Fabian en Emily3 | Culturu.com
Suriname Nieuws Magazine

Fabian en Emily3

  • 6 reactie(s)
  • 158 x bekeken
  • 6 reactie(s)
  • 158 x bekeken
*

Rug

Fabian en Emily3
« Gepost op: 21 mei 2019, 00:31 »


Fabian en Emily dl3

Het leven tussen fabian en ik was precies het leven waarover vele vrouwen dromen. Ik was letterlijk zijn princes. Ik deed byna niks in huis. Hy hield van koken dus een pot raakte ik alleen aan wanneer ik mpest afwassen en of water op vuur wilde zetten. Ik werd abnormaal verwend. Ik had inmiddels andere sieraden en Iraiza en Sade hadden ook. Hy was een de perfecte man en perfecte vadersfiguur voor me zusjes. Sex tussen ons was nu te vergelijken net een vulkaan zo vuurig was het. Ik was ondertussen die hele pornoster. Die Emily van toen en nu kan je helemaal niet vergelijken. Wat ik nu allemaal instaat was te doen om sex en de manier hoe ik mijn man nam was een award waard! Fabian had ondertussen zijn eigen winkel geopend en kwekery. Hy had zyn werk in de stad laten liggen en was dus voor goed by my. Ik ging over al het geld en moest er er gewoon voor zorgen dat ik mezelf en me gezin gelukkig maakte. T enige dat ontbrak was een kind maar dat hadden we beide uitgesteld. Na 5jaren zouden we onze eigen kindje maken maar voor nu waren Iraiza en Sade onze babys.

Ik was in de klas bezig met me leerlingen toen ik fabian by de deur zag staan. Eme je moet naar de stad je moeder is ziek. Ik stemde af met mijn schoolhoofd en ging meteen weg. Fabian zou op die meisjes letten voor t geval ik zou moeten overnachten. We maakten afspraken en ik vertrok. In de stad aangekomen reed ik gelijk richting me moeder. Thuis aangekomen hoorde ik dat ze in Az lag en ging toen rt Az. Ze had een beroerte gekregen en moest nog bykomen. De rest van haar kinderen waren zoek. Ik ging toen weer naar huis en zette haar kleren. Ik had geld by me omdat ik inkopen moest doen voor de winkel maar gebruikte het omdat me moeder niets had en ook geen dokterskaart. Ik heb alle kosten op me genomen en zorgde ervoor dat ze de nodige zorg kreeg. Toen me moeder bykwam was t eerste dat ze zei: peh i fen somin gowtoe? Faisdeh a djoeka fi na wang rover. Voor dat moment wilde ik wel weglopen maar omdat het myn moeder was bleef ik staan. Nee mama hy heeft ze voor me gekocht. Peh deng trawang deh? En olati jeh gwe? Ik keek en gaf geen antwoord. Sa na njang dis sai tja kong? No kong boor walo djoeka san gi sma yere. Mama! Kunt u aub stoppen ik ben hier voor uw gezondheid kunt u myn man en zyn afkomst erbuiten laten? Ze maakte een tjoerie en vroeg me een beetje water.

Myn moeder had echt hulp nodig dus bleef die hele week in de stad. Ik leek wel een slaaf. Ik moest schoonmaken, koken en verplegen. En ondanks ik alles deed kreeg ik heel vaak gemene uitspraken toe geslingerd. Ik miste me man en zusjes heel erg. We belden de hele dag. Fa i kang lib deng ptjieng gi a djoeka dan?? No tja mi ptjieng in a wild libi fi yere. Wroko i go wroko i opo tek mang. Lek fa joe porie so i wan poor deng ptjieng toe. Ik gaf nooit echt antwoord op zulke dingen. Iraiza was ouder en wist hoe me moeder was dus wilde nooit groeten. Sade was jonger en was niet echt gewend aan haar. Me moeder zei iraza vaker dat ze me slechte manieren heeft en sade ons opvolgt. Na al die dagen was me moeder niet stabiel genoeg maar ik moeat terug. Kom je mee mama dan kan ik samen met fabian op u letten. Ze was ertegen maar omdat ze geen ander keus had kwam ze mee.

Thuis aangekomen was het eerste dat ik deed me man zijn dikke penis pakken. Ik had het zo gemist dat ik hem byna heb vermoord. Rustig eme is van jou. Na dat ik al me gaten goed bevredigd had ben ik naast hem gaan liggen en vertelde hem over myn moeder haar gezondheid. Ik heb hem niet vertelt hoe gemeen mijn moeder over hem sprak alleen omdat ik wilde dat hy haar goed moest behandelen.  Me moeder deed soms heel erg onbeleefd dat ik soms stiekem zat te tranen. Wat is je moeder haar probleem? Deze vraag werd my zovaak gesteld. Zo is me moeder altyd geweest schat en nu baalt ze nog meer omdat ze ziek is. Onze dagelijkse routine ging verder. Toen me moeder zag hoe fabian met me omging vroeg ze me if mi no krooi a mang. Met een boos gezicht vroeg ik haar vanwaar die vraag. Ze zei: fa  a mang e doe ala san in a oso nanga ala bakana ai langa ala monie gi?? Omdat ik zijn vrouw ben mama! Maar foe ala vrouw dja na speciaal joe a sjie foe poer na pasie?? Ik zei niets maar liep weg. ik heb die dag zo gehuild omdat mijn moeder zo te zien nieteens bly was voor haar dochter. Wat is er Eme? Vroeg fabian. Ik wilde hem vertellen maar durfde niet. Zei hem dat ik me niet lekker voel. Hy gaf my een massage een stevige sexbeurt en nam me in zijn armen. Me moeder bleef 2 maanden en ging terug.

