Witmans hel | Culturu.com
Suriname Nieuws Magazine

Witmans hel

  • 5 reactie(s)
  • 3981 x bekeken
  • 5 reactie(s)
  • 3981 x bekeken
*

atiwi

Witmans hel
« Gepost op: 11 december 2010, 18:07 »
Odi iedereen,


Witmans hel




Witmans hel is een manuscript, gevonden in de schooltas van een jonge Mulo-scholiere, die als pseudoniem de naam Manuma Nkese Komfo gebruikt. Haar werkelijke naam houden we geheim. Ze is namelijk spoorloos verdwenen, nog vóór de uitslag van het Mulo-eindexamen bekend was. Men vermoedt dat ze een excursie heeft gemaakt met een groep verkenners van het binnenland, en dat ze geen zin had om weer naar de sleur van de bewoonde wereld terug te keren. Haar ouders stelden mij dit manuscript ter hand, in de hoop dat ik wat wijs zou kunnen worden uit dat wat zij als wartaal beschouwen.)
 
 
[p. 184] 
1984
De hèl breekt los. Of de hemel, het hangt ervan af vanuit wiens standpunt je het bekijkt. De hèl breekt los, daar zorg ik, Mamaisa, eigenmachtig voor. De gefolterde zielen van de zwarte slaven van weleer laat ik vrij, met geen ander doel, dan dat zij de vreugde mogen smaken van zich te mogen wreken op hun stiefbroeder Kain. Uit de tot as verbrande beenderen van Codjo, Mentor en Present, de gemartelde botten van de slavin Séry en haar talloze vertrapte lotgenoten, roep ik de wachtende kra's en dyoyo's op, en bekleed ze met nieuw vlees en een ontzagwekkende hoeveelheid psikrachten en intellectueel/artistieke talenten. Ik vervul de vroegere slaven en slavinnen van mijn reeds eeuwen zinderende drang tot vergelding, laat hen kiezen uit verschillende instructies met een scala aan mogelijke resultaten, variërend van nachtmerries veroorzaken, jaloezie opwekken, imitatiedrang vestigen, beschaamd maken, op schuldgevoelens inwerken, tot en met bittere genadeloze moordaanslagen die in angstpsychosen dienen uit te monden bij de Witman en de Witvrouw, in effect gelijk aan de angst die een Ku-Klux-Klan oproept in Noord-Amerika op de planeet OerAarde, waarvan vele parallelwerelden afstammen. En dan laat ik ze lòs, allen op het door henzelf gekozen tijdstip. Daar gaan ze dan: vergezeld van een
 
[p. 185] 
voortdurend innerlijk kontakt met mij, de Mamaisa, die de hoogmoedswaanzin, het onterechte superioriteitsgevoel, en de hebzuchtige egocentriciteit van de valse broeders en zusteren wil nivelleren.

 

In mij sluimeren ook onrustig de Witmensen, geplaagd door angstige voorspellende visioenen van hel en verdoemenis, want hoe goed hebben zij geweten, dat hun daden niet tot in alle eeuwigheid ongestraft zouden blijven, en dat zij de verstikte stem van hun eigen geweten niet voor immer zouden kunnen blijven negeren. Onrustig sliepen hun beenderen in mij, bedekt door marmeren praalgraven met lovende in-memoriams: de Suzanna Duplessis'en, de Cecil Rhodes'en, de tallozen. Onrustig keerden hun schimmen telkens en telkens terug naar de plaatsen waar zij hun wandaden bedreven hadden, tot zelfs de minst gevoelige arbeider, wandelaar of toerist op voormalige executieplaatsen, voormalige slavenplantages, in musea en antiekzaken (waar nog authentieke brandijzers en folterwerktuigen te koop zijn! Om als versiering voor je huis te dienen!) het gevoel kreeg, iets op te hebben gevangen van een echo uit het schuldige verleden. Ook de witmensen van toen bekleed ik met nieuw vlees, maar ik plaats ze in parallelle werelden, waar de historie ná hun succesvolle historische wandaden nèt iets anders verloopt Enkelen ge-
 
[p. 186] 
nieten de twijfelachtige eer, in dezelfde parallelwereld te mogen reïncarneren, waar ze in historische tijden zo'n ongebreidelde macht uitoefenden en aanzien genoten. Daar zullen ze verdwaald en angstig moeten toezien, hoe de afstammelingen der slaven nu gelijk zijn in velerlei, of zelfs superieur in sommige aspecten. En dan laat ik ze lòs, allen, op het door hen gekozen tijdstip.

