De winterdagen na Kopenhagen

De met veel tromgeroffel aangekondigde leven en dood top ter bestrijding van de vermeende opwarming van de aarde gehouden te Kopenhagen was nog niet over of koning winter sloeg keihard toe in Nederland en omstreken. Ironischer kon haast niet. Alsof een hogere hoger macht een ondubbelzinnige boodschap af wilde geven aan ons eenvoudige stervelingen.

Eerder, kort voor aanvang van de gewraakte klimaat conferentie, hadden mensenkinderen gewapend met geavanceerde IT kennis de heilige graal der klimatologische wetenschap gehackt. Hierdoor kon aan een ieder die het wilde weten helder gemaakt worden dat het 'wetenschappelijke' bewijs dat de wereld door een overvloed aan C0² uitstoot dramatisch snel opwarmt eufemistisch uitgedrukt niet de zuivere koffie is waarvoor het al langere tijd wordt voorgehouden aan het grote publiek. Stonden 's wereld top klimatologen mooi in hun ondergoed juist met de winter voor de deur.

De mondiale politieke elite had er om verschillende redenen echter geen trek in om de broeigas-effect mythe in heroverweging te nemen. Dus onnodig gebakkelei in Kopenhagen. De arme landen gingen begrijpelijkerwijs mee in de opwarmings mythe met het idee op basis daarvan een fiks bedrag ter compensatie te gaan innen. Dat is een misrekening, want de Westerse elite wil helemaal niet de aarde redden. Als, zoals ook opgemerkt is in Kopenhagen, moeder Aarde een bank was geweest dan was ze onmiddelijk gered door de Westerse oligarchie. De werkelijke bedoeling is middels quota op CO² uitstoot de economische groei van de zgn. ontwikkelingslanden frustreren. Dat bleek evident uit het vanuit het Westen afkomstige voorstel dat de rijkere landen per hoofd van de bevolking twee maal zoveel CO² mogen gaan uitstoten dan de armere landen. Zo zagen we de geboorte van een nieuw woord: klimaat kolonialisme. Dat nieuwe woord of concept kwam nog het best tot uiting in het voorstel van hedge fund miljardair George Soros, die het lef had om voor te stellen dat de armere landen groene leningen zouden krijgen, die met rente terug zouden moeten worden betaald aan de regeringen van de rijke landen. Grapjas.

Onder al het wolven gejankt over het mislukken van Kopenhagen had ondertussen zoals eerder aangegeven koning winter Europa overgenomen en werd de luid uitgesproken wens van de Italiaanse politieke partij Liga Norde van een witte kerst dan toch enigszins vervuld. Doch terwijl de mondiale en nationale politieke elite de wonden nog aan het likken waren van het mislukte CO² plan, werd Nederland totaal ontregeld door een beetje vorst. Het ging zelfs zover dat de Nederlandse Spoorwegen dagenlang anti-reclame moest maken voor het eigen product: er werd letterlijk afgeraden niet de trein te nemen! Dat is toch niet te filmen, dat een bedrijf moet oproepen de dienst die het aanbiedt links te laten liggen? Overigens, ook in de kanaaltunnel lag het treinverkeer dagenlang op apegapen, doch elders in Europa lag men doorgaans toch niet echt wakker van die vorst, waarvan ik toch dacht dat het vrij normaal is in deze streken rond deze tijd van het jaar. Niet dus. De Nederlandse beleidsmakers blijken stilletjes de infrastructuur hervormd te hebben naar de maatstaven van een sub-tropisch land. Ondanks het feit dat bepaalde wetenschappers hebben voorspeld dat een nieuwe kleine ijstijd aanvangt in 2012...

Van de 15e tot de 19e eeuw was er een gure periode die wel als de kleine ijstijd wordt bestempeld. In die periode zou de temperatuur in Nederland 1 à 2 graden lager zijn dan tegenwoordig. Nou, op basis van de zonne-activiteit menen mensen die erop doorgeleerd hebben ontcijferd te hebben dat een nieuwe zogenaamde kleine ijstijd in 2012 de aanvang heeft. Dat is de discussie die taboe was op Kopenhagen: kwam de vermeende opwarming van de aarde nu door het broeikaseffect of door de zonne-activiteit? Tja, als naast de poolkappen van moeder Aarde ook die van Mars aan het smelten waren, dan zet dat mijns inziens toch stevige vraagtekens bij de broeikaseffect theorie. Te meer nu recentelijk uit de gehackte emails bleek dat de aarde de afgelopen 10 jaar juist afgekoeld is!

Politici hebben lopen schreeuwen dat Kopenhagen wel eens de laatste kans kan zijn. Maar waarom de laatste kans? De laatste kans van wat? Ik denk dat die mensen bedoelen de laatste kans voordat de kleine ijstijd begint en de geloofwaardigheid van de klimatologie verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dus willen ze die klimaat-bureaucratie zo snel mogelijk op zijn plaats hebben zodat ze elkaar allerlei 'prestigieuse' posities en baantjes kunnen toekennen (voorzitter van die commissie, directeur van dat instituut, commissaris van de klimaatbank, etc.). In plaats van voor zichzelf prematuur een plaatsje op te eisen onder de zon die vanaf 2012 wel eens steeds minder kan gaan schijnen, kunnen ze de maatschappij waarschijnlijk beter eens goed gaan voorbereiden op de kleine ijstijd die wellicht aanstaande is. Natuurlijk gaat men zich straks eruit praten door te debiteren dat niemand die kleine ijstijd had voorzien. En zo blijven politieke carrières dan doorkwakkelen...

