Ik kan hem niet loslaten.. | Culturu.com
Suriname Nieuws Magazine

Ik kan hem niet loslaten..

  • 4 reactie(s)
  • 3919 x bekeken
  • 4 reactie(s)
  • 3919 x bekeken
*

Tindra

Ik kan hem niet loslaten..
« Gepost op: 17 november 2008, 20:13 »
Beste lezers,

Ik zit op dit moment in een moeilijke situatie. Ik heb een relatie met een man,
maar het is bijna geen relatie te noemen. Ik ken de man in kwestie zo'n 4 jaar
en heb hem nooit kunnen laten gaan.Op dit moment zie ik hem heel erg weinig
en voel ik me erg ongelukkig als ik hem niet zie.Ik denk dat een ieder weleens
in zo'n situatie heeft gezeten. Je kunt de ander maar moeilijk laten gaan of vergeten,
je hebt slapeloze nachten etc etc.. je hoort het allemaal vaak in liefdes liedjes.
Maar tot welke mate is het gezond iemand niet te kunnen laten gaan?
Ik denk namelijk dat het erg uit de hand is gelopen wat mijn situatie betreft!

Ik kan me zo gelukkig voelen als we samen zijn, alsof ik in vrede ben met alles
en iedereen. Maar als ik er weer aan wordt herrinerd dat het niet meer is zoals
het was en hij niet meer van mij houd zoals voorheen, doet mijn hart zo'n pijn
dat ik bijna niet meer kan en wil functioneren! Ik krijg dan echt de zieligste en
minderwaardigste gevoelens, die ik nieteens op dit forum wil plaatsen! Ik wordt
dagelijks benaderd door mannen, maar om de een of andere reden zie ik ze
gewoon helemaal niet staan. Het is uit de hand gelopen! Ik voel me net een
drugs verslaafde. Wie herkend dit of heeft advies?

                                                       :fun_001:



Advertentie
Advertentie

*

Sankofa

Re: Ik kan hem niet loslaten..
« Reactie #1 Gepost op: 17 december 2008, 00:04 »
Aan de datum te zien is het bijna 2 maanden terug dat je dit probleem hier hebt gedeeld.

Terwijl ik je verhaal lees, denk ik dat het niet om de persoon in kwestie gaat, maar om de taboesfeer die hangt rond deze relatie. Je zult merken dat als de man wat bereikbaarder zou worden, het gevoel vanzelf zou overgaan.

Ik heb geen pasklare antwoord voor je. Op dit moment ben je het meest gebaat bij een dergelijke levenservaring. Het is niet voor niets dat je je aangetrokken tot hem voelt. Ik denk dat het helpt als je niet vecht tegen je gevoelens. Wees vooral eerlijk tegen jezelf en praat erover.






****************************************************************************************


Learn from the past
*

Offline Venus

  • *****
  • 716
    • Bekijk profiel
Re: Ik kan hem niet loslaten..
« Reactie #2 Gepost op: 18 december 2008, 14:15 »
Hallo Tindra,

Wat jij hier verteld, is gewoon een copie van wat ik nu zelf meemaak.
Ik heb net als jij van alles en nog wat gedaan om er een eind aan te maken, dat verslavingsgevoel.

ik heb gevast, ik heb gesproken met mijn winti's, watra gebaad, noem maar op......
Vorig jaar september was het zelfs zo erg dat ik ziek was geworden, ik sliep gewoon niet. ik at niet
ik kon niet werken

En het ergste van alles is, is dat er wel andere mannen zijn, die wel lief en aardig en vooral goed voor me willen
zorgen en ik neem aan dat dat ook hetzelfde is bij jou.

Soms denk ik dat ik misschien gestraft wordt voor iets dat ik jaren terug heb gedaan. Misschien een ander ook teleurgesteld en pijn gedaan.
want bij God waar, ik heb geen flauw idee hoe het kan, dat mensen, en bij deze IKZELFf, van iemand kan houden, bijna obsessed, die duidelijk andere interesses heeft.

Maar ik blijf bidden tot God en praten met die winti's en hopen dat ze mij eruit halen.

Het kan toch niet, dat hij lekker slaapt, goed eet, stampoe eruit ziet, dan zie ik eruit als een vaatdoek.


Dus vrouw, jij bent niet alleen hor, maar ik blijf bidden en hoop dat er heel en heel binnenkort een eind aan komt.

want disi na strafoe.