En verklaar de ‘jacht’ voor geopend.



Atiwi

 

 


Advertentie
Advertentie

*

atiwi

Re: Witmans hel
« Reactie #1 Gepost op: 11 december 2010, 18:10 »
. 1984, Op de planeet OerAarde en in sommige Parallelwerelden:

De wereldberoemde zwarte zanger Michael Smackstones, Jackbones, ook wel Jah's Son genaamd, oogst het ene succes na het andere met zijn tophits en videoclips. Over de gehele aardbol staren de witmeisjes en witvrouwen in trance naar zijn bewonderde charismatische gestalte, en voelen zijn magnetische uitstraling. Over de gehele aardbol staren witjongens en witmannen geboeid naar zijn Persona oftewel Masker, en het aantal witmensen dat met ‘Curly’ in zijn of haar haren loopt, of de steile kapsels bij de salon tot een kroeskop laat permanenten, is niet meer bij te houden. Elke avond dromen velen verliefd van zijn donkere stem die een onnavolgbare persoonlijkheid en Rattenvangerachtige aantrekkelijkheid uitzendt. Ontelbaar zijn de liefdesverklaringen die de popzanger gezonden worden.
 
[p. 187] 
2. 1984. OerAerde en parallelWerelden:

Ontelbaar zijn de zwarte jongens- en meisjespopgroepen, die furore maken op de Tele-Visie, en met hart en ziel geïmiteerd worden door witte jongelui over de gehele wereld. Om er slechts enkele te noemen: de Soul Systers van Sparkle, en de groep Boney Twinkle, en de ‘messias’ van de reggii: Mop Barlie, Paps Farley, of hoe hij zich ook noemen wil op diverse planeten. Verover de wereld, begin bij de jeugd.

Wat een subtiele voldoening put ik uit het feit, uit de wetenschap, dat het merendeel van de witte jeugd ijverig smachtend zit te bruinen onder buitenlandse zonnen of hoogtezonnen binnenskamers, in een poging het verachte melkflessenkleurtje om te zetten in de begeerde bruingebakken tinten. Hoe rechtvaardig, al die witmannen en witvrouwen, die chemicaliën innemen welke een zwartere of bruinere huid veroorzaken, met het verlangen om de onderdrukking en zielepijn van een zwarte in de Noordamerikaanse ghetto's van bijvoorbeeld Harlem mee te voelen. Hoe júist, hoe góed. Hoe rechtvaardig.

 

3. 1984: Oeraarde en Parallelwerelden:

Hoe geniet ik telkens weer, wanneer een witman of een witvrouw onder de indruk raakt van de intellectuele en artistieke talenten in een zwarte man of vrouw. De zwarten werden vroeger als een lagere diersoort beschouwd. De stuntelig-
 
[p. 188] 
heid, die een witte bevangt, wanneer hij inziet dat hij een doctor of doctorandus met ‘Boy’ of ‘Ober’ aangesproken heeft. De stupide verbazing van een witvrouw, wanneer ze ontdekt dat haar bediende (een student-werkster) nèt als zij Latijn en Grieks heeft geleerd op het Lyceum, en bezig is met de studie van Oude Iraanse Talen of Egyptische Archaeologie. Het ongemakkelijke gevoel, wanneer een witte ontdekt, dat de eigenaar of eigenares van een succesvolle keten winkels of fabrieken, een onderschatte zwarte man of vrouw is.

Een subtiele wraak.

Hoe juist, hoe góed!

Hoe rechtvaardig.

