen voorbij en ik ga deze dromen anders bekijken en vanuit het bewustzijnsniveau waarin ik mij nu bevind.

Even terug in de tijd en een droom, 2001.

Droom krofaya-patu
Ik was in een korjaal met mijn moeder (de Aisa) en het korjaal werd door 2 jongens voortgestuwd dmv pari. Moeder zat voorop onder een soort van paraplu op een hoog houten handwerkbank gestoken in een mooie blauw gewaad, geen koto! Mijn idee was dat wij richting mijn vader gingen. Wij gingen naar boven (rivier op) maar kwamen langs de plantage waar mijn moeders familie afkomstig is aan de Commewijne rivier. Wij naderden de plantage en mijn moeder gaf de jongens te kennen dat zij bij mijn biologische moeders plantage moesten aanmeren.
Wij kwamen niet vanaf de voorkant van de plantage maar vanaf de achterkant. De plantage was in rep en roer want bigi Mama was er. Iedereen wilde bigi Mama zien en men stond langs de weg, aan weerszijden van de weg te kijken en te gapen naar bigi Mama en ik liep zo trots als een pauw naast moeder.
Wij liepen door naar voren en moeders was niet in haar sas. Wij liepen naar een van de oude huizen en daar was onder de loods een krofaya patu met iets erop aan het koken. Moeders werd kwaad en trapte de pot omver en zei “no wan sma e du mi boi”. Wij liepen terug, dezelfde weg terug, en aan weerszijden stonden Aisa’s van de plantage en zij gaapten naar mijn moeder en bewonderden haar. Ik hoorde hun zeggen ‘ai na disi na a bigi Mama”. Moeders was nog steeds not amused en zei het volgende tegen de Aisa’s die aan weerszijden van de weg stonden en haar aanstaarden “libisma e du sang den wani nanga unu, luku fa unu tenapu ma libisma e du orgi". Vervolgens zei moeders “ unu abi koloku dati na mi kon, efu na ing papa ben kon dan unu bo si sani bikasi ing dati no e meki spotu”. Na deze droom besefte ik dat de Aisa niet van moedersfamilie is ook niet van vadersfamilie trouwens.

Deze droom komt de afgelopen dagen steeds terug in mijn systeem en beleef ik live. Ik zit midden in mijn moederssysteem en uiteraard ook mijn vaderssysteem.
Ik ga een stap dieper en ook het stuk over mijn broers en zussen en wat ik zelf destijds doorkreeg. Hoe bepalend is winti in het leven van de mens als uiteindelijk de mens het laatste woord heeft? Is dit de reden dat de machten en krachten verscholen waren en niets meer wilden? Is dit waarom de Piai Indji in een waterton is gaan huizen omdat men steeds bij de kreek ging en de Indji lastig viel en deze het beu is?
Toen de familie bleef zeuren over het ‘redden van mijn broer’ ben ik uiteindelijk ook over gaan dromen en kreeg ik op een gegeven moment door om mijn broer te redden. Is dit hoe de mens winti mee lastig valt en uiteindelijk ondanks dat het niet de taak van winti is winti zich op toelegt?

Uiteraard geldt ook voor deze post dat het om mijn proces gaat en mijn verlichting. Het heeft niet als doel een standaard te creëren want alles maar dan ook alles verandert naarmate de overtuigingen los geraken en ik dichter bij mezelf kom. Ik ben er nog lang niet maar het ‘thuiskomen gevoel’ is hemels!
Ik ben los, ik ben vrij! Wat is Systemisch bekijken en verdiepen een verademing!

Krakti
JAG
« Laatst bewerkt op: 17 oktober 2017, 18:26 door JAG »
Mi no bin de, mi go na waka, di mi doro nomo Sriba dede!

Iedereen zei dat het onmogelijk was. Totdat er iemand langs kwam die dat
niet wist...


The world as we have created it is a process of our thinking. It cannot be changed without changing our thinking.
~ A. Einstein
NIEUWS
  • Data loading...

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #151 Gepost op: 04 november 2017, 10:56 »
Odi, odi,

Ik heb in een systeem mogen staan en daarin mocht ik een opa representeren die uiteraard reeds lang overleden is. Door in deze opstelling te mogen hebben gestaan raakte ik iets dieper in mezelf aan. In elke opstelling waarin ik of jij mag representeren raak ik of jij iets ook in jezelf aan. Alles is energie namelijk. Ik ben dankbaar dat ik deze opa heb mogen representeren, het heeft mij dieper inzicht gegeven in mijn eigen achtergrond en zo kom ik steeds dichterbij mezelf en laat ik weer een stukje van de zwaarte los en is een stukje verlichting mijn deel. Wat mij ook heel erg duidelijk werd is de zwaarte die rust op familieleden die mee opgezadeld worden dat zij die en die zijn die reeds overleden zijn. Onbewust wordt de nieuweling in de emotie van de reeds overledene gezet met alle gevolgen van dien, Attentie!

Wat is een verstrikking in systemisch werk?

"Leden van een familie hebben behalve genetisch ook systemisch met elkaar te maken.
Samen vormen ze een lotsgemeenschap.
Anders gezegd: de leden van een familie hebben ‘binding’ met elkaar en van de meeste van die bindingen zijn zij zich onbewust.

Wanneer de bindingen ‘gezond’ zijn, dan eren de leden elkaar.
Alle leden ‘kennen’ en achten elkanders lot.

Verstrikking
Pas wanneer een binding ‘ongezond’ is, spreken we van een ‘verstrikking’.
Iemand is verstrikt wanneer hij of zij het lot van een familielid niet acht en die persoon min of meer ‘uitsluit’ op grond van de gevolgen van diens handelen. Anders gezegd; de betreffende persoon (en zelfs personen in geval van moord, wisi, verkrachting etc.) wordt niet geëerd als lid van het familiesysteem.
Wanneer jij verstrikt bent, dan vereenzelvig jij je (onbewust) teveel met het lot van een ander familielid en de gevolgen ervan, en daardoor ben  je niet geheel vrij om je eigen leven uit te stippelen…

Dat ‘eren’ en ‘achten’ betekent niet dat je die personen werkelijk gekend moet hebben; ze kunnen al gestorven zijn. En het betekent ook niet dat je hun daden vergoelijkt. Je eert slechts hun lot en hun eigen plaats binnen je familie. Ze horen erbij, ondanks alles wat er gebeurd is.

Verstrikking voor een kind
Soms wordt een mens al vroeg in zijn leven overmand door gevoelens die hem hinderen en die zich niet laten verklaren. Dat is een situatie waarin systemisch werk voor veel verandering en verlichting kan zorgen.

Vaak is een kind verstrikt geraakt vanwege een verstrikking van vader en/of moeder. Wanneer zij al niet vrij zijn om het eigen leven te nemen, dan wordt dat voor hun kind eveneens lastig.

Hoe uit zich een verstrikking in het dagelijkse leven?
Uit duizenden ervaringen met systemische opstellingen blijkt dat een mens in verstrikking last kan hebben van o.a.:

dwangmatig of hyperactief gedrag
allerlei ziekteverschijnselen
concentratiemoeilijkheden
onverklaarbare emotionele uitbarstingen
het gevoel “bezeten” te zijn (zichzelf niet kunnen zijn)
telkens terugkerende en hardnekkige neigingen, zoals “verkeerde keuzes” maken
onderpresteren op school of werk
 
Een verstrikking dringt door tot in je overtuigingen, je meningen, je emoties, in je verlangens, je denken, je beslissingen, je lichaam en je handelingen.
Is dat erg?
Een beetje NEEE en een hoop JAAAA!

NEEE omdat het in elk geval aantoont dat je gevoelig bent en meelevend.
En vooral JAAAA omdat het jou bijzonder zal hinderen om te zijn wie jij werkelijk bent. Het hindert je om te kunnen ontspannen. En het ergste is dat je vaak denkt dat het allemaal aan jezelf ligt en dat je jezelf daarvoor afkeurt.