Venus


 
*

Offline claudia

  • *****
  • 356
  • Everything has beauty buth not everyone sees it!!
    • Bekijk profiel
Re: Ik kan hem niet loslaten..
« Reactie #3 Gepost op: 20 december 2008, 14:40 »
Hallo dames,

Ik heb in ook zo een situatie gezeten, het heeft mij 3 jaar gekost voor ik er over heen was. Ik heb gewoon de tijd genomen om het een plekje te geven. ik had geen interesse in andere mannen, ik at ook niet, ik sliep niet. Ik kon die man maar gewoon niet loslaten terwijl hij gewoon verder ging met zijn leven en een andere relatie had.

Ik had een punt bereikt dat ik die man begon te haten, maar dat was niet goed want al jou energie die verspil je aan hem, moet je niet doen.
Maar gelukkig ben ik er nu overheen (al een jaar) als ik hem nu zie is het een vreemde voor mij, ik ben niet meer boos op hem, ik haat hem niet meer en ik voel me daarbij happy.

Mijn advies is: ga leuke dingen ondernemen met vrienden, praat erover met iemand die jij vertrouwd. Probeer het los te laten. Ik weet dat het moeilijk is, maar denk aan jezelf. Je hoeft niet meteen in een dag alles te vergeten, maar probeer gewoon beetjes bij beetjes los te laten.

Dot alles heb ik ook niet alleen gedaan hoor ik had hulp van buitenaf
Het is altijd goed om met iemand er over te praten, helemaal als je je gevoelens niet kan uiten aan de persoon om wie het gaat.


groetjes en soso lobi

Pray about everything, Worry about nothing!
*

Offline Lady

  • *
  • 13
    • Bekijk profiel
Re: Ik kan hem niet loslaten..
« Reactie #4 Gepost op: 06 januari 2010, 13:09 »
Begrijp me niet verkeerd als ik zeg dat ik het "leuk" vind anderen tegen te komen die ook in zo een situatie zijn.
Want ik heb soms het gevoel dat ik alleen zo "dom" ben. Ik geef mezelf vaker standjes van "hoe kan je zo dom zijn"/ "sedert wanneer ben jij zo slap?"/"doe wat hoor want je was eerder niet zo".
Het is bij mij ook uit de hand gelopen. Heel erg ook.
Deze punten zijn precies wat ik voel:

* dan doet mijn hart zo'n pijn dat ik bijna niet meer kan en wil functioneren. (het lijkt of de pijn niet te verdragen is en of je hart het zo gaat begeven)* Ik voel me net een drugs verslaafde
* En het ergste van alles is, is dat er wel andere mannen zijn, die wel lief en aardig en vooral goed voor me willen
zorgen
* Soms denk ik dat ik misschien gestraft wordt voor iets dat ik jaren terug heb gedaan. Misschien een ander ook teleurgesteld en pijn gedaan.
want bij God waar, ik heb geen flauw idee hoe het kan, dat mensen, en bij deze IKZELFf, van iemand kan houden, bijna obsessed, die duidelijk andere interesses heeft. (en vroeger was ik helemaal niet zo)
* ik had geen interesse in andere mannen, ik at ook niet, ik sliep niet. Ik kon die man maar gewoon niet loslaten terwijl hij gewoon verder ging met zijn leven en een andere relatie had

Met iemand praten kan niet echt want ik heb geen vrienden die ik echt vertrouw. ik heb gewoon kenissen maar die vertellen het zo door of vinden je te zwak en dat je eruit moet komen. Maar ik zeg altijd je kan alleen oordelen als je zelf in zo een situatie gezeten hebt. Want eerder als iemand in zo een situatie zat dacht ik altijd "meisje, kom eruit hoor er zijn genoeg vissen in de zee". Misschien is het werkelijk een straf. Laten we hopen dat het goed komt en dat we er binnen no time eruit zijn en geen "schade" ervan overhouden want soms voel ik me echt machteloos. ik wil soms huilen en gillen maar geen van die dingen gebeuren die tranen willen niet komen. De mensen om me heen vinden het leuk dat ik zo vrolijk kan zijn en kan lachen enz maar ze weten niet dat het van binnen leeg, koud en donker is. Maar ja men zegt "buurman no abi fu sabi tak yu ma no gi yu nyang"
Advertentie
Advertentie