[Kennen]

Goededag alle CC leden en gasten.

Ben een CC lid,maar wil dit liever als gast plaatsen.
Ik werk in een verzorgings tehuis.Ongeveer twee jaar geleden kregen wij een nieuwe teamleidster.
Voor velen een keiharde vrouw met wie zij niet konden werken.Een paar collega's namen zelfs ontslag.

Op een dag diende ze zelf ook haar ontlsag in,en was van de een op de andere dag vertrokken,na een jaar gewerkt te hebben.Wij dachten dat haar vertrek te maken had met het vertrek van de andere collega's.
Iedereen vond haar plostelinge vertrek vreemd,maar ja...ze vertrok.
Een jaar na haar vertrek,zag ik haar in een ziekenhuis programma op tv.

Ik volgde het programma verder en zag dat ze een borstonderzoek deed.Ik sprak de volgende dag met de andere collega's erover.
Een collega besloot toen naar haar gezondheid te informeren en we kregen te horen dat ze op sterven ligt.
We zijn nu weer een paar weken verder en ik vraag mij iedere dag af of zij nog leeft.

Ik kan niet aan haar denken zonder tranen in mijn ogen,puur omdat ik haar gekend heb.Onbekend maakt onbemind,zegt men.Ik ben surinaamse en zij nederlandse.Soms sterft er iemand in mijn familie,maar het lukt me niet om een traan te laten,omdat ik die persoon niet ken.Terwijl het wel een familielid is.

Een band met iemand opbouwen,in welk opzicht dan ook,speelt een belangrijke rol in het leven.Dat weet ik zeker.
Maar hoe belangrijk is die band.Wat kan er uit zo een band ontstaan.

Een fijne dag allemaal,

Geniet op een positieve manier van het leven,zolang als het kan.

Lots of 

[Alfons]

Het bloed spreekt.
Men kan een heel goede band met elkaar opbouwen.
je wenst niemand een ziekte toe, vooral niet als het dodelijk en ongeneeslijk is.

Toch zijn er mensen die met ziektes elkaar uitschelden. krijg de .... en krijg de ...... en een heel bekend scheldwoord is kankerleider.

ik denk dat we met z,n allen wel 10 keer moeten nadenken voordat we uitschelden.
niet als het te laat is moeten de tranen komen.
nu moeten we in vrede met elkaar leven.

Ook bij mij op het werk zie je ze soms vallen. Dood gaan door een ziekte.
dan denk je ook liever zij dan ik, maar het blijft zielig.
daarom moeten we nu genieten zolang het kan.

heb elkaar lief, vloek niet wat helaas wel vaak voor komt.

[Loverboy]

Lieve mensen,
Het volgend verhaal wat ik naar voren wil brengen heeft te maken met wat ik hier heb gelezen.
Elkaar lief hebben.
Soms zie je in een familie dat broers jaren niet met elkaar praten.
soms om iets heel kleins. soms om winti, soms om iets wat het niet waard is.
Moeder en kind die soms ruzie hebben.

Lees het volgend verhaal,
Het leven duurt te kort om in vijandschap met je moeder te leven.
Niemand weet wanneer het over kan zijn.

http://www.youtube.com/watch?v=blYn1T27EUQ&feature=related

[Beata]

Dit verhaal doet me denken aan de band die ik met mijn moeder heb gehad.We waren ook heel close,we waren beste vriendinnen.
Ik kon over van alles en nog wat met haar praten.Ze had altijd een luisterend oor,ook al kon ze niet helpen.

Drie dagen voor haar dood moest ik terugkeren naar Nederland.Onderweg naar Zanderij kreeg ik een gevoel van leegte en voelde me in de steek gelaten.Mijn broers konden het niet begrijpen,omdat we samen waren en ook een goede band hebben.

Mijn moeder had me al laten weten dat ze wegging en dat begreep ik pas drie dagen later.Ze stierf..Toen we in het ziekenhuis aankwamen,lag ze daar met een baddoek die ik in Parijs voor haar had gekocht,onder haar kin.Ik heb tot haar gesproken een drukte een kus op haar voorhoofd.We waren gelukkig met een tante niet zo bijgelovig is.

We hebben haar naar het mortuarium begeleidt en zijn haar elke dag gaan zien totdat ze is begraven.Ik draag nog haar gouden ring,haar gouden ketting hanger en heb haar foto op mijn display.Ik droom vaak met haar dat ze in een hoek van mijn woning zit.

Toen ze ziek werd vroeg ze altijd om witte druiven of druivensap.Ieder keer als ik witte druiven ga eten valt er 1 of meerdere uit de mijn hand.Wat ik ook doe ze vallen gewoon uit mijn hand.Die rode vallen nooit.Ik bid nog steeds voor haar ziele rust en hoop dat ze in vrede mag rusten.
Ik ben dankbaar voor de band die wij hadden en ik weet zeker dat ze vanaf waar ze nu is, gezien heeft dat ik heel veel van haar heb gehouden en nu nog ook.

Maandag a.s. is het precies 5 jaar en 3 mnd dat ze heenging.
Ik zou zeggen,geniet van elkaar.Het leven kent alleen vandaag.Morgen moet nog komen.En wie weet heb je een paar uurtjes te lang gewacht om van de ander te houden.

Want wat, If tomorrow never comes?Dan is het te laat.

Beata

[love-ly]

Wow Beata,

Jouw verhaal doet me wat, ik heb ook een hele sterke band met mijn moeder en ik moet er niet aan denken dat ik haar ooit ga verliezen omdat god haar naar huis roept.

Ik probeer er voor haar te zijn en haar te geven wat ze nodig heeft ik leg ook vaaak mijn hoofd op haar schoot als ik bij haar ben. Ik heb een sterke band met mijn ma en mijn zoon, zo sterk dat wanneer er iets is ik het ook gelijk voel en andersom ook.

het leven is té kort voor strees en ruzie enz.. daarom zeg ik elke dag tegen mijn zoon dat ik van hem hou, echt elke dag.

Mensen koester wat je hebt hoor en de mensen in je leven die veel voor je betekenen.

Love-ly

[Beata]

Odi love-ly,

Laat je moeder je beste vriendin zijn en jouw zoon jouw beste vriend.
Mijn moeders nieuwjaarswens aan mij elk jaar,was dat ik er een tweede kind bij moest krijgen.Die wens heb ik al 5 jaar niet meer gehoord.

Tot voor haar menopauze zei ze altijd tegen me dat ze graag nog een dochter zou willen hebben,met dezelfde karakter als ik.
Ze hield van mijn ogen en mijn tenen.En geloof me love-ly,als iemand een opmerking over mijn ogen of tenen maakt,word ik heel verdrietig.

Ik denk dan de hele dag aan haar en de manier waarop zei diezelfde opmerkingen maakte.Met mijn dochter heb ik ook een heel goede en hechte band.Zorg goed voor je moeder hoor,zoals zij is,is geen ander.Ook jouw zoon.

Liefde binnen elke relatie,maakt niet uit welke,is heel belangrijk.Zij die zich daar niet van bewust zijn,weten niet wat ze missen.