Opheffen van verstrikkingen via een familieopstelling
Uit de reacties van representanten in een familieopstelling kan het vermoeden van een verstrikking naar voren komen. Bijvoorbeeld:

representanten kunnen elkaar niet aankijken…
representanten stoten elkaar af…
representanten vertonen lichamelijke symptomen
representanten willen naar de grond toe en gaan liggen
representanten van een ziekte/probleem staan op een systemische plek bedoeld voor vader of moeder…
representanten zijn “afwezig” of vertonen vluchtgedrag…

De begeleider zoekt uit wat er nodig is om eventuele verstrikkingen via het “veld” helder te krijgen.
Veel verstrikkingen kunnen worden opgeheven door eer te betonen aan een buitengesloten familielid en het achten van diens (nood)lot en diens gemaakte keuzes onder moeilijke omstandigheden.
Uit vele ervaringen blijkt dat het opheffen van verstrikkingen tot meer rust kan leiden, tot een betere gezondheid en tot een verhoogde levensenergie".

Leentje buur
https://opstellingenamsterdam.nl/familieopstellingen/wat-is-verstrikking

http://www.definest.nl/kanker-als-symptoom/
Krakti
JAG
« Laatst bewerkt op: 04 november 2017, 11:04 door JAG »

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #152 Gepost op: 10 november 2017, 16:49 »
Odi odi,

De waarheid zit in het midden

Ja ook ik kom wederom tot inzichten en kom ik mezelf tegen.
Ik ben bezig met mijn genogram, stamboom, en moet met de billen bloot en blanco in gaan staan. Bezig met mijn genogram kom ik mijn bekende weerstand tegen. Link Rechts, Goed Fout.
Het leven is een proces en om tot inzicht te komen moet je het leven eerst ervaren. Ik ben onderdeel van het systeem, mijn moederssysteem en mijn vaderssysteem. Ik kan niet los staan of claimen dat ik vrij of wakker ben als ik het systeem niet begrijp en geen inzicht in heb. Zolang het inzicht er niet is ben ik een gevangene van mijn eigen systeem. Het gaat ook niet om wie wat gedaan heeft of wie de ander dood heeft gewenst of suma wisi trawang. Het gaat erom allen een plek te geven en ze te erkennen. In elk systeem komt uitsluiting, verstoting etc voor en deze patronen herhalen zich steeds weer ook wij die nu leven en denken vrij te zijn leven vaak het patroon van onze ouders en voorouders voort. Om uit dit gevangenschap los te breken hoor ik Goed en Fout los te laten en niet Links of Rechts te kiezen maar mezelf in het midden/centrum te plaatsen zodat zowel Links en Rechts, Goed en Fout in evenwicht zijn. Kies ik een kant dan zal ik nimmer in balans zijn en dus niet mijn optimale Zelf kunnen zijn.
Ik heb familie in eerste instantie info gevraagd en ben genegeerd. Ik ben de oude bekende angst tegengekomen dat familie geen namen, geboorte en overlijdens data wilden delen. Ik heb gebeden en was af en toe zwaar gefrustreerd omdat ik simpelweg tegen muren opbotste.

Een genogram opmaken is voor mij inzicht krijgen in het systeem en om het systeem zo optimaal mogelijk te laten stromen/functioneren. Ik ben vastgelopen en ben niet aan mijn tentamen opdracht deadline toegekomen en heb de ruimte gekregen om het op een later tijdstip in te leveren deels omdat de informatie van onze voorouders simpelweg niet met een simpele druk op een knop boven komt drijven. Ook natuurlijk omdat ik zelf Links Rechts, Goed en Fout nog de boventoon liet voeren. Ik heb met mijn mentor geschakeld en aangegeven dat ik het los liet het genogram want ik kwam niet tot rust omdat ik continu mee bezig was.
Eenmaal losgelaten en dezelfde dag werd ik door enkele familieleden gebeld, ook vanuit Suriname, die mij voorzagen van ontbrekende informatie. Ik heb zelf voor de komende week afspraken ingepland om te praten over wat zij nog weten over vroeger. Ik wil inzage in reden van overlijden, welke ziektes maar ook de huidige mensen. Waar lijden zij aan, wat zijn hun beslommeringen. Er valt heel veel informatie te vergaren en ook inzicht in ziekte beelden en stoornissen.
Mijn voorouders leven optimaal, het stroomt en aan mij om deze lijn vast te houden. De vroeg geborenen en vroeg gestorvenen krijgen ook een naam en worden gekend en erkend. Deze zijn heel belangrijk in het systeem want zij tellen ook mee.

Een droom volgde begin deze week waarin ik doorkreeg dat ik een x-aantal dagen had om bij GranPa langs te gaan. Ik stond op die ochtend, ging mijn kamertje in en communiceerde de droom omdat mij niet volledig duidelijk was waarom ik langs moest en vroeg om opheldering.
Daags na de droom werd ik gebeld door mijn Santigron broer en ik vertelde hem de droom en hij schakelde gelijk de volgende ochtend bij en met GranPa en ik mag een badje tegemoet zien. Ik krijg ook van hem mee waarom het moet van GranPa. Wederom een stapje verder in mijn proces.

Ik heb ook mijn trots en Goed en Slecht (richting mijn familie en de boosheid naar mijn vaders familie dat zij niet om hebben gekeken naar ons na de dood van onze vader) opzij geschoven en heb mijn familie benaderd. Ik had serieus niet verwacht dat ik met zoveel liefde geholpen zou worden. In een dag stroomde het volop en vanuit verschillende kanalen geeft mijn familie mij aan dat zij trots zijn op wat ik aan het doen ben en zij kijken uit naar mijn bevindingen en ook zij willen inzicht en het voorgaande loslaten. Het heeft nog aardig wat voeten en handen in de aarde maar wij zijn goed op weg. Ik werk het genotram naar boven toe en ben aardig diep geraakt. Het is zaak nu de overige info welke ik de komende tijd krijg in te verwerken. Ik maak mijn eigen website en familie zal de info daar kunnen vinden indien nodig. Het is niet voor mij alleen, het is voor mijn hele systeem!

Bezig met mijn genogram heb ik het gevoel in de grootste opstelling van mijn leven te staan.

De feedback vanuit mijn overleden voorouders is van een LIEFDEVOLLE wijze en ondanks dat hier en daar wat weerstand opduikt is het aan mij om LIEFDEVOL te stromen want de grootste  obstakel in deze ben ik zelf. Beide systemen zijn mijn spiegel!

Ik transformeer ik transformeer het is een eindeloze cyclus. Ik heb af en toe lopen vloeken en tieren en het genogram vervloekt maar ik ben lief voor mezelf  ;D
Wat een bevalling.

Krakti
JAG
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #153 Gepost op: 22 november 2017, 10:42 »
Odi odi,

Miskraam, abortus, vroeg geboren en gestorven enz.

Mijn familie is niet bijzonder op zich want alle universele pijnen en gebeurtenissen manifesteren zich ook in mijn familie. Bezig met het genogram loop ik tegen een aantal patronen aan. Het patroon van omgaan met een miskraam, abortus, vroeg geboren en gestorven of gewoon een aantal dagen geleefd en gestorven.

Al deze kinderen hebben nooit een graf gehad en zover ik kan nagaan praktisch geen dede oso. In de familie is ook bij een aantal vrouwen door de eeuwen heen de baarmoeder verwijdert en ook dit is nooit gecommuniceerd. Onvruchtbaarheid is ook een patroon en ook hierover wordt niet dieper gepraat. Wel worden heel veel rituelen uitgevoerd echter er komen geen kinderen en met alle nare verwijzingen naar Winti toe omtrent de onvruchtbaarheid.