In het verleden hebben we menigmaal gediscussieerd met allerlei mensen over de etniciteit van Jezus. Dit deden we terwijl indertijd discussies over de melanine dichtheid van de huid van de zoon van de lieve heer onder grote delen van het volk taboe waren. Een antwoord dat ons steevast toegeworpen werd was: “Maar het doet er niet toe of Jezus wit was of Zwart, het gaat om de heilige boodschap.” Vervolgens lieten we dan de oppositie bewijs onder ogen komen waaruit bleek dat--mocht Jezus daadwerkelijk vleeselijk geëxisteerd hebben 2000 jaar teruggerekend—het meer dan onwaarschijnlijk was dat de broeder kwa melanine gehalte gelijkenis vertoonde met de voormalige slavenmeesters afkomstig uit Europa. Bovendien, vervolgde ons betoog dan, er staat toch in de bijbel dat men niet mag liegen? Dan waarom liegt men dan over de huidkleur van Jezus? En als er al gelogen wordt over de huidkleur van Jezus, hoe serieus moet ik dan de rest van het woord van de kerk autoriteiten dan nog nemen?

Los daarvan, als het psychologisch echt niet uit zou maken of Jezus wit of Zwart was, dan had de slavenmeester Jezus gewoon afgebeeld zoals de bewoners van de streek waar Jezus leefde worden omschreven in de klassieke documenten. De befaamde psycholege dr. Francis Cress Welsing had het volgende te melden over het psychologische effect van de witte Jezus op Zwarte mensen: “Absoluut noodzakelijk voor het systeem van de witte overheersing was de formatie van het imago van God als een [i]witte man[/i] als de 'zoon' van God. Aan dit beeld van een witte man is gerefereerd als 'Christus'-- niet in ogenschouw nemend dat de profeet Jezus in werkelijkheid een Zwarte man was. Omdat de hersencomputer in principe functioneert in logische circuits, op het diepe niveau van het onderbewustzijn, berekent het automatisch dat God, de vader, eveneens wit is. Als God iets anders is dan wit, zou hij een Zwarte (of andere niet-witte) zoon hebben voortgebracht...Koppel dit beeld en concept van God [i]als de witte man[/i] aan het systeem van de witte overheersing zijn definitie van God als "de superieure of ultieme werkelijkheid; perfectheid in macht, wijsheid en barmhartigheid die alle mensen zouden aanbidden als schepper en heerser van het universum...Met dit onbewuste logische circuit van "God als een witte man" goed op zijn plaats kan de witte overheersing over niet-witte volkeren nog wel een biljoen jaar duren. Met de witte man als god zal het niet-witte mondiale collectief voor eeuwig onderworpen blijven aan de witte man.”

Omgekeerd, het was altijd best tegenstrijdig om te ervaren dat juist die mensen die bij hoog en laag zworen dat de kleur van Jezus niet van importantie was het fanatiekste ageerde tegen een Jezusbeeld met een donkere huidkleur. Hoe dan? Als iets daadwerkelijk niet tot jouw prioriteiten behoort dan ga je er toch niet zo opvallend veel tijd, emotie en energie in steken om het gangbare door de slavenmeester gepropageerde beeld van Jezus te verdedigen? Dan neem je de nieuwe informatie aan en ga je daarna weder over tot de orde van de dag. Toon je pure onverschilligheid.

In de huidige tijd van stille en heilge nachten is de discussie over de Zwarte Jezus weer hevig opgelaaid. Ditmaal in Europa. Wat is het geval? In de Italiaanse stad Verona valt er publiekelijk een Zwarte kerststal te bewonderen. Een idee van de moedige meneer Guilio Schinaia want, zo zei hij tegen het persbureau Reuters: “De geschiedenis wijst uit dat het kindje Jezus en zijn ouders waarschijnlijk een heel donkere huidkleur hadden...Deze viering van de geboorte van Christus behoort toe aan een universieel christendom.”

“Natuurlijk”, zou ieder weldenkend mens moeten denken, “Wat maakt het nu uit dat Jezus Zwart was? Het gaat toch om zijn boodschap?” Niet dus. Met name de extreem rechtse politieke partij Liga Norde is laaiend over een Jezus die afgebeeld is met een geografisch en 'historisch' correcte huidkleur, doch “Het is een hopeloze provocatie”, was de reactie van Luccia Zaia, minister van landbouw voor hetzelfde Liga Norde. “Er moet geen wit kerstfeest of een Zwart kerstfeest maar een gelukkig kerstfeest zijn voor alle huidkleuren, etnische achtergronden en nationaliteiten.” Reageerde Schimaia weer op zijn beurt.

Geprovoceerd! Hoe moeten we dat plaatsen? Witte mensen voelen zich geprovoceerd slechts door de huidkleur van mensen van Afrikaanse komaf? Dat is het probleem in zijn essentie zo gezegd. Het ware gezicht. Want als je een donkere huidkleur als iets volstrekt normaal ziet kun je daar onmogelijk door geprovoceerd worden. De huidkleur van Jezus doet er dus wel degelijk toe. De huidkleur van Jezus was en is nog altijd een politiek issue. Helaas zien sommige mensen dat niet omdat de politiek zich van vele schutkleuren bedient. Ik zou het welbekende adagium eerder omdraaien: de kleur van de boodschap van Jezus doet er niet toe, zijn huidkleur helaas des te meer.

