Verkeersbrigadiertjes bang in Suriname

Automobilisten houden geen rekening met Verkeersbrigadiertjes

Thursday 12 January,

PARAMARIBO – Bij de overhandiging van een busje bestemd voor de Verkeersbrigadiertjes (VB) kreeg waarnemend Korpschef Humphrey Tjin Liep Shie te horen, dat de verkeersbrigadiertjes vaak genoeg bang zijn voor automobilisten die weigeren te stoppen wanneer de VB’ers hun bordje ophouden.Zij moeten met gevaar voor eigen leven, hun schoolkameraden helpen oversteken, voor en na school. Eentje zei aan de politiechef, dat zij elke dag met vrees het bordje ophoudt. Maar zegt zij, wij blijven toch onze schoolgenootjes helpen bij het oversteken.

==========================================================

Bovenstaande zit ik vanmiddag even te lezen en ik moet zeggen ik vind het in en in trietst wat ik hier tot me neem.
Ik kan begrijpen dat de verkeersbrigadiertjes bang zijn voor hun leven.
Want ik ben zelf laatst in Suriname geweest van 07 december tot 31 december 2011.

Wel ik kan zeggen ik dacht echt dat ik op het Zandvoort circuit was of dat van TT Assen.

Verkeersfatsoen is daar ontzettend ver te zoeken. Men rijd je liever dood dan dat men even de tijd neemt om even, een paar seconde van hun tijd, netjes voor je te stoppen zodat jij veilig kan oversteken.
Ze hebben daar allemaal haast, maar wat mij opvalt is dat ze ondanks een hoge mate van haast hebben dat ze toch allemaal laat op hun afspraak komen.
Rara.

Ik zou een klein advies aan de regering van Suriname willlen geven, schaf wat radarauto's of anders wat radar apparaten c.q. flits apparaten aan dan zal je zien hoe de regering Bouterse geld als water binnen zal halen en dat zal ook aan meehelpen dat er levens bespaard zullen worden. Want je hebt een doeltreffende middel in handen.

Als het niet helpt als iemand na 5 boetes hard blijft rijden, neem zijn of haar rijbewijs voor het leven in en als die wacht ooit achter het stuur te zitten zonder een geldig rijbewijs dan gooi je zo iemand in het gevang en die sleutel lever je bij mij in want ik weet heel goed wat te doen met zo een sleutel.
Het is te gek voor woorden daar en het moet niet gekker worden.

Mijn eigen verhaal dat ik daar heb mogen meemaken: Ik steek de straat over in de stad op een zebrapad, komt er een auto als een racewagen aan, ik maan de bestuurder met handgebaar rustiger te rijden, zit de bijrijder mij voor van alles uit te maken. Ik denk bij mezelf, mens toch waar ben jij mee bezig? Maar ondanks zijn scheldkannonades heb ik hem geeneens een blik van ontwaardiging gegeven. Want ik denk bij mezelf jongen je komt jezelf een keer in het leven tegen en dan hoop ik voor je dat je kan beseffen waar je mee bezig ben en/of was.

Want vroeger heb ik auto gereden en was hier in Nederland als een duivel op de snelweg, waar je 100 of 120 mag rijden reed ik 160 a 180.
Maar Anana dankzeggend nu, nooit een ander zijn/haar leven in gevaar gebracht.

Op latere leeftijd ga je je realiseren van waar had je al die haast voor nodig? Wat heb je er mee bereikt? En nu zelf mijn rijbewijs niet meer verlengd zodat die is verlopen. Ik kijk nu totaal anders aan naar het leven, want wat zou ik me zelf hebben gehaat als ik iemand dood had gereden of iemand in een rolstoel had laten belanden.

IK weet dat er mensen met minachting zullen reageren, nou dan ga je toch niet meer naar Suriname etc etc.
Daar koop ik geen brood voor, waar ik brood voor koop is dat de regering en ook onze heer Tjin Liep Shie en anderen iets aan het verkeersfatsoen doen. Want het volk, vooral de kleintjes roepen om "hulp, hulp, hulp".
Loop op de Keizerstraat in Paramaribo, dan zal je zien wat ik bedoel, vooral in de nachtelijke uren, dan is 'het' helemaal compleet.

Dat wou ik even kwijt.

Oeng tang boeng

G.k.


		in Google		in Culturu.com