Ik ben ouderen langsgegaan want ik wil mijn genogram ook aan de generaties na mij en zij die nog geboren moeten gaan worden nalaten. Dit wil ik uiteraard zo volledig en naar waarheid achterlaten. Zelf heb ik geen kinderen maar ik voel de drang om voor degene na ons een goed document achter te laten. Voor mij de 50+ is het al lastig om het verleden boven water te halen laat staan zij die niets weten. Een zus is nu een ontbrekende schakel en daarvoor zal ik het archief in Suriname moeten induiken.

Ik begon aan het genogram en ik werd geleid naar een tweeling die in 1890 geboren en ook in 1890 gestorven is. Ik wilde weten wie het waren en van welke zus. Gaande weg kwam er nog een zus naar de oppervlakte terwijl niemand over haar sprak. Ik was echt in de veronderstelling dat er maar 2 zussen waren. Nu blijkt nog een zus te zijn die vertrokken is en nooit meer om gekeken heeft en mijn gevoel geeft aan dat dit het punt is welke ik nader moet uitzoeken en uitspitten.

Terug naar de tweeling.
Ik was gefascineerd en heb gevraagd of iemand iets hierover wist. Wij hebben nog een aantal ouderen net boven mijn moeder maar zij weten van niets. Ook zij geven aan “onze ouderen spraken niet”. Ik ben ouderen na gegaan en bizar hoe men spontaaan over hun miskraam, abortus, het niet kunnen rouwen of geen plek voor hun kind hebben gemaakt noch gegeven in het gezin. Bij ons zijn heel heel veel miskramen en heel veel kinderen hebben een paar dagen geleefd en gestorven.

Ik zie de pijnen in hun lichaamstaal en gezichtsuitdrukking wanneer zij over vertellen. Bij ons (mijn moeders familie) is het namelijk zo dat een miskraam, abortus, vroeg geboren of een paar dagen geleefd tot een paar weken toe geen eigen graf heeft. Veel van de kinderen belanden tussen de benen van een oudere en krijgen daarom dus ook geen eigen plek/graf. Er wordt niet over gesproken, ook niet met de kinderen die achterblijven of daarna geboren worden. Het overleden kind verdwijnt simpelweg in het niets terwijl het wel bevrucht is geraakt, geademd heeft etc. Deze Zielen doen meer dan toe in het systeem. Ik heb de ouderen geen vragen gesteld. Ik ben naar hun toe gegaan en aangegeven dat ik met een stamboom bezig ben en wil weten hoe of wat en de kwaaltjes en pijnen die men kent en of heeft en wat er naar boven komt. Ik heb hun spontaan laten vertellen want alleen zo kom ik tot de kern.

Waarom praten wij niet met elkaar? Als wij bij elkaar zijn is het gieren en brullen maar daaronder wordt nooit gepraat. De angst en het domme ding schaamte. Ik heb wel gevraagd of men na wilt gaan (bij zichzelf) waar de schaamte vandaan komt. Is het iets vanuit de beleving met en van Winti dat als iets gebeurt dan Winti gi yu sjeng of gewoon het zgn gezichtsverlies.
Ja ook ik heb en ken schaamte maar heb geleerd overheen te stappen. Ik heb het ook zo vaak aan mijn zussen en broers gevraagd waarom zij zich naar elkaar toe schamen en niet open en bloot met elkaar communiceren.

Voorbeeldje van vorige week. Jongste broer is bij mij ingeschreven. Hij woont samen en heeft kinderen maar hij kan zich niet op het adres inschrijven. Hij is in het verleden ook zijn huis kwijtgeraakt (het onderverhuren van zijn woning). Hij moest zijn paspoort verlengen en had een adres nodig. Ingeschreven bij mij en de belastingdienst had een adres en het regende aanmaningen etc. Ik heb gevraagd naar het hoe en of wat en blijkt dat hij de auto van de andere broer op zijn naam heeft gezet en die broer betaald simpelweg geen rekeningen. Ook deze broer heeft geen eigen woning, woont met zijn vriendin samen maar kan zich niet op dat adres inschrijven. Andere twee broers dito verhaal.
Ik had post voor mijn broer en degene die voor onze moeder gezorgd had kwam langs en vertelde dat hij later de broer van de post ging ontmoeten. Ik gaf de post mee, welke geopend waren. Mijn broer had gevraagd of ik de post wilde openen en ik nam foto’s en stuurde via app de post door want zo kon hij makkelijk en snel schakelen waar nodig.

Ik kreeg vervolgens een boze app van broer of ik zijn post nooit meer aan de andere broer wilde meegeven. Ik reageerde laconiek want ik heb het bewust gedaan. Hij had namelijk tegen mij gezegd dat ik de andere broers en zussen niet moest vertellen dat hij bij mij ingeschreven stond. Een voor een komen zij bij mij en zeggen allemaal hetzelfde  “zeg niet tegen de anderen”. Dit moet ook doorbroken worden en het behoeft geen verdere uitleg. Schaamte welke niet in de ogen gekeken wordt kan tot razernij lijden. Pijn die niet aangekeken wordt kan tot wisi lijden etc.
Stel de ene zus krijgt miskraam op miskraam en de andere zus blijft kinderen baren. Wat kan het eventueel met een mens doen als niet dieper gekeken wordt?

De broer die voor onze moeder zorgde toen zij leefde heb ik op de been geholpen de laatste maanden en hij vindt zijn groove.

Mijn moeder kreeg als verwijt te horen “ a e meki pikin leki djinipie”. Degene die dit zei heb ik pas gevraagd of zij kinderen kwijt is geraakt en zij zei volmondig neen. Gelukkig zat een andere oudere erbij en die zei `’het is niet waar, je bent kinderen verloren’.  Waarop ze zei, ‘ ja maar die hebben niet geleefd’ en haar lichaam werd tot een hoopje gemaakt, de gezichtsspieren spraken boekdelen en de grauwheid, woede en verdriet was niet te verbergen. Deze pijn, daar moeten wij naartoe want het kan een mens in razernij (stoornis) doen verzanden en dat heeft niets met Winti te maken. Let wel kinderen voor de miskraam, abortus maar ook die erna etc krijgen dit mee in hun systeem. Niemand gaat vrijuit daarom heet het ‘familiesysteem’.

Het is tijd om ook hier naar te kijken. Deze manier van omgaan met een miskraam, abortus en vroeg gestorvenen is het nog van deze tijd? Waarom kijken wij niet om naar elkaar en verzachten wij de pijn? Waarom angst naar elkaar toe en wat zegt de schaamte ons vandaag de dag? Brengt het ons vooruit en/of belemmert het ons in onze groei?
Hoeveel lagen nog?

Krakti
JAG

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #154 Gepost op: 27 november 2017, 16:46 »
Odi odi,

De droom opgevolgd door te bellen met mijn Santigron broer. Ik had in de droom een x-aantal dagen om bij GranPa langs te gaan. Zo gezegd zo gedaan en ik kreeg een badje toegestuurd binnen 5 dagen. Een week gebadderd en het leven gaat verder en de verdieping komt.

Ik krijg aardig wat dromen over familie die in extase zijn omdat eindelijk iemand in de familie de kern opzoekt. Ik heb vaak het gevoel omringd te zijn door voorouders alsof ik in een kring sta en zij de kring om mij heen vormen, zowel vaders- als moederszijde.