In 1915 bracht W.D. Griffin een film uit die veel opzien baarde in Amerika. The Birth of a Nation werd door zoveel als 25 miljoen mensen gezien in duizenden bioscopen, waarmee het decennia lang--tot 1937--de meeste winstgevende film uit de historie was. Zo was het ook een film waarin vernieuwende camera technieken als deep focus, jump-cut en close- up werden toegepast en had het volgens figuren die er kijk op zouden hebben een opvallend sterke verhaallijn. Bovenal gaat deze film te boek als de eerste Hollywood blockbuster.

Echter, ondanks de commerciële en artistieke verworvenheden van deze film heeft het om hele andere redenen de geschiedenisboekjes gehaald. Een hint die we kunnen geven waarom The Birth of a Nation zoveel impact heeft gehad is het gegeven dat het een verfilming is van het boek The Clansmen dat op naam staat van ene Thomas Dixon...Nou, waarom wordt deze oeroude film nog immer herinnerd? Omdat dit stuk propaganda zoveel als de heroprichting van de beruchte KKK teweeg bracht!

De 'walgelijke' gevolgen van de afchaffing van de slavernij na de Amerikaanse burgeroorlog worden gewezen; totaal losgeslagen Zwarten die niet met hun handen van witte vrouwen af kunnen blijven. Zo zakten de kaken van miljoenen witte Amerikanen uit verbijstering naar de grond toen de schurkachtige voormalige slaaf Gus verlekkerd achter een witte vrouw aanjaagde in het bos, wat uiteindelijk haar dood tot gevolg had. Maar, de film biedt een oplossing voor losgeslagen Zwarten: de Ku Klux Klan. Deze groepering lyncht Gus, gaat de strijd aan met het nieuwe gezag waarin Zwarten een flinke vinger in de pap hebben, en weet uiteindelijk de beschaving te redden door de Zwarten te ontwapenen en hen het stemrecht weer af te pakken.

De racistische president Widrow Wilson was een studiegenoot van Thomas Dixon. Middels die connectie kon geregeld worden dat de film op het Witte Huis speciaal voor de president, de leden van zijn kabinet, en hun families vertoond werd. Na betreffende kino aanschouwd te hebben was het commentaar van Wilson: “Het is net alsof er met bliksem geschiedenis wordt geschreven. En het enige wat ik jammer vind is dat het allemaal zo angstaanjagend waar is.” Elders zou Wilson ook nog voor de Klan een lans breken door te verkondigen dat de Klan als zijnde een wetteloze reactie op een wetteloze periode slechts “trachtten met intimidatie te bereiken wat ze met het stembiljet ontzegd werd, of zelfs met iedere andere publieke actie.”

Tja, hoe diep moest het racisme in die samenleving wel niet geworteld zijn geweest als zelfs de president himself sympathiseerde met wellicht de meeste (openlijk) racistische orga ooit. In ieder geval, het belangrijkste speerpunt van 'het beleid' van de Klan, bescherming van de puriteins pure witte vrouw tegen de (sexueel) compleet losgeslagen Zwarte man werd indertijd evident zeer succesvol door W.D. Griffin gepopulariseerd. Los van wat je verder van die boodschap vindt. Want de waarheid is is dat The Birth of a Nation barst van de historische onjuistheden en dat de Klan de Zwarte bevolking op oneigenlijke gronden verschrikkelijk terroriseerde.

Nederland dan. Daar gebeurt altijd alles later. Soms is dat maar beter ook. Bijna Honderd jaar na de ongekende cinematische triomfen van W.D. Griffin heeft Nederland nu ook een persoon die met de camera gewapend 'het probleem' van de op sexueel gebied volkomen losgeslagen Zwarte man die zich vergrijpt aan de witte vrouw aan de kaak stelt. Het moest vroeg of laat een keer gebeuren zou je kunnen denken, doch verrassend genoeg bleek de Nederlandse W.D. Griffin geen witte man te zijn met zwart bomberjack en kaal geschoren hoofd die zijn sporen reeds verdiend heeft in het extreem-rechtse circuit, neen, het was een representatieve, geletterdheid uitstralende Zwarte vrouw!

Onder het mom van “ik wilt een probleem aankaarten zodat het opgelost kan worden” maakte W.D. Griffin ook zijn beruchte film honderd jaar geleden. Deze meneer kaartte zoals we hierboven reeds zagen eveneens 'het probleem' van de (sexueel) compleet losgeslagen Zwarte man aan die zijn handen niet af zou kunnen houden van de witte vrouw. Uiteindelijk kwam er iets wat door hardcore racisten gezien werd als een oplossing...

Gelukkig schermde de in het hedendaagse Nederland residerende en opererende documentaire maakster niet met 'oplossingen' zoals dat een eeuw geleden wel werd gedaan. Maar wat wel weder glashelder is geworden is dat deze dame ter vergroting van haar naam, faam en marktkraam bereid is rauw en puur de duivel met een tongzoen te verblijden. Sensatie en consternatie. De vermeende premisses achter de segregatie in het Zuiden van de VS en apartheid te Zuid-Afrika zijn weer heerlijk breed uitgemeten. Dit alles zogezegd met als nobel doel 'het probleem' aan te wakkeren, ehh ik bedoel op de kaart te zetten.

