De president van Europa?

We kunnen ons nog helder voor de geest halen dat premier Jan Peter Balkenende in de aanloop naar het beruchte referendum ter al dan niet aanvaarding van de Europese grondwet door Nederland debiteerde dat hij voor schut zou staan in Europa mocht de Nederlandse bevolking ervoor kiezen neen te zeggen tegen de betreffende grondwet. Dit zei de man dus om de nodige kiezers over de streep te trekken toch maar ja te zeggen tegen de grondwet. Nou, ongetwijfeld zal die opmerking mensen juist extra gestimuleerd hebben om neen aan te kruizen in het stemhokje, aangezien ze het heerlijk vonden om Jan Peter voor schut te zien staan in Europa. Dat Balkenende's status in de interrnationale politiek nadat Nederland inderdaad enthousiast neen had gestemd enige schade had opgelopen bleek wel uit de ongezouten reactie van de Belgische minister De Gucht die de Nederlandse premier omschreef als: "Een mix van Harry Potter en brave stijfburgerlijkheid, een man in wie ik geen spoortje charisma kan ontwaren".

Tijd heeft blijkbaar alle wonden geheeld want inmiddels lijkt het prestige van Jan Peter in zulke mate weer te zijn aangegroeid dat de man gezien wordt als serieuze kandidaat om tot president van Europa te promoveren. Volgens het protocol schreeuwde Balkie het van de daken tegen de pers dat hij absoluut geen kandidaat is voor de nieuwe topfunctie in Europa toen hem dat op de man af werd gevraagd. Echter, eerder hadden ingewijdenen laten lekken dat de Nederlandse premier wel degelijk in de top van het verlanglijstje stond. Sterker nog, hoe harder Jan Peter begon te roepen dat hij een nieuwe voorzittershamer niet ambieerde, des te harder zijn naam hardop werd genoemd in Europa. Balkenende zal als overtuigd christen ongetwijfeld weten dat er in de bijbel staat dat je niet mag jokken, doch waarschijnlijk rekent hij erop dat de lieve heer hem die leugen zal vergeven bij diens laatste oordeel. Opmerkelijker nog, Balkenende begon zich al snel te vergrijpen aan de doodzonde die hij zijn grote politieke concurrent en latere collega Wouter Bos verweet in het heetst van de strijd: hij begon bij omissie te draaien. Want opeens oreerde hij: “Het is prematuur. Het kan gebeuren dat er geen verzoek komt, dan hoef ik er niet over na te denken.” Of met andere woorden, hij staat niet onwelgevallig tegenover een verhuizing naar Brussel.

Aanvankelijk was de voormalige Britse premier Tony Blair—toch ook Balkenende's partner in crime-- de gedoodverfde favoriet. Deze meneer heeft een zeer dubieuze rol gespeeld in de onrechtmatige invasie van Irak in 2003. Men geeft George W. Bush jr., altijd maar alle blaam, maar, los van het feit dat Bush ook maar een marionet was van hogere machten, valt eigenlijk Tony Blair minstens net zoveel te verwijten. Blair was het namelijk die vanaf Donwing Street 10 een document liet maken met gefabriceerde informatie waarmee de Irak-oorlog werd gelegitimeerd; zo stond erin dat Irak in staat was Groot-Brittannië binnen 45 minuten aan te vallen, totaal niet geremd door de werkelijkheid dat het Irakese leger in de verste verte niet over dergelijke zeer geavanceerde technologie beschikte. In ieder geval, in juni 2003 wisten journalisten toch Blair's fraude wereldkundig te maken. En niet lang daarna werd een ingewijdene, ene dr. Kelly, onder mysterieuze omstandigheden dood gevonden in een bos. Volgens Blair was dit een zelfmoord...

Zo'n leugenaar, bedrieger en oorlogsmisdadiger als Blair zijn kansen om vanuit Brussel te heersen lijken nu gelukkig dus zo goed als verkeken omdat centrum rechts in Europa heeft aangegeven liever één van hun eigen mensen als eerste Europese president te zien. Balkenende wellicht dus. Doch ook zijn rol in de Irak-oorlog is dubieus zoals we weten, want hij weigert botweg een parlementair onderzoek naar Nederlands beweegredenen om de VS te steunen. Tevens moffelt hij doodleuk info weg over de Catshuis brand, waarbij een schilder om het leven kwam. Tja, vroeger op school dan zou je een nerd als Jan Peter gewoon net zo lang met zijn hoofd in de wc pot stoppen tot hij toegaf, mocht je beef met hem hebben, doch dat is nu een beetje lastig geworden met al die bodyguards om hem heen. Dus moeten we voorlopig helaas maar slikken dat Balkenende de werkelijke waarheid afschermt. Echter, alleen al het gegeven dat Europa kandidaten als Blair en Balkenende, die letterlijk over lijken gaan om hun 'onkreukbaarheid' te beschermen zo hoog in het vaandel heeft staan roept op zijn beurt weer vragen op over de geloofwaardigheid van het instituut EU zelf.

Het vervelende aan Europa is dat de gewone man er nimmer om gevraagd heeft. Alhoewel, er is de gewone man in 2005 wel degelijk gevraagd om Europa, maar die heeft toen keihard neen gezegd, tot grote onsteltenis van Jan Peter zoals we reeds zagen, die toen in zijn hemd stond in Brussel. Maar is het eigenlijk niet zo dat Europa juist voor schut staat als het zo'n reactionaire, kleurloze, charismaloze, liegende, bedriegende en manipulerende opportunist tot eerste president verheft?