Ook krijg ik uiteraard wederom stukjes, in mezelf die opgelost worden, te zien. Voor de geboorte, tijdens de geboorte, in het leven slaan wij heel veel op en zeulen wij het met ons mee. Ik mocht niet leven van moedersfamilie en had het de eerste 3 maanden na geboorte zwaar en had ook volgens de artsen geen overlevingskansen. Ik was ook luistervinkje tussen de ouderen en kreeg heel veel mee als kind tussen mijn 4e en 11e. Al stond ik op afstand ik kreeg veel mee wat zij zeiden ook wanneer zij zgn P-taal spraken. Toen mijn moeder naar Nederland vertrok heb ik bij haar zus (die mijn vader vergiftigd heeft) ingewoond en daar ben ik geleid naar de lade van de kledingkast en heb ik veel brieven die uit Nederland kwamen gelezen. Elke brief was wel iets negatiefs over mijn moeder in opgenomen. Thuis ook bij mijn oma (in Suriname) de kledingkast doorspit en brieven gelezen die uit Nederland kwamen. Ik was toen 11 jaar. Al dit soort dingen heb ik in mijn systeem opgeslagen en een oordeel over geveld. Ik weet niet waarom ik de brieven moest lezen want ik werd naar geleidt maar ook dit vormt je als persoon. Ik had een afkeer naar mijn moeders- en vadersfamilie en dit is onderdeel van mijn levensles. Ik weet simpelweg heel veel, soms teveel denk ik maar ik had de brieven moeten lezen. Ik ben goed verstrikt geraakt.
Uiteraard komt dit allemaal wel goed van pas want bij het samenbrengen van wat toen één was maar door de mens is opgedeeld heb ik wel baat bij de extra informatie.

Enfin ik ben goed verstrikt geraakt in het gebeuren van de familie want ook over andere familieleden werd gesproken in de brieven. Ik had nog geen voet in Nederland gezet en wist hoe de levens in Nederland waren en wie met wie ruzie had etc, wie haar man onderhield met kinderbijslag en al dat nog meer. Wie naar bonu was gegaan etc en wat zij elkaar onderling verwensten. Ja zoals velen die hier de site opzoeken kom ook ik uit een zwaar, beklemmend en verstrikt familiesysteem. Ik kom langzaam los en voel mij meer een vrijstaand huis. Helemaal los kom ik uiteraard niet van de systemen want ik ben onderdeel van maar ik kan dat wat niet meer van mij is en bij mij hoort loslaten en het daar laten waar het hoort.

Geweldig en gewichtig hoef niet. Ik volg simpelweg de leidraad “de bron, Al-Wat-Is” en alles wat het leven mij aanreikt. Het stamboom maken, de voorouders een gezicht maar bovenal hun hun plek geven zonder al te veel bombarie en gedoe zet al heel veel recht. De vele overleden kinderen, abortussen, miskramen een plek geven die zij niet gekregen hebben. De energie is in beweging en daar hoef ik eerlijk waar geen Kabra neti etc voor te doen. Het moet uit mezelf komen, niets meer niets minder.

Droom met mijn moeder.
Eerst was ik in Nederland op de gracht (ik heb jaren op een woonark op de gracht gewoond) Ik was op een oude boot, van ijzer, en het water van de gracht was kraakhelder. Ik was blij dat ik goed kon kijken en zien in het water en ik babbelde met iedereen die langskwam. Familie kwam langs, lanti kwam langs en ik maar babbelen. Ik vertelde over de inzichten welke ik heb gekregen en wat mijn wensen zijn. Ik ging naar binnen op een gegeven moment en eenmaal binnen zag ik dat ik in het oude huis van mijn ouders was. Het was een houten huis op stong-futu’s. Ik zie mijn moeder en wij raken in gesprek. Ik vertel haar voluit en volop wat ik zoal geleerd heb en vertel haar over de inzichten welke ik in mezelf heb gevonden. Wat ik zelf anders had kunnen doen maar ik was dankbaar voor de lessen van het leven. Mijn moeder was zacht en straalde liefde uit. Ze keek ook heel zacht terwijl zij in haar leven vaak een strenge blik had merkte ik op en ik gaf het haar ook mee dat zij zo zacht keek. Wij babbelen voort en op een gegeven moment komen wij op haar zus uit. De zus die mijn vader vergiftigd heeft. Ik praat liefdevol over haar zus en mijn moeder luistert en kijkt aandachtig. Zij staat op en geeft mij een brasa en zegt dat haar wens en droom is uitgekomen. Ik vertaal dat als dat ik zelf zacht ben geworden en minder oordelend ben over de zus. Mijn moeder zegt dan dat zij met haar zus gaat praten. Haar zus is in de slaapkamer, de jongensslaapkamer zoals toen in het oude huis. De kamer waarin mijn vader zowat overleden is. Ik geef aan dat ik het begrijp en dat ik niet mee ga. Het is overduidelijk dat mijn moeder nog het e.e.a. met haar zus moet recht praten en ik loop met haar tot de deur en geef haar haar ruimte. Zij gaat naar binnen en ik loop verder het huis door en het galmt door mijn hoofd wat mijn moeder zei “mijn wens en mijn droom is uitgekomen”. Al galmend door mijn hoofd word ik wakker en het was 9 uur en ik besluit dat ik naar de kerk ga en zo geschiedde. De kerkdienst was geweldig, het onthaal door de collectanten was liefdevol. Ik was weer thuis.

Toen mijn moeder leefde waakte ik simpelweg over haar. Ik wilde haar beschermen en zou haar nooit met haar zus alleen laten. Als jong kind was ik beschermend naar mijn moeder en vader toe. Vandaar dat familie altijd zei dat ik deed alsof ik haar man en haar vader was. Parentificatie is mij niet vreemd maar ook deze rol is niet de rol die ik in het leven moet hebben. Als kind ging ik ook ’s ochtends met mijn ouders achter op de Zundap naar de bakker. Zij kochten het brood en gingen verder naar het werk en ik naar huis. Thuis aangekomen maakte ik de rest wakker om ons klaar te maken om naar school te gaan. Ik ben ook niet de oudste. Als kind is mij een ouderrol toebedeeld ook deels door de winti’s die bekend waren dat die zich op mij openbaarden. Hier is dus duidelijk ook verstrikking opgetreden en heb ik mij die rol eigen gemaakt. Het is geen vingerwijzing naar mijn ouders. Zo is het gelopen en zo had het moeten lopen om op dit punt te geraken maar deze rol neem ik niet meer aan en laat ik los.

Wat ook door mij heen gaat de laatste dagen is dat mijn moeder vaak is verteld door bonu’s dat haar familie haar dood wenst en ik heb bonu’s mijn moeder horen vertellen dat zij niet te veel met familie moest bemoeien. Wat als deze bonu’s verstand van opstellingen hadden? Was het anders gelopen? Ach ja het had zo moeten zijn!

Oh ja de 7 jaar bij GranPa zitten erop. Ik stond er niet zo bij stil maar zeven jaar van afzien. In afzondering, de eenzame weg en de passanten die de eenzame weg met zich meebracht. Ik had geen erg in totdat ik mijn Santigron broer sprak en wij gaandeweg het gesprek “oh verhip het is 7 jaar inmiddels”. Daar hoort dus ook een badje bij en die kreeg ik, vandaar de droom dat ik een x-aantal dagen had om bij GranPa langs te gaan. In de droom ging ik naar Santigron, ik ben ook naar Blakkie gelopen (obia oso) maar ben niet naar binnen gegaan. Mijn Blakkie tijd zit erop. In taal van GranPa ‘mi tron Basja’. Op naar de volgende 7, de vette jaren!

Ik voel mij vrij en licht!

https://www.loslaten.nu/loslaten-van-parentificatie/
https://www.mindacademy.nl/nlp/systemisch-werk

Krakti
JAG
« Laatst bewerkt op: 27 november 2017, 16:55 door JAG »

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #155 Gepost op: 24 januari 2018, 21:05 »
Odi odi,

Beste wensen en iedereen een liefdevol en spiritueel verdiepend 2018.