Amerika verdedigt drugsbelangen in Afganistan!

Nederland moet dus voorlopig in Afganistan blijven van de VS. Dit ondanks dat de Nederlandse politiek eerder tot een concensus was gekomen dat men het in december 2010 voor gezien houdt. De PvdA en de oppositie hebben reeds luid en duidelijk laten weten geen trek te hebben in een verlenging van de Uruzgan missie, dus we zijn benieuwd hoe het erkende loopjongetje van de Yankees Jen Pieder Balkenende zich uit deze netelige situatie gaat redden. Want andere bondgenoten hebben naar verluid gezamenlijk al 7.000 nieuwe manschappen toegezegd om te participeren in het Amerikaans imperialisme te Afganistan. Als Nederland niet over de brug komt schaadt dat volgens 'wijze mannen' in nette pakken diens internationaal aanzien. Anders geformuleerd: Balkenende en cronies hun vervolg carrière komt in gevaar. Pas nog miste de premier jammerlijk het presidentschap van Europa, nu dreigen hij en zijn entourage in de toekomst meer prestigieuse snoepbaantjes mis te gaan lopen. Te meer omdat zoals gezegd de winnaar van de Nobelprijs voor de vrede van elders al zoveel toezeggingen heeft gehad dat de 10.000 soldaten extra die hij geëist had van de bondgenoten reeds grotendeels binnen zijn.

Want het moment is dus daar: de president die voor de verkiezingen plechtig beloofde dat hij bij aantreden onmiddellijk zou beginnen met het terugtrekken van alle Amerikaanse troepen uit de oorlgsgebieden, is nu bezig de oorlog in Afganistan spectaculair uit te breiden. In zijn roemruchte rede van afgelopen week kondigde de 'vredseduif' aan nog eens 30.000 Amerikaanse troepen extra naar Afganistan te sturen. Dat is 30 miljard dollar extra per jaar die op de toch al wankele begroting gaan drukken. Die uitbreiding vergezelde hij met brutale woorden die als strekking hadden dat Amerika in tegenstelling tot eerdere imperia nimmer tot doel heeft gehad andere landen te bezetten om hen van hun grondstoffen en mineralen te beroven. Ahum, ik kan me nog helder voor de geest halen dat in april van dit jaar Hugo Chavez Obama ten ogenschouwe van de ganze wereld het boek Open Aderen van Latijns Amerika --waarin naast de vuile rol van de Spanjaarden, Portugesen en Britten eveneens met geur en kleur wordt gedetailleerd hoe de Amerikanen later die imperialistische fakkel gretig overnamen--cadeau deed. Evident leest Obama geen waarachtige geschiedenis maar slechts zorgvuldig geselecteerde imperialistische propaganda. Anders valt onmogelijk te verklaren dat Obama nog steeds zo'n merkwaardige leugenachtige opmerking kon maken.

Wat ook in het oog sprong is dat de president debiteerde dat de oorlog in Afganistan een noodzakelijke oorlog is, dat VS er “niet om gevraagd hadden om te vechten. Want op 11 september 2001, kaapten 19 mensen vier vliegtuigen en gebruikten die om 3.000 mensen te vermoorden.” Wablief? Zo redenerend hadden de VS juist Duitsland moeten aanvallen aangezien geen van de kapers Afganen waren noch in Afganistan woonden; ze woonden in Duitsland en waren getraind in Florida! En dan hadden we voor argument's sake nog geen woord gerept over de zeer dubieuse rol die de CIA in deze hele operatie heeft gespeeld...

Afganistan werd dus op oneigenlijke gronden aangevallen en wordt momenteel op oneigenlijke gronden bezet. Dan werpt de vraag zich op, waarom zitten de VS in Afganistan? Waarom is het zo belangrijk dat je er 100.000 man naartoe wilt sturen en dus 100 miljard dollar per jaar in wilt investeren? In Irak was het duidelijk, daar ging het om de olie. Maar waarom Afganistan? Verschillende redenen. Maar één van de belangrijkste is, schrik niet, om de drugsbelangen te beschermen; nota bene de Taliban was er in 2001 in geslaagd de opium productie vrijwel geheel te stoppen volgens de UN ODCCP. Doch vreemd genoeg begon de opium productie dramatisch toe te nemen na de Amerikaanse invasie. Vooral de vier laatste seizoenen (2004-2007) blijkt er meer opium verbouwd te zijn dan in enig jaar dat de Taliban aan de macht was. Momenteel wordt er zelfs meer land gebruikt in Afganistan om opium te verbouwen dan dat er in Latijns-Amerika wordt gebruikt voor coca. In 2007 was zoveel als 93% van de aan opium gerelateerde drugs in de wereld afkomstig uit Afganistan. Hoe dan? Als je één en één bij elkaar optelt kan er geen andere conclusie getrokken worden dan dat één van de belangrijkste redenen dat de VS in Afganistan zitten inderdaad het beschermen van de lucratieve drugshandel is.

