[Loverboy]

Hallo allemaal,

Ons geschiedenis.
De kankantrie boom, hoe gingen ze ermee om want ze moesten wegen aanleggen.
Hoe was het ook alweer.

Wegenbouw in West Suriname

Een lied over de kankantrie, hoe machtig of deze is.

Carlo Dundas - kankantrie

[Beata]

Als ik me weer beter voel, zal ik jullie vertellen wat mijn vader ons vertelde over het ontbossen van het binnenland.
Over onverklaarbare gebeurtenissen.Hij heeft gewerkt bij de bouw van de Afobakkadam en in het West Suriname.

[Loverboy]

Als ik me weer beter voel, zal ik jullie vertellen wat mijn vader ons vertelde over het ontbossen van het binnenland.
Over onverklaarbare gebeurtenissen.Hij heeft gewerkt bij de bouw van de Afobakkadam en in het West Suriname.

Odi Beata,
Graag, en alsnog van harte beterschap

Loverboy

[Lobiwan]

Als ik me weer beter voel, zal ik jullie vertellen wat mijn vader ons vertelde over het ontbossen van het binnenland.
Over onverklaarbare gebeurtenissen.Hij heeft gewerkt bij de bouw van de Afobakkadam en in het West Suriname.

Odi Beata,

Ik hoop dat jij je al wat beter voelt.
Ik ben zo benieuwd naar die verhalen van je vader.
Die verhalen zijn de mooiste verhalen, niet uit een boek maar dat wat hij meegemaakt had.

Ik ben zo benieuwd.

Lobiwang

[Beata]

Odi Beata,

Ik hoop dat jij je al wat beter voelt.
Ik ben zo benieuwd naar die verhalen van je vader.
Die verhalen zijn de mooiste verhalen, niet uit een boek maar dat wat hij meegemaakt had.

Ik ben zo benieuwd.

Lobiwang

Odi Lobiwan,

Het gaat veel beter hoor!
Het verhaal plaats ik morgen.

Een fijne avond.

[Beata]

Goededag allemaal,

Belofte maakt schuld...ja zeker!

Dit verhaal heb ik van mijn vader.Ik was toen nog niet geboren,nieteens verwekt nog.
Ik denk dat papa het te druk had met voorbereidingen treffen voor het bouwen van de Afobakkadam.

Wel,mijn vader heeft gewerkt bij de bouw van de Afobakkadam.Hun eerste opdracht,hij en zn collega's, was het ontbossen van een eiland in de Surinamerivier,het gedeelte waar de dam is gebouwd dus.

Op hun eerste werkdag op het eiland werden ze getroffen door zware regenbuien,maar niemand zocht er wat achter. Het regent....punt uit! De volgende werkdag had een soort geladen sfeer,wat mijn vader voelde.Alsof er iets niet klopte.Enfin...ze zetten van die kleine hutjes op om hun spullen op te kunnen bergen en deden de oversteek naar het eilandje,hun werkplek.

Ze begonnen aan hun werk en alles leek normaal,tot het lunchtijd werd.Op de een of ander manier,raakten ze hun weg kwijt en konden niet van het eiland wegkomen.Ze werden pas de volgende dag gevonden.

Op hun eerstvolgende werkdag, na een paar uren gewerkt te hebben werden ze overvallen door grote zwarte bijen.In paniek rende iedereen het water in.Een paar collega's werden zelfs gestoken.Ze probeerden terug te komen,maar de bijen verlieten het eiland niet.Maar dit alles viel nog mee, leek nog geloofwaardig en verklaarbaar.

Het meest onverklaarbare gebeurde de volgende dag,toen ze tot hun verbazing zagen ze dat het eiland zich verplaats had.
Hun tentjes met alle spullen die ze recht tegenover het eiland hadden,waren nog op dezelfde plek,maar het eiland niet.

Ze zochten toen een dorpsoudste op en raadpleegden een winti die hen wist te vertellen dat het eiland de woonplaats was van een watrawinti.De winti heeft op andere manieren geprobeerd ze weg te jagen,maar omdat ze steeds bleven komen,besloot hij/zij maar te verhuizen.

Ze hebben het eiland toch ontbost,natuurlijk in opdracht van de Amerikanen,maar niet zonder gevolgen voor degenen die hieraan hebben deelgenomen,inclusief mijn papa.