Schuld en Onschuld
Deze twee zijn vaak zo verwarrend en zijn niet het meest begrepen.
Is een moeder of vader die vanuit diens overlevering de kinderen grootbrengt schuldig als de opvoeding het kind schaadt? Is een ouder die het kind in de ouderrol plaatst schuldig in het systeem? Hoe vaak wijzen wij niet naar de ander dat hij of zij schuldig is of zich ergens aan schuldig heeft gemaakt en dat wij Schuld en Onschuld hanteren en deze niet goed begrijpen? In elk cultuur is Schuld en Onschuld. Kinderen hebben ouders en ouders hebben de taak in Liefde het kind de lessen des levens bij te brengen echter een gehavende ouder zal ongetwijfeld diens onverwerkte pijn en issues ook aan diens kinderen en omgeving door geven. Jong geleerd is oud gedaan! Het is maar goed ook want anders waren er geen therapeuten nodig, a no so dan? Alles is dan weer met elkaar verbonden, de eindeloze beweging. Het universum is continu in beweging en aan verandering onderhevig. Niets blijft hetzelfde.

Ik heb mijn examens voor het begeleiden van familieopstellingen gehaald en mijn praktijkexamen was lekker. Ik heb mij niet eerder zo lekker gevoeld en het werkte zelfs door. Ik heb een dag lang in verschillende opstelling gestaan en ik mocht de dag afsluiten met mijn opstelling. Toen ik de indeling van de dag gemaild kreeg had ik zoiets van hmmm want ik was als laatste aan de beurt en natuurlijk haalde ik druk op mezelf maar de ochtend thuis gedrumd, ter plekke ook nog gedrumd en toen ben ik los gegaan en puur mijn innerlijke wijsheid gevolgd en natuurlijk goed geluisterd, gekeken en mee gestroomd. Ik lust wel meer van dit en ga ook in de nabije toekomst mij specialiseren hierin. Dit is thuiskomen voor mij, dit is wat ik graag inadem en uitadem. De puzzelstukjes vallen nu naadloos in mekaar en ik voel mij ready. Dit had ik nodig, dit inzicht. Ook het inzicht in de vorige levens en hoe die soms verweven kunnen zijn in dit huidige leven.

Ik heb een nieuwe studiegenote en zij had in 2 van mijn opstellingen gestaan en beide keren is zij ’s nachts doodziek geworden en had zij het gevoel dat zij zou sterven. Zij had het aan mij doorgegeven en de mentoren hadden haar aangeraden om het met mij over te hebben. Het had natuurlijk niets met mij te maken maar ik kreeg wel een vorig leven te zien waarin wij met elkaar verstrengeld waren. Ik heb haar hier niet het fijne van verteld (ondanks dat zij mij naar bleef vragen) maar heb haar wat tips gegeven en zij is super happy met mijn aanwijzingen.
 
Kom ik bij mijn Santigron broer. Ook hij gaat door een mallemolen en ik weet dat hij meegaat in mijn ontwikkelingsproces. GranPa heeft ons toen niet voor niets naast elkaar geplaatst. Hij is van de rauwe setting en door zijn grootvaders wegwijs gemaakt. Echter om een verdiepingsslag te maken, m.a.w. om te groeien naar het volgende niveau, zal ook hij zich los moeten wrikken van zijn familie om “volwassen” te worden. Ook hij is grootgebracht met het idee voor de familie te moeten zorgen en voor hun te moeten werken. Deels opgelegd en deels het aard van het beestje. Als bepaalde winti’s op ons openbaren dan hebben velen het idee ‘te moeten zorgen voor anderen’. Ik ben natuurlijk op dit vlak inmiddels een lichtelijk gevorderd ervaringsdeskundige (je loswrikken van de overtuigingen die ingehamerd zijn). Het voelt als een zegening als je een ander kunt bijstaan vanuit je ervaring. Ik denk dat het doel uiteindelijk is om vanuit de ervaringen een ander te kunnen bijstaan of een stuk mee te lopen in diens proces. De beste stuurlui staan nimmer aan wal, zij zijn midden op zee in de deining, de golven en wind trotserend.

Krakti
JAG

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #156 Gepost op: 27 januari 2018, 12:29 »
Odi odi,

Ik had een volle week een trillend rechteroog en ik weet uit mijn eigen ervaring dat ik iemand, die ik lang niet gezien heb, ga zien.

Gordijnen open en zus laveloos op de bank

Of het een droom was weet ik niet maar ik was thuis en ik had het gevoel dat ik droomde en was ik in het oude huis. Het huis waarin wij gewoond hebben toen wij in Nederland aankwamen, het was in de Bijlmermeer. Ik was in het huis en ik was beneden en ik ging vanuit mijn kamer beneden de trap omhoog en kwam in de kamer van mijn zusje uit en daar waren mijn broers en zussen. Het leek alsof er een kerkdienst gaande was. Mijn zusje en haar man hebben een Pinkstergemeente in real life.

Ik kijk rond in de kamer van mijn zusje, en het valt mij op dat overal in het huis de gordijnen gesloten zijn, er komt geen licht in de woning ondanks dat het overdag is zijn de gordijnen gesloten. Ik twijfel een splitsecond wat te doen en of ik de gordijnen open zal gooien en staat mijn moeder ineens in de kamer. Zij lijkt niet geamuseerd, geïrriteerd gooit zij de gordijnen in de kamer van mijn zusje open. Aan de reactie van mijn broers en zussen maakte ik uit dat zij mij aankeken en denken dat ik de gordijnen heb opengegooid en besef ik dat zij onze moeder niet kunnen zien.
Ik ga vervolgens de overige kamers, keuken, woonkamer etc. ook de gordijnen opengooien en mijn moeder loopt mee. Wij wisselen geen woord maar ik zie aan haar gezichtsuitdrukking dat zij nog geïrriteerd is en ik denk "ja ik begrijp je, hoe vaak ik ook geprobeerd heb hun richting het licht en de verlichting te leiden zij kiezen steeds weer voor het duister, blijkbaar voelen zij zich daar het prettigst bij en wie ben ik om hun te vertellen wat te doen".

Ik ben dan in de keuken en mijn broertje (die na mij) en mijn oudste zus zijn ook in de keuken. Ik kijk hun aan en ik moet lachen en denk, "elkeen van jullie denkt mij te kunnen overstemmen maar jullie halen jezelf steeds onderuit niet mij". Ik merk dat ik ook in berust dat het hun pad en proces is en dat ik hun nodig heb om mijn eigen vooruitgang te kunnen meten.
Ik loop vervolgens de woonkamer in en daar is mijn zus (die de bakroe gekocht heeft), zij ligt languit in de tweezit. Ik zie mijn moeder, heel wazig, ook in de woonkamer bij de deur naar het balkon staan maar weet ook dat mijn zus haar niet kan zien. Ik kijk naar mijn zus die languit in de tweezit ligt en het lijkt alsof zij niet meer ademt of heel moeilijk ademt. Ik kijk haar aan en besluit haar te vragen te gaan staan en zij doet het en ik pak haar vast en zeg tegen haar dat ik van haar hou en heel veel. Zij is ook jarig besef ik, het is haar jaardag (niet in het echt) maar ik hecht daar geen waarde aan. Ik voel wel dat mijn broers en zussen zich gereedmaken voor het verjaardagsfeest van deze zus. Ik besluit een van mijn drink kalebas (kleine kalebas) te pakken. Ik heb de drink kalebas met gefilterd en gezuiverd water gevuld en ben naar mijn zus gelopen en haar te drinken gegeven waarbij ik tegen haar zei "ik geef het aan jou, mijn zus omdat ik van je hou, ik geef het niet aan een ogri of takroe maar aan mijn zus, ik hou van je en heb ik haar naam ook genoemd. Mijn broers en zussen konden horen wat ik zei en ik liet het aan hun of zij mijn voorbeeld zouden volgen en ook tegen haar zouden zeggen dat zij van haar houden. Ik bedacht mij dat mijn broers en zussen dit niet tegen elkaar kunnen zeggen en haar ook niet gaan vastpakken en haar in de ogen aankijken en zeggen dat zij van haar houden en ik liet een odo los.
"Kaimang komopo fu ondro liba, kon taigi unu di de na sjoro taki ing mama dede odro liba, fa unu di de na sjoro kan taki a no tru"!