Er zijn natuurlijk meer redenen, daar wees ook de heer Engdahl op, maar de vraag is of je naar Afganistan moet willen afreizen om de Amerikaanse drugsbelangen te verdedigen. Want het klopt toch niet dat het high-tech leger bij uitstek volledig faalt in het bestrijden van de verbouwing van opium? Waarom kon de Taliban toen het aan de macht was dat varkentje wel wassen? Waarom werd Osama bin Laden niet gepakt toen hij voor het grijpen was in 2002 zoals onlangs zelfs door de mainstream media wereldkundig werd gemaakt? In ieder geval, je kunt veel zeggen van Wouter Bos en de PvdA, doch in dezen hebben ze groot gelijk om niet langer de kastanjes uit het vuur te willen halen voor het Amerikaans imperialisme. Ook al draagt het momenteel een ander masker.

Energie rekening gaat fors omhoog!

Van de week komt ineens het nieuws naar buiten via de mainstream media dat de Nederlandse overheid vergevorderde plannen heeft om de energierekening vanaf 2012 flink op te krikken. Waarom? Om aan de klimaatdoelstelling van 2020 te voldoen. Dat gaat dus inhouden dat een gemiddeld gezin over zo'n twee jaar een paar honderd euro meer uit de buidel moeten laten vloeien op jaarbasis. Nou, klinkt redelijk zou je natuurlijk zeggen op het eerste gezicht; dat er drastische maatregels worden genomen om de opwarming van de aarde te bestrijden. Ware het niet dat er ook een hele andere kant aan het verhaal is van de klimaatverandering, die tot recent altijd goed afgeschermd was door Al Gore en consorten...

Juist het weekend voorafgaand aan het gewraakte nieuws van de ingrijpende verhoging van de energierekening brachten hackers de definitieve bevestiging van hetgeen mensen die het klimaat debat objectief hadden gevolgd reeds langere tijd van gewittigd waren; 61 MB aan emails en documenten wist men te bemachtigen van de Climate Research University of East Anglia te Groot-Brittannië. De geripte data werden vervolgens gepost op een Russische server en vonden daarna snel hun weg naar talloze derden. Het smeuïge is dat emails en documenten van de topwetenschapers betrokken bij het verdedigen van de klimaatverandering dus nu open en bloot liggen zoals die van Phil Jones, Keith Briffa, Michael Mann van Penn State, Malcolm Hughes van de University of Arizona, Kevin Trenberth van de National Center for Atmospheric Research, James Hansen van Nasa's Goddard Institute of Space Studies, en nog vele anderen prominenten.

De (al dan niet) verbijsterende bevestiging van hetgeen velen al wisten was dus dat die beroemde 'wetenschappers' data achterhielden en manipuleerden om de temperatuurverlaging (!) van het laatste decennium te maskeren. Dus warmt de aarde helemaal niet op maar koelt het juist af. Informatie die voor 100% in strijd is met het beeld dat de mainstream media er met visueel, auditief en gedrukt geweld bij het grote publiek erin geramd heeft.

Dat zogenoemde wetenschap meer dan eens als een ordinair politiek instrument wordt ingezet wisten we reeds. Zo is het in het verleden schaamteloos voor het karretje gespannen van de naar grenzeloos grote koloniale imperia strevende Europese autoriteiten. Het is eveneens misbruikt om ziektes die niet existeren te faken in het belang van population control, maar nu is de pseudo-wetenschap genaamd klimatologie dus caught in the act! 

Eveneens bleek uit het binnen de incrowd gecirculeerd hebbende emails en documenten dat vakbroeders die hun twijfels hadden over het broeikas effect niet met steekhoudende argumenten werden overtuigd (omdat die steekhoudende argumenten niet voorhanden waren) maar werden buitengesloten. Kortom, het is eigenlijk wel heel erg brutaal dat uitgerekend in deze week van opschudding naar buiten wordt gebracht dat de Nederlandse energierekening fiks de hoogte in zal gaan om de veronderstelde klimaatverandering te lijf te gaan. Ik heb in de mainstream media eigenlijk bar weinig vernomen over de onthullende gehackte emails en documenten. Men verkiest het blijkbaar om het te verzwijgen, of anders te bagatelliseren. Niets aan de hand. Over tot de orde van de dag. Geen hachelijke discussie aangaan maar gewoon met een glad gezicht en droge ogen de volgende fase van het grotere plan wereldkundig maken. 

Nogmaals, het idee van een kruistocht tegen klimaatverandering klonk heel nobel. Ware het niet dat de conclusie gebaseerd is op schaamteloos verdoezelde en gemanipuleerde data. De klimaat scam creëert dus een draagvlak voor brandstoffen als bio-ethanol. Bio-thanol wordt gehaald uit gewassen als suikerriet (Brazilië) en graan (VS). Eerst dachten we dat dat een goed alternatief zou zijn voor olie, doch de praktijk wijst helaas uit dat de voedselprijs--en uiteindelijk dus de honger in de wereld--daardoor met sprongen stijgt. Moeten we dat willen? Moeten we de klimaatveranderings mythe accepteren om de honger in de wereld te vergroten of moeten we eetbare gewassen weer gewoon gebruiken om de wereldbevolking te voeden? 

