Wie ben ik?
Wij mensen creëren bepaalde dingen om onszelf er te laten zijn. Wij creëren een bepaalde ruimte voor onszelf zodat wij kunnen bestaan.
Wij stellen onszelf vragen zoals: Wie ben ik? Waar hou ik van? Ben ik goed? Ben ik slecht? En ga zo maar door.
Maar ben je ook maar een van deze dingen? Wat houdt het in om dat te zijn?
Wij schijnen onszelf continue te moeten laten zien aan een ieder, aan de buiten wereld.
Om zo een ruimte voor onszelf te creëren waarin wij bestaan. En waarin wij veilig zijn.
Eigenlijk is het best vreemd dat je jezelf steeds moet ‘’bewijzen’’ voor jezelf moet ‘’opkomen’’, terwijl je er al gewoon bent. Je bestaat al.
Leven wij daarom niet in een verdraaide wereld?
Eentje die wij zelf hebben gecreëerd omdat wij te angstig en te bang zijn, dat wij anders niks zouden zijn? En niet eens zouden bestaan?
En wat verteld het werkelijk als wij niet voor onszelf opkomen en geen ruimte toe eigenen?
Zegt dit meer over onszelf? Of de persoon die het raar vind dat je niet voor jezelf opkomt en niet je eigen ruimte inneemt?
En je als een ‘’zwakkere’’ gaat zien, maar tegelijkertijd je onderschat en dit niet door heeft en niet kan beseffen wie je werkelijk bent. En niet snapt dat je toch allang ‘’Bestaat’’.
Wat als je je niet druk maakt over wie je bent of wat je bent, maar er gewoon bent?
Je sluit dan niks buiten jezelf, je eigent jezelf geen ruimte toe om te bestaan, want het toe eigenen houd tegelijkertijd in dat je in een bepaald kader aanwezig bent, en bent wie je denkt te zijn binnen dat kader.
Als je er gewoon bent, buiten dat kader om kun je je veel veelzijdiger opstellen en daarmee met een open mind de wereld in kijken.
Je bent er dan gewoon zoals je bent en je hoeft er geen moeite voor te doen, want je Bestaat.
* Ik heb deze tekst doorgekregen via mijn engelen en wou deze graag met jullie delen, Liefs