Mijn zus ging weer languit op de tweezit en ik keek haar aan en zei wederom tegen haar dat ik van haar hou en ben ik richting de keuken gelopen om mezelf wat water in te schenken en ik was wakker.

Ik stond op en heb de droom in gedachten genomen, in mijn kamer gezeten en de droom gecommuniceerd en vervolgens op gedrumd en aangegeven dat ik het voor mijn zus deed en dat dit alles is wat ik kon of mocht doen en ook gedaan heb. Voor de rest is het aan het universum hoe deze hierop reageert.

Krakti
JAG

« Laatst bewerkt op: 27 januari 2018, 12:32 door JAG »
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #157 Gepost op: 12 juni 2018, 16:53 »
Odi odi,

Een teken van leven.
Ja ja het jaar zit er alweer voor bijna de helft op.
Waar te beginnen en waar te eindigen.
In een notendop.

De puru blaka van mijn moeder/vader/mezelf/voorouders heeft een kleine 3 maanden geduurd. Ik ben de verdieping in gegaan want wij de stadsmensen doen amper of zelfs helemaal niet aan puru na blaka. Het heeft wel gevolgen zeker wanneer onze voorouders binnen het culture gebeuren wel aan puru na blaka deden. Vandaag de dag is er amper tijd of geen koffie of thee etc bij de aiti dei en al helemaal geen puru na blaka na een jaar. Hou wel rekening dat de winti's ook in blaka zijn en het heeft zijn weerslag ondanks de foefjes die wij vandaag de dag verzinnen of denken te verzinnen. Praktisch alle voorouders en allen die daarna overleden zijn waren in blaka en ze stonden in de rij om uit blaka te geraken. Zo dito ook de winti's. Ik kijk er niet van op dat het dus ook zijn weerslag heeft gehad op het spiritueel stuk binnen mijn familie en dat mede hierdoor de ontwikkeling is blijven steken.
Ik kan het inmiddels uittekenen in zowel mijn moeders als vaders bere. het achterwege laten van de puru na blaka zorgt dat de nakomelingen spiritueel de top niet bereiken en het is geen boesi kondre sma ritueel het is een winti ritueel!!!

Ik ben nu met mijn lief bezig en ook diens ouders en voorouders heb ik in mijn voorouders puru na blaka meegenomen en ook zij hebben van genoten. Bij mij stonden de overleden familieleden in de rij en te dringen om eindelijjk uit blaka te geraken. De tafra welke ik gegeven heb aan en voor hun is druk bezocht. Iedereen heeft gesmuld, gegeten, gedronken etc. Let wel ik heb het alleen gedaan met mijn lief en niemand anders erbij want dat was ook de opdracht. Het moest goed gebeuren en geen theater stukje worden.
Ik had ook in een van mijn postings een openbaring gedeeld dat de familie na overlijden allemaal op een hoop terecht komen. De ogri, lees de kartiki bakroe genoot ook hiervan want de bere is dan in blaka zo ook de winti's des te meer kracht de kartiki bakroe(s) genere(en)rt. Ja ik dacht dat het maar 3 waren maar het is echt een zooitje. Wat bezield een mens om zoiets aan te schaffen?

Ik heb ook het familietrauma en familiegeheim ontcijfert en dat heb ik samen met mijn Santigron broer en mijn lief gedaan. Gaandeweg de puru na blaka is dit aan het licht gekomen. Eerst de voorouders in het licht zodat zij op kracht kunnen zijn, dan de winti's, dan de kinderen die overleden zijn en nooit een graf gekregen hebben en niet echt om gerouwd is dan pas krijg je verder en dieper inzicht. De overleden kinderen zijn een hoop en ook dit heeft aandacht nodig. De woede, verdriet, boosheid, afgunst wat dit teweeg heeft gebracht richting een ander die wel kinderen kon krijgen drukt als zwaar staal op de bere. Ja wie staat daarbij stil als wij aanleren dat een kind toen tussen de benen van een overleden oudere werd geplaatst. Wat heeft dat op termijn voor gevolgen?

Ik krijg vooralsnog geen fiat om het hele verhaal hier te plaatsen. Ja ze worden wel ietsjes stricter maar ik blijf vragen. Het is een heerlijk en liefdevol proces ondanks de zware punten. Ik ga vol voor de verlichting voor mezelf uiteraard en mijn voorouders en allen die mee willen. Niemand wordt gedwongen, een ieder kiest vanuit diens vrije wil te verlichten of niet.
Ik kan het niet uitleggen maar ik voel mij zo licht als een veertje, alsof er kilo's ballast van mij af is gevallen. Gaandeweg het proces kwam er veel op mij af, boosheid ook van sommige voorouders. Het was af en toe krachtig staan en vol voor gaan want je wordt uiteraard getest hoe graag je de verlichting wilt en of je daadkracht toont.

Krakti

JAG
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #158 Gepost op: 13 juni 2018, 12:29 »
Odi odi,

Het thema blijft transformatie en rechtzetten wat de mens krom heeft getrokken.

In Januari heb ik mijn studie afgerond en gaf ik aan het universum mee dat ik een maandje op rust zou komen. Ik had ook wat clienten die het uiterste vergden en ik moest in het diepe en werd letterlijk in het diepe gegooid, gesteund door GranPa, GranMa, mijn Djo-do’s, mijn Santigron broer en uiteraard het universum.
Na deze testsjes heb ik eind februari richting het universum aangegeven dat ik ready was voor een regular baan (9-5) maar wel eentje waar ik verder kan in mijn transformatieproces.

Begin Maart werd ik gebeld door een recruiter en er was een boeiende vacature en ik dacht, why not op gesprek, het kan geen kwaad. Ik hoef zelf niet te solliciteren, louter op komen dagen. Ik kreeg een gesprek met een chinees en het gesprek ging alleen over systeemdenken en hoe verstrikkingen binnen systemen werken en ook binnen een bedrijf. Ik liet mijn zienswijze goed doorschemeren en hij vond mij geschikt voor de functie welke niet bestond en nog vorm moest krijgen. De ochtend van het gesprek bekeek ik de website en zag dat de vacature niet meer op de site stond en daar vroeg ik naar aan het begin van het gepsrek. De Chinees gaf aan dat het anders ging worden.
Men had in 2 dagen tijd  besloten dat het bedrijf een ommezwaai gaat maken en in een zwaar transformatieproces terecht komt. Ik gaf aan het eind van het gesprek aan “ik wil deze baan”. Ik sprak het uit tegen de Chinees en daarna nog een gesprek met de eigenaar/oprichter gehad. Aan het eind van het gesprek met de eigenaar vroeg hij aan mij “hoe hij zich mij moest herinneren” waarop ik aangaf “spiritueel, puur, daadkracht, sterke vrije wil, en eigenwijs ”. Ik ben dezelfde week verblijdt dat ik mocht starten en 12 maart ben ik begonnen.

Ik mocht zelf mee op wintersport met het bedrijf en kreeg een welkomst etentje aangeboden ter kennismaking. Het bedrijf is ongeveer 25 man groot. De snelle wereld (online, mobiel, in-app). Dit bedrijf was de eerste in Nederland met dat wat zij aanbieden maar inmiddels op een verzadigpunt en vleesboom belandt en ook inmiddels een verstikkende concurrentie.
 
Transformatie houdt in dat ook mensen die niet meer in en bij het bedrijf passen weg moeten of weggaan. Er werkt een donkere meneer en ik had hem in een droom gezien zo ook de Chinees. De Chinees had ik reeds in November in een droom voorbij zien komen waarin hij aangaf dat hij mij wilde hebben. Tijdens het sollicitatiegesprek met de Chinees kwam deze donkere meneer ook ter sprake. Hij komt niet uit de verf. Universitair geschoold maar vast in een patroon waar hij zelf niet uit komt.
Ik startte samen met een Amerikaanse (het is een internationaal bedrijf en de voertaal is engels) en deze donkere meneer geeft haar alle ins en outs maar als ik hem wat vraag krijg ik standaard een afwijzing. Helaas moet ook hij vertrekken en eind deze maand vertrekken allen die langer dan 3 jaar bij dit bedrijf werkzaam zijn. Ik heb hem twee vragen gesteld om zijn trauma te achterhalen en helaas het is zijn vrije wil om terug te geven aan zichzelf of wegvluchten.