Kopenhagen staat nu voor de deur. De zogenaamde ontwikkelingslanden gaan waarschijnlijk afgekocht worden met een schijnbaar leuk bedragje. Of dat op lange termijn een stap voorwaards is valt te bezien. Reparations zijn in principe natuurlijk toe te juichen, maar als het gebeurt met als verborgen agenda de honger in de wereld te vergroten dan moet men zich toch nog eens goed achter de oren krabben alvorens men de dertig zilverlingen opstrijkt. Want het oude adagium telt nog steeds: de zgn. ontwikkelingslanden hebben geen hulp nodig maar eerlijke handel. En of de handel in de klimaatveranderings mythe eerlijk is valt ten zeerste te bezien. In ieder geval, de energierekening gaat fors omhoog!

Zwart Amerika en het prison industrial complex

De grote mythe is dat op 6 december 1865 de slavernij juridisch is afgeschaft in de VS, maar dat is helaas een onjuiste gedachte. In het zogenoemde dertiende amendement staat namelijk geschreven: “Slavernij noch onvrijwillige dienstbaarheid, met uitzondering als de betreffende partij daartoe veroordeeld is, zullen mogen bestaan binnen de grenzen van de Verenigde Staten of enig andere plaats waar hun wetten gelden.” Of met andere woorden, er wordt duidelijk aangegeven dat de slavernij niet in 1865 met het dertiende amendement verleden tijd werd, doch dat het vanaf toen beperkt bleef tot gevangenen, waar ook Molefi Asante jr. op wees.

De laatste decennia is het aantal veroordeelde mensen in de VS dramatisch toegenomen. Helaas is een buitenproportioneel part van hen African American. Vroeger waren dat veelal mannen, maar de laatste tijd belanden ook steeds meer Zwarte vrouwen achter de tralies. Dezen zijn dus in principe gewoon weer slaven, met alle gevolgen van dien.

Hoe is het zover gekomen? Ten eerste, door de ongelukkige praktijk van het outsourcen--oftewel het verplaatsen van banen naar lage lonen landen-- zijn veel banen die door mensen uit de Zwarte wijken gedaan werden uit de VS verdwenen met als gevolg grote werkloosheid aldaar. Begin jaren '80 begon, let op, de CIA (crack) cocaine en wapens te verkopen in de Zwarte wijken om de contra's in Nicaragua te financiëren (dit is absoluut geen grapje!), waardoor veel Zwarte wijken in korte tijd tot de meest verschrikkelijke oorlogszones metamorfoseerden.

Reactie van de Amerikaanse autoriteiten? Een war on drugs. Beter gezegd een oorlog tegen de ongelukkige Zwarte wijken waar nota bene de CIA drugs dropte. Hegeliaanse dialectiek. Zeer racistische wetgeving werd aangenomen; cocaïne poeder en crack cocaine zijn farmaceutisch dezelfde producten, maar nu kreeg je ineens minimaal 5 jaar gevangenis straf voor het bezit van 5 gram crack, terwijl je doorgaans pas 5 jaar kreeg voor het bezit van 500 gram (!) cocaïne poeder. Waarom? Crack wordt voornamelijk gebruikt en verkocht door Zwarten, terwijl cocaïne poeder voornamelijk gebruikt wordt door witte mensen. Triester nog, 80% van de drugsgebruikers (en de meesten van de verkopers) in de VS zijn wit en slechts 14% Zwart. Toch zijn merkwaardig genoeg 55% van de mensen die vast zitten voor het tarten van de Amerikaanse versie van de opiumwet Zwart en in tegenstelling tot de publieke perceptie zit de meerderheid van hen vast voor geweldloze delicten zoals het bezit van een kleine hoeveelheid crack, of anders wel kleine berovingen of schuld door associatie. Daar bovenop kwam de three-strikes wet (na drie veroordelingen levenslang vast) en helaas hebben de meeste Zwarte Amerikanen geen three strikes veroordeling gehad voor kidnapping, moord of verkrachting, doch voor het bezit van kleine hoeveelheden drugs, zoals marijuana. Dat is al helemaal niet vreemd als je bedenkt dat undercover agenten veelal naar Zwarte wijken en scholen waarop veel Zwarten zitten worden gestuurd en niet naar witte wijken, scholen of yatch clubs.

Heeft er iemand belang bij dat zoveel Zwarten om onbenullige zaken levenslang de lik in moeten? Ja zeker, het zgn. prison industrial complex! Zoals eerder aangegeven is de slavernij in de VS beslist niet afgeschaft, maar beperkt tot gevangenen. Nou, een manier om aan goedkope arbeid te komen is het outsourcen. Door dit outsourcen ontstond er eerder grote werkloosheid in de Zwarte wijken en vervolgens kwam de CIA drugs en wapens in de Zwarte wijken verkopen zodat er voor veel werkloze Zwarte jongeren letterlijk geen andere keus was hun heil te zoeken in de drugs economie. Daarna kwam de heilige oorlog tegen drugs, en de rest is geschiedenis.

Een andere manier voor kapitalisten om aan goedkope arbeid te komen is het te laten opknappen door gevangenen die voor een vergelijkbare appel en ei moeten werken als de mensen in zgn. ontwikkelingslanden. Dus ironisch genoeg doet Zwart Amerika nog steeds het werk dat eigenlijk voor outsourcing bedoeld was. Het is dan ook geen toeval dat CCA (Correction Corporation of America), de grootste privé gevangenis onderneming in de VS, één van de succesvolste bedrijven is op Wall Street. Het is ook geen toeval dat het prison industrial complex zoveel geld stopt in de campagnes van politici die pleiten voor al maar stengere straffen!