 
Atiwi
*

atiwi

Re: Witmans hel
« Reactie #2 Gepost op: 11 december 2010, 18:12 »
4. 1984; oeraarde en parallelplaneten:

Geïnspireerd door mij, de Mamaisa, herschrijft een zwarte feministe The White Goddess van Robert Graves in The Brown Goddess of Clay. Een lichtbruine zwarte beleeft in een gedicht, hoe de eerste Vrouw gemaakt werd uit klei, Bruine Klei. (Hij noemde zijn vondst ‘Oema Zoso’.) Zwarte en bruine dichters en intellectuelen herinterpreteren de historie, hun cultuur en hun eigen realiteit Hèrscheppen de wereld waarin ze wonen.

 

5. 1984, de hèl:

de pesterige nachtmerries die ik de witmensen
 
[p. 189] 
zend - popidool Michael Smackstones die een witmeisje in romantische vervoering brengt, om haar dan tijdens herhaalde kritieke hoogtepunten cool de rug toe te keren of uit te lachen; jazzidool Eartha Smitt of Gina Turner of Sarah Jauvhan die een witman hemel of hel belooft in een realistische droom, maar de arme man daarna plagerig nèt altijd een paar stappen te vlug af is, en verhit en onbevredigd laat ontwaken; en als toppunt de Kool-Cool-Gang, opererend in enkele parallelwerelden: de wereldwijde, geheime organisatie van zwarten en kleurlingen en overige minderheden, waarvan gefluisterd wordt dat zij de witmensen op Vudu-achtige manier geestelijk in beweging brengen, soms zelfs kwellen. Hoe juist, hoe goed, hoe rechtvaardig is mijn wraak. Vanuit Haïti, Brazilië, Trinidad en Suriname hebben verschillende vormen van magische godsdiensten als Umbanda, Xango, Caboclo, Bruha en Wisi hun weg gevonden naar wraakzuchtige afstammelingen van gemartelde negerslaven. De gereïncarneerde zwarten van vroeger zijn intussen overal geïnfiltreerd, door niets laten zij merken dat zij over bijzondere psikrachten beschikken, want zij beïnvloeden de direkte omgeving en de maatschappij en hun parallelwereld liever op indirekte wijze, door middel van onder andere wilsoplegging, telepathische idee-opdringing of ‘voorspellende’ dromen.
 
[p. 190] 
Op UrAarde, waarvan alle parallelwerelden afstammen, lijden vele zwarten in de droge Afrikaanse woestijngebieden vrijwillig honger of sterven uitgemergeld de hongerdood, teneinde schuldgevoelens en hulpvaardigheid wakker te schudden in volgevreten Westerse profiteurs-maatschappijen. Terwijl sommige witmensen genieten van een enorme verspilling aan materiële goederen, worden de talloze armen en behoeftigen zoet gehouden met tweedehands stripverhalen die stukgelezen zijn, of een bioscoopje, waarin te zien is hoe in bepaalde Westerse landen auto's voor de lol in de prak worden gereden, of met gigantische hoeveelheden voedsel wordt gesmeten. Vertoon zo'n film maar in Ethipoë, of in Sangra Besh!

 

Twee boosdoeners, die mijn bijzondere aandacht hebben, kregen van mij een bijzonder soort straf te verduren.

1e, Cecil Rhodes! De man die aan Zimbabwe zijn koloniale naam plakte van Rhodesië. Cecil Rhodes is nu een onderbetaalde uitgebuite zwarte mijnwerker in de Zuidafrikaanse goudmijnen. Zijn zweet wordt getransformeerd tot brokken goud, maar hij moet met lede ogen toezien dat hij er niet van kan profiteren. Hij heeft uiteraard een zwarte echtgenote en zes kinderen die er sjofel bijlopen, met hongerogen. Zijn vrouw werkt in een fabriek te Johansburg aan de lopen-
 
[p. 191] 
de band, en de kinderen worden aan hun lot overgelaten door de gemene Ouma van de kinderen. Hijzelf is zich volledig bewust van zijn vorige leven en vergane machtspositie. Bij tijden wordt hij krankzinnig van spijt en ellende, maar hij moet dat geheim houden, anders kan hij geen weekloon verdienen.