Ik moest drummen een ochtend. Ik werd wakker en kreeg door “drummen op het werk”. Ik vroeg ter bevestiging of ik niet eerst de eigenaar hiervan op de hoogte moet stellen en kreeg door, “neen ga drummen”. Ik ging vroeg (heb een sleutel van het pand) en heb mijn ding gedaan. Wie komt als eerste net nadat ik klaar was met drummen? De eigenaar. Hij heeft denk ik mijn laatste slagen gehoord. Ik groette hem en hij mij en hij had een grijns op zijn gezicht maar zijn auraveld was vertroebeld. Grauw, bruinig, grijs. Ik vraag of alles goed is en hij zegt “ja hoor”. Twee dagen later werden wij gesommeerd in de kantine te verschijnen en in tranen en horten en stoten gaf hij mee dat hij afstand deed van de dagelijkse leiding en dat iemand anders tot CEO gekozen is. Hij maakt ruimte vrij opdat de nodige transformatie plaats kan vinden.
Ik steunde hem tijdens zijn speech welke hij moeilijk kon afmaken en begrijpelijk. Hij heeft dit bedrijf zelf opgericht maar hij is ook deels de oorzaak van de vleesbomen en verzadigpunt.

Het is uiteraard onrustig door alle verwikkelingen en aanpassingen en mensen hebben ook tijd nodig om te wennen en om te schakelen. Niets zo moeilijk als transformeren en loslaten. Eind deze maand vertrekken de laatste mensen en dus ook de donkere meneer en dan zal ik weer mijn drum tevoorschijn toveren. Ik heb het al aangegeven aan de Chinees en hij juicht het toe.
 
Ik heb mooie feedback gekregen van alle nieuwe mensen. Zij zeggen dat wanneer ik binnenkom de energie heel erg lekker en goed voelt en ik straal positiviteit uit.

In 2013 moest ik mijn toenmalige baan opzeggen en weggaan omdat ik zelf een vleesboom aan het worden was voor mezelf en niet groeide.
Ik merk dat ik het liefst met groepen mensen werk. De dynamiek van een groepsziel vindt ik geweldig en hemels. Uiteraard vindt ik ook een op een lekker maar het groeps gebeuren daar voel ik mij als een vis in het water.
Deze job zal ik denk ik een jaartje of anderhalf twee doen en daarna zie ik wel welke windrichting het universum mij opstuurt of opwaait.

Het leven is een eindeloos proces van ervaren, opnemen, leren en dan weer loslaten. Een eindeloos proces. Leef, straal, juich, lach, huil. Het is allemaal tijdelijk!
Gekke universum!


Krakti
JAG
« Laatst bewerkt op: 13 juni 2018, 12:38 door JAG »

*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #159 Gepost op: 13 juni 2018, 12:38 »
Odi odi,

Het thema blijft transformatie en rechtzetten wat de mens krom heeft getrokken.

In Januari heb ik mijn studie afgerond en gaf ik aan het universum mee dat ik een maandje op rust zou komen. Ik had ook wat clienten die het uiterste vergden en ik moest in het diepe en werd letterlijk in het diepe gegooid, gesteund door GranPa, GranMa, mijn Djo-do’s, mijn Santigron broer en uiteraard het universum.
Na deze testsjes heb ik eind februari richting het universum aangegeven dat ik ready was voor een regular baan (9-5) maar wel eentje waar ik verder kan in mijn transformatieproces.

Begin Maart werd ik gebeld door een recruiter en er was een boeiende vacature en ik dacht, why not op gesprek, het kan geen kwaad. Ik hoef zelf niet te solliciteren, louter op komen dagen. Ik kreeg een gesprek met een Chinees en het gesprek ging alleen over systeemdenken en hoe verstrikkingen binnen systemen werken en ook binnen een bedrijf. Ik liet mijn zienswijze goed doorschemeren en hij vond mij geschikt voor de functie welke niet bestond en nog vorm moest krijgen. De ochtend van het gesprek bekeek ik de website namelijk en zag dat de vacature niet meer op de site stond en daar vroeg ik naar aan het begin van het gepsrek. De Chinees gaf aan dat het anders ging worden.
Men had in 2 dagen tijd  besloten dat het bedrijf een ommezwaai gaat maken en in een zwaar transformatieproces terecht komt. Ik gaf aan het eind van het gesprek aan “ik wil deze baan”. Ik sprak het uit tegen de Chinees en daarna nog een gesprek met de eigenaar/oprichter gehad. Aan het eind van het gesprek met de eigenaar vroeg hij aan mij “hoe hij zich mij moest herinneren” waarop ik aangaf “spiritueel, puur, daadkracht, sterke vrije wil, en eigenwijs ”. Ik ben dezelfde week verblijdt dat ik mocht starten en 12 maart ben ik begonnen.

Ik mocht zelf mee op wintersport met het bedrijf en kreeg een welkomst etentje aangeboden ter kennismaking. Het bedrijf is ongeveer 25 man groot. De snelle wereld (online, mobiel, in-app). Dit bedrijf was de eerste in Nederland met dat wat zij aanbieden maar inmiddels op een verzadigpunt en vleesboom belandt en ook inmiddels een verstikkende concurrentie.
 
Transformatie houdt in dat ook mensen die niet meer in en bij het bedrijf passen weg moeten of weggaan. Er werkt een donkere meneer en ik had hem in een droom gezien zo ook de Chinees. De Chinees had ik reeds in November in een droom voorbij zien komen waarin hij aangaf dat hij mij wilde hebben. Tijdens het sollicitatiegesprek met de Chinees kwam deze donkere meneer ook ter sprake. Hij komt niet uit de verf. Universitair geschoold maar vast in een patroon waar hij zelf niet uit komt.
Ik startte samen met een Amerikaanse (het is een internationaal bedrijf en de voertaal is engels) en deze donkere meneer geeft haar alle ins en outs maar als ik hem wat vraag krijg ik standaard een afwijzing. Helaas moet ook hij vertrekken en eind deze maand vertrekken allen die langer dan 3 jaar bij dit bedrijf werkzaam zijn. Ik heb hem twee vragen gesteld om zijn trauma te achterhalen en helaas het is zijn vrije wil om terug te geven aan zichzelf of wegvluchten.

Ik moest drummen een ochtend. Ik werd wakker en kreeg door “drummen op het werk”. Ik vroeg ter bevestiging of ik niet eerst de eigenaar hiervan op de hoogte moet stellen en kreeg door, “neen ga drummen”. Ik ging vroeg (heb een sleutel van het pand) en heb mijn ding gedaan. Wie komt als eerste net nadat ik klaar was met drummen? De eigenaar. Hij heeft denk ik mijn laatste slagen gehoord. Ik groette hem en hij mij en hij had een grijns op zijn gezicht maar zijn auraveld was vertroebeld. Grauw, bruinig, grijs. Ik vraag of alles goed is en hij zegt “ja hoor”. Twee dagen later werden wij gesommeerd in de kantine te verschijnen en in tranen en horten en stoten gaf hij mee dat hij afstand deed van de dagelijkse leiding en dat iemand anders tot CEO gekozen is. Hij maakt ruimte vrij opdat de nodige transformatie plaats kan vinden.
Ik steunde hem tijdens zijn speech welke hij moeilijk kon afmaken en begrijpelijk. Hij heeft dit bedrijf zelf opgericht maar hij is ook deels de oorzaak van de vleesbomen en verzadigpunt.