Dus wedermaal, de slavernij is beslist niet afgeschaft in de VS. Tegenwoordig past men een subtielere mechaniek toe om Zwarten in slavernij te krijgen en houden. Helaas hebben veel Zwarte jongeren noch zicht op het grotere plaatje noch een andere keuze dan via de muziek industrie mee te helpen aan een beeldvorming die uiteindelijk steeds strengere straffen legitimeert (wát, je wilt geen gangsta rapper spelen? Nou, voor jou 10 anderen!). Want het prison industrial complex heeft duidelijk baat bij het beeld dat Zwarte jongeren van nature zeer gewelddadig zijn en dus met alle mogelijke middelen in toom moeten worden gehouden.

Balen in Nicaragua?

Balen is ook weer zo'n woord. Het betekent “meer dan genoeg hebben van het genoemde”. Je kunt Balen van van alles. Je kunt balen van het weer, je kunt balen van de fiscus, je kunt balen van de economie, je kunt balen van de buurman, je kunt balen van je werk, je kunt balen van de tv, je kunt balen van de radio, je kunt balen van het eten, je kunt balen van het openbaar vervoer, je kunt balen van de files, je kunt balen van de politie. Dat kan allemaal. So far so good, maar je kunt zelfs balen van de Sandinistische regering van Nicaragua, zoals de heer Hans van Baalen, europarlementariër voor de VVD en voorzitter van de Liberale Internationale-de koepel van internationale partijen en organisaties. Dat bleek dus afgelopen week luid en duidelijk toen de heer Hans van Baalen in Managua vertoefde.

Overigens, de heer Hans van Baalen heeft wel vaker gebaald. In 1998 bijvoorbeeld, toen uit leek te lekken dat hij op 16-jarige leeftijd dusdanige grote sympathiën voor de rechts extremist Joop Glimmerveen--leider van de Nederlandse Volksunie-- had dat hij een brief aan de controversiële politicus zou hebben gestuurd. Ter informatie, betreffende meneer Glimmerveen deed in 1974 mee aan de Haagse Gemeenteraad verkiezingen met de opmerkelijke slogan: “Den Haag moet blank en veilig blijven!” Ook zei hij: “facisme is voor mij realisme”. In 1996 hield deze Glimmerveen een toespraak waarin hij debiteerde “dat alle buitenlanders meteen Nederland zouden moeten verlaten behalve Groen Links kamerlid Tara Singh Varma die eerst 5 jaar werkkamp zou moeten krijgen”. Bovenal, Glimmerveens' hoogste ideaal is de biologische versterking van het witte ras. Hij is vooral gebeten op de gruwel der 'rasvermenging'; de #$@% mist immers elk cultureel prestatievermogen en staat dicht bij de chimpansee.

Wat de heer Hans van Baalen aangaat liep zijn associatie met Glimmerveen uiteindelijk wel met een soort van sisser af. Van Baalen werd uiteindelijk van iedere blaam gezuiverd door een raad van wijsneuzen omdat er geen hard bewijs voor zijn vermeende sympathiën voor nazi Glimmerveen zouden zijn, ondanks heldere getuigenissen van verschillenden van zijn voormalige klasgenoten. Zodoende werd de persoon weer in genade aangenomen bij de partij die in Nederland ook wel bekend staan als de liberalen.

Van Baalen moest in 2002 wederom behoorlijk balen omdat hij niet in de 2e kamer terugkeerde vanwege het grote zetel verlies van zijn partij. Echter, in 2003 maakte hij toch weer een come back in de 'nationale vergadering'. Binnen de muren van de 2e kamer profileerde van Baalen zich als een ware Nederlandse neocon; voor de oorlog in Irak, verklarend dat de Nederlandse missie in Afganistan een vechtmissie is, van mening zijnd dat van terrorisme verdachte gevangenen onder fysieke druk mochten worden gezet [gemarteld], zich ontpoppend als een groot pleitbezorger van de staat Israel in de Palestijns-Israëlische kwestie, tevens vindend dat wel vergaande kritiek op de islam mogelijk moest zijn, maar weer niet vindende dat de holocaust ontkend noch gerelativeerd kon worden (ongelijke monniken ongelijke kappen?). Tijdens de Amerikaanse verkiezingen van 2008 opvallend omdat hij één van de weinige Nederlandse poltici was die vurig kraakte voor John McCain; volgens van Baalen een oorlogsheld, volgens anderen juist een oorlogsmisdadiger. Uiteindelijk ging die andere kandidaat die door dezelfde mensen achter de schermen wordt bestuurd er met de winst vandoor, doch in ieder geval, van Baalen kon weer balen.