Na ongeveer 7 weken kwam ze weer op bezoek. Wat was ik verrast!! Saaanf dag mama. Mim melde fos mi kong no?? Nee hoor u bent welkom. Fabian en ik hadden net de tafel gedekt dus schoof ze aan tafel. Ik was bly en fabian nog meer. Ze zei me dat ze geen huur meer kon betalen en vroeg als ze even by me kon zijn. Ik zei haar dat het natuurlijk mocht en dat ik der huur zou overnemen zodra ze de stad weer zou bezoeken. Aboeng mi ptjieng en ze ging na bed.

Mijn wereld storte in elkaar nadat we na een leuke zondag middag plotseling naar de stad moesten racen met Sade. Het ging helemaal mis. Botopasie was in rep en roer omdat sade dat meisje was die by iedereen geliefd was. Ze had meerdere moeders en enkele waren zelf mee gekomen. We zaten buiten op die bank by ehbo toen we die zusters op en neer zagen rennen. Hoes met haar zuster? Ik kan u nog niets zeggen de dokter komt zo by jullie. Zodra we een arts zagen sprongen we van onze stoel tot dat die arts kwam en zei: waar is de familie?? Iedereen sprong op. Ik moet jullie sterkte toewensen ze heeft het niet gehaald. Ik viel flauw en toen ik opstond zaten we thuis by me moeder. Iedereen was verdrietig. Een kaarsje op tafel was het bewys dat ze echt weg was. Ik begon te gillen en fabian trooste me. Omdat sade meer mensen in het  dorp kende hadden we besloten haar daar te begraven.

Botopasie was in rep en roer. Nadat we aankwamen met haar lijk was het een gegil van hier en daar. Niemand wilde het geloven. Iedereen was kapot. Het stormde van bezork thuis by ons. Me moeder en de rest van het gezin was mee gereisd. Sade werd als een Basja begraven. Enorm druk, heel wat sensatie en letterlijk iedereen kwam om haar de laatste eer te bewyzen. Gekleed in een pangie pakje met een kroon op haar hoofd lag ze in haar kist. Van elke bewoner hadden we een pangi gehad. Haar kist zat prop en ook erop regende het van pangis. We hadden zelf samen met het geheel dorp ook het zelfde pangi aan. Ik was niet te troosten. Sade was me baby. Ik heb dat kind letterlijk opgevoed. Mijn moeder had nooit tyd. Ze was me meisje. Hoe zou ik dit verwerken? Iraiza was stom en sprak vanaf het gebeurde nauwlijks of niet!

Na een lange maar prachtige uitvaart keerden we naar huis ik stapte in bad en ging onder me deken. Iraiza kwam naast me liggen omdat ze pas toen tot besef kwam dat haar zusje nooit meer terug zou keren. Pas toen ze in me armen lag begon ze te huilen. Eme waarom is sade dood? Eme ik mis sade. We huilden beide opnieuw. Fabian kwam nam ons beide in zijn armen en trooste ons tot we in slaap vielen.


Advertentie
Advertentie

*

en toen

Re: Fabian en Emily3
« Reactie #1 Gepost op: 30 mei 2019, 19:14 »
Wats keburt
*

Nel

Re: Fabian en Emily3
« Reactie #2 Gepost op: 31 mei 2019, 01:33 »
Hoe dan?

Nog meer
Re: Fabian en Emily3
« Reactie #3 Gepost op: 11 juni 2019, 19:47 »
Zolang moet ik wachten op een dl4  ???
*

Nancy

Re: Fabian en Emily3
« Reactie #4 Gepost op: 12 juni 2019, 00:15 »
Zolang moet ik wachten op een dl4  ???
waarom moeten we zolang wachten. zo spannend. schrijf snel aub
Advertentie
Advertentie

*

Madang

Re: Fabian en Emily3
« Reactie #5 Gepost op: 12 juni 2019, 00:50 »
Hebben jullie nog niet door dat ze aan het fantaseren is?
*

Snelle Jelle

Re: Fabian en Emily3
« Reactie #6 Gepost op: 12 juni 2019, 04:57 »
Hebben jullie nog niet door dat ze aan het fantaseren is?
o dan ben je wel goed hoor. compliment want als God jou dat gunt kan niemand het jou ontnemen.  SCHRIJF want we wachten.