Het is uiteraard onrustig door alle verwikkelingen en aanpassingen en mensen hebben ook tijd nodig om te wennen en om te schakelen. Niets zo moeilijk als transformeren en loslaten. Eind deze maand vertrekken de laatste mensen en dus ook de donkere meneer en dan zal ik weer mijn drum tevoorschijn toveren. Ik heb het al aangegeven aan de Chinees en hij juicht het toe.
 
Ik heb mooie feedback gekregen van alle nieuwe mensen. Zij zeggen dat wanneer ik binnenkom de energie heel erg lekker en goed voelt en ik straal positiviteit uit.

In 2013 moest ik mijn toenmalige baan opzeggen en weggaan omdat ik zelf een vleesboom aan het worden was voor mezelf en niet groeide.
Ik merk dat ik het liefst met groepen mensen werk. De dynamiek van een groepsziel vindt ik geweldig en hemels. Uiteraard vindt ik ook een op een lekker maar het groeps gebeuren daar voel ik mij als een vis in het water.
Deze job zal ik denk ik een jaartje of anderhalf twee doen en daarna zie ik wel welke windrichting het universum mij opstuurt of opwaait.

Het leven is een eindeloos proces van ervaren, opnemen, leren en dan weer loslaten. Een eindeloos proces. Leef, straal, juich, lach, huil. Het is allemaal tijdelijk!
Gekke universum!


Krakti
JAG
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #160 Gepost op: 14 juni 2018, 21:21 »
Odi odi,

Kijk om je heen, je bent niet alleen.

Ik startte 12 maart jl bij mijn huidige werkgever en 27 maart jl ging het bedrijf op wintersport naar Sankt Anton in Oostenrijk. Dit uitje had betrekking op boekjaar 2017 maar ik mocht mee. Een uitgelezen kans want ik wilde leren snowboarden. Skiën kan ik maar snowboarden had ik nog nooit gedaan dus ik zei volmondig ja. Achteraf bedacht ik mij dat wij een dag voor de sterfdag van mijn moeder zouden vertrekken en in eerste instantie was ik daar blij om, een negatieve conditionering omzetten in iets positiefs want ik ging leren snowboarden op de sterfdag van mijn moeder.

Wij vertrokken om 20:00 uur na het diner op het werk met de bus richting Oostenrijk, een trip van 12 uur. Ik viel rond middernacht in slaap en werd rond 03:00 uur wakker en voelde mij eenzaam. Ik was alleen zonder mijn lief en ik moest sterk aan mijn moeder denken en ook aan mijn broers en zussen. Mijn broers en zussen zouden zover ik via FB door had gekregen bij elkaar komen. Ik zat in de bus, in gedachten en de witte strepen op het wegdek volgend en ik hoorde mijn moeder in mijn oor fluisteren “kijk om je heen, je bent niet alleen”. Ik moest aan de momenten denken dat ik mijn moeder in haar oor fluisterde “kijk om je heen, je bent niet alleen”. Mijn moeder kon aardig wegzakken in verdriet over haar familie en haar kinderen en ik probeerde haar aan te geven dat ik er voor haar was. Ik fleurde op na een paar keer haar stem in mijn oor te horen en ik besloot van mijn korte welkome ski-trip te genieten en de collega’s wat beter te leren kennen. Ik wilde dit jaar namelijk op wintersport maar lief wilde niet want die heeft niets met sneeuw!

Ik had mijn drum mee, ja de drum wilde mee dus had ik mijn drum meegenomen.
Collega’s wisten dat ik mijn drum mee had en verschillende collega’s vroegen mij wanneer ik ging drummen. Ik liet niet de mens bepalen maar het gevoel. De eerste dag verliep op de piste, leren snowboarden en ik ben wat dat betreft super fanatiek. Ik ben net een berggeit. Daarna apres skiën op z’n Oostenrijks, mijn eerste ervaring want ik was niet eerder in de Oostenrijkse Alpen geweest. Veel alcohol werd naar binnen gegoten en ik vertrok bij tijds met mijn Amerikaanse collega richting het appartement want ik drink mezelf niet lam. Ik had een goede nachtrust en mijn moeders sterfdag, gedurende de dag en avond heb ik niet aan mijn moeder gedacht. Ik was helemaal in het wintersport gebeuren. Ik had ook privé snowboard les en ging daar helemaal in op. Ik zou en moest op die dag de kneepjes onder de knie krijgen.

De volgende dag heb ik mijn mocro collega de kneepjes van het snowboarden bijgebracht want hij had het geld niet voor de dure privéles en heb ik lekker genoten en daarna wederom het apres skigebeuren en ook toen bijtijds terug naar het appartement. Ik had in het appartement een leuk gesprek met mijn Amerikaanse collega en ik besloot dat ik de volgende dag ging drummen.
De dag breekt aan en natuurlijk ik wil weer snowboarden echter ik ga samen met mijn mocro collega en een Nederlandse met de gondel naar 2500 meter hoogte en raak bevangen door de schoonheid van de besneeuwde toppen, de wind, de glinstering van de wolken en daal daarna weer af voor een foto moment en besluit terug te gaan en twee ski gondels terug en ga terug naar het appartement en pak mijn drum.

Ik ga voor het appartement zitten en drink eerst een warm/lauw biertje en pleng wat op gevoel. Ik ga drummen en tijdens het drummen komt een meneer met een drum en legt de drum voor mij neer en ik knik naar hem van het is goed. Ik drum verder. De meneer gaat weer naar binnen.
Het appartement welke wij afgehuurd hadden is een chalet en wordt op franchisebasis weer verhuurd. De meneer die de drum voor mij legde is niet de eigenaar van de drum. De drum hoort bij het gebouw maar omdat ik drumde dacht hij dat ik wel kennis wilde maken met de drum welke bij het gebouw hoort. Het was een roestige drum met aluminium ankers. Ik zweer erbij dat ik deze drum ken en ik heb de twee drums als het ware herenigd.
Dezelfde avond heb ik als teken richting mijn collega’s dat het diner geserveerd was de roestige drum geliefkoosd door op te spelen. Ik raakte in een soort van roes/trance toestand en kon mij niet herinneren dat mijn collega’s om mij heen stonden. Gelukkig dat zij foto’s en een video genomen hebben toen ik de oude nieuwe drum bespeelde.

Kijk om je heen, je bent niet alleen!
Ik ben ook met mijn eigen drum, al spelend, een stuk bergop gelopen. Ik heb ook geen moment kou gevoeld. Ik voelde mij thuis en had geen schroom of gene. Ik voelde mij verbonden met Al-Wat-Is!

Voor het geval jij je afvraag wat voor drum ik heb. Ik heb een sjamanen drum geïnitieerd door GranPa. Met mijn drum kan ik de diverse dimensies afreizen en ik gebruik het ook tijdens coaching sessies.

Krakti
JAG
*

Offline JAG

  • *****
  • 526
  • Macedonie sept 2011
    • Bekijk profiel
Re: De spirituele reis van de Vreedzame Krijger
« Reactie #161 Gepost op: Gisteren om 09:21 »
Odi odi,

In december 2015 kwam ik dhr. Rypson tegen op het vliegveld van Geneve. Er was een vertraging en ik zag hem staan en kreeg door "meester". Ik raakte met hem in gesprek en wij hebben samen 4 uur in de trein gezeten richting Montreux/Bex. Hij heeft mij op academia.edu geattendeerd en hij publiceert veel en heeft heel veel contacten met Hoge Priesters en Priesteressen. Van deze ontmoeting heb ik uitgebreid verslag gedaan in mijn vorige topic "Spirituele groeistuipen".

https://www.academia.edu/36793702/How_the_Polish_Black_Madonna_Became_Haitian_Vodou_Spirit_Erzulie_Dantor
Downloaden en lezen indien de interesse gewekt is.

Veel leesplezier!

Krakti
JAG