Baalen of niet balen, eens was er een epoch dat kleptocraten als Piet Hein en Michiel de Ruiter de wereldzeeën afstruinden om ieder onwelgevallig element de les te lezen. Daar konden zelfs erkende wereldmachten over meepraten. Echter, dit tijdperk valt reeds lange tijd te rekenen tot de nostalgie voor de mensen die achter de duinen en dijken ten oosten van de Noordzee wonen, al dan niet te koesteren tot zover men zich in meer of mindere mate door nationalistische gevoelens laat leiden. Blijkbaar dacht de heer van Baalen toen hij Nicaragua een bezoek aandeed dat hij nog in de dagen van weleer leefde. Want wat is dat toch met die Nederlandse parlementariërs? Ze denken nog immer dat ze overal en altijd ongestraft de grootst mogelijk mond kunnen opzetten. Doch eerder kwam Hero Brinkman er in Aruba al achter dat er grenzen zijn die niet getoleerd worden, later eveneens diens baas Wilders in Groot-Brittannië (ook al is dat inmiddels weder teruggedraaid) en nu dus weer Hans van Baalen. Want onderminister buitenlandse zaken Manuel Coronel Kautz van Nicaragua verzocht van Baalen het land te verlaten omdat hij zijn neus stopte in binnenlandse aangelegenheden. Of wat heet balen? Met een beetje handigheid kan deze commotie eensgelijk Wilders juist aangegrepen worden om electoraal te verzilveren; dus toch nog een klein beetje Piet Hein. Ondertussen lekker schijnheilig krokodillen tranen huilen...

De oorzaak van het geweld in de Bijlmer

“REIGERSBOS-Afgelopen zondagochtend heeft een 33-jarige vrouw haar man (31) neergestoken. Hij is later in het ziekenhuis aan zijn verwondingen overleden. Ambulancepersoneel hebben de zwaar gewonde man gereanimeerd en met behulp van de brandweer is het slachtoffer naar beneden gebracht. De vrouw had zelf rond tien voor half vier de politie gewaarschuwd. Zij werd voor de woningvan het Opheusdenhof aangetroffen. Toen de politie de woning betrad werd het slachtoffer gevonden. Er is een mes in beslag genomen. Rechercheurs van het Bureau Districtrecherche Oost hebben de zaak in onderzoek. De vrouw is aangehouden.” 

En zo zijn wij het afgelopen jaar meer dan eens opgeschikt met krantenartikelen van vergelijkbare strekking. Oftewel, Amsterdam Zuidoost heeft haar reputatie van poldergetto weer helemaal terug, waar het er enige tijd op leek dat er progressie was geboekt, zelfs op het gebied van het imago, dat in de praktijk o zo moeilijk te verbeteren bleek. De landelijke media zitten weer zeer dicht bovenop deze sensatie.

Al gauw kreeg rapmuziek de schuld van het geweld. Dat ging volgens velen veel te ver, al is het ongetwijfeld zo dat bepaalde labiele jongeren wel degelijk door commerciële gangsta rapmuziek negatief worden beïnvloed. Elders werd weer gesuggereerd dat er ter plaatse een heuse bende oorlog gaande was, doch de feiten spraken ook dat dus tegen. In ieder geval, wat de reden ook mocht zijn, er was een draagvlak ontstaan voor nog harder ingrijpen van de politie. Nog meer preventief fouilleren; nog meer huiszoekingen, nog meer mensen hinderlijk volgen, etc., maar uiteindelijk weten we nog steeds niet hoe het kan dat de Bijlmer, of Amsterdam Zuidoost zoals je wilt, nu ineens in zo'n geweldspiraal is geraakt juist nu er zo'n ingrijpende stadsvernieuwing heeft plaats gevonden.

In de VS is het fenomeen Urban Renewal eveneens bekend. Dat hield in de praktijk doorgaans in dat er duizenden woningen van de minder goed bedeelde Zwarte bevolking werden plat gewalsd, maar dat er daarvoor in de plaats duizenden minder voor terugkwamen, waardoor duizenden mensen gedwongen werden te verhuizen naar elders. In plaats van de eerdere appartementen kwamen er zaken als private ontwikkelingen, sport arena's, hotels, handelscentra, luxe appartementen, etc., waar rijke witte zakenlieden hun voordeel mee deden.

Allemaal goed en aardig, maar de duizenden mensen die gedwongen moesten verhuizen hadden helemaal niets te zeggen over deze drastische Urban Renewal plannen. Dat werd van bovenaf voor hen beslist. De welbekende schrijver James Baldwin noemde deze praktijk “remove the niggers”, en naar het verhaal gaat vergaven de beleidsmakers deze gang van zaken ook dat naambordje achter gesloten deuren.

Nu het volgende: volgens sociaal psychologen als Mindy Fullilove treedt door de vernietiging veroorzaakt door de Urban Renewal een verschijnsel op genaamd root shock; de traumatische stress reactie ten gevolge van de vernietiging van iemand's emotionele ecosysteem. Het houdt in synopsis in dat door de verdwijning van vele gebouwen, het verhuizen van vele bekende mensen, of eigenlijk alles wat de gemeenschap cohesief maakte zoals kleine winkeltjes, sociale clubs, kapperszaken, ontmoetingsplaatsen, etc. wordt veranderd of zelfs vernietigd, wat dan weer vaak het einde betekende van gemeenschapsnetwerken. Het psychologische gevolg op individueel niveau is meer dan eens emotionele uitbarstingen, een ondermijnd vertrouwen, destructie van emotionele en financiële bronnen, en door al dit alles een verhoogd risico op stress gerelateerde ziektes van depressies tot aan zelfs hartaanvallen, doch bovenal door al deze stress een sterk verhoogde prikkelbaarheid bij de achtergebleven inwoners...

Let op wat hoofdcommissaris Welten van de