2e, Suzanna Duplessis. De vrouw over wie nu nòg in Suriname met een huivering van gruwel gesproken wordt. Zij is nu een zwarte vrouw, die als gastarbeidster in Engeland of Holland mee mag maken hoe de zwarte als underdog omhoog probeert te komen. Vol afkeer weigert zij koppig om in de spiegel te kijken naar haar negerinnegezicht. Binnenkort laat ik haar als schizofreen in een gesticht opsluiten totdat zij heeft geleerd dat kleur alleen aan de buitenkant zit, en dat alle mensen in principe gelijk zijn, ook al verschillen ze! Ik ben de Mamaisa, en ik beweeg ze. Ik zal ze mengen, moksi, Moksha. Of ze dat willen of niet.....

 

6. (Slotwoord van de Muloscholiere)

.... Mijn naam is Manuma Nkese Komfo. Ik ben een afstammelinge van een zwarte slavin en een witte onderdrukker. Door mij vloeien de herinneringen van mijn Aziatische en Indiaanse voorouders, want ook die rassen hebben meegewerkt aan mijn bestaan. Ik ben een mens, ‘multicolored, multifaced, multitongued, multiracial,
 
[p. 192] 
multireligious too.’ Toch besta ik niet, ik ben slechts een flikkering van een schaduw die door een gedachte van God geworpen wordt op het zwak verlichte vlak van het illusionaire bestaan. Ik ben een Wajang-pop, Gòd trekt aan mijn touwtjes. En ik beweeg. En dan beweeg ik, of houd stil, zoals mijn God het wil. Ik besta dus niet, evenmin als mijn manuscript, -geschreven door een schoolmeisje- dat door mijn ouders gevonden werd in mijn schooltas, kort nadat ik tijdens een excursie met een groep jongeren onder begeleiding van enkele volwassenen in de binnenlanden van Suriname verdween. Als u dit leest, of dènkt te lezen, ben ik in het oeroude gesteente van de binnenlanden opgegaan, misschien ziet u mijn reflectie nog groetend staan bij een der boshutjes van pinabladeren, of bij een der guesthouses, of wie weet drinkt u mijn essentie - een deel ervan - wanneer u ongewild wat water binnenkrijgt bij het zwemmen in de donkere wateren van onze heilzame kreken. Wanneer u dit manuscript 1 × gelezen hebt, zal het op mysterieuze wijze verdwijnen en ergens anders opduiken. Bij een ander, die het in zich opnemen zal. (Ik heb wel eens wat van Hitch-cock gelezen!)

De ‘Idee’ zal blijven.

Ik groet u.

p f f f f f ff t!
 
   DBNL


Atiwi


Einde


Re: Witmans hel
« Reactie #3 Gepost op: 15 december 2010, 18:19 »
ODI ATI

Toen ik het verhaal las dacht ik echt dat jij in het bezit was
van het manuscript.Dat de ouders van het meisje jou dat hadden
toe vertrouwdt.

Sarie torie en vele dingen proeven naar waarheid.

GRT
E
 
*

miss curiousity

Re: Witmans hel
« Reactie #4 Gepost op: 15 december 2010, 20:07 »
Hoi Atiwi!

!!!!!!!!!!!
Ik ben erg, erg onder de indruk,
met vriendelijke groet en het allerbeste,
Miss C.
Advertentie
Advertentie

*

atiwi

Re: Witmans hel
« Reactie #5 Gepost op: 17 december 2010, 01:29 »
ODI ATI

Toen ik het verhaal las dacht ik echt dat jij in het bezit was
van het manuscript.Dat de ouders van het meisje jou dat hadden
toe vertrouwdt.

Sarie torie en vele dingen proeven naar waarheid.

GRT
E
 


Odi sisa's engelbewaarder,miss curiousity,

Zelfde gevoel had ik ook toen ik het las, komt van DBNL

Ben ook erg onder de indruk.

 :love:


Gr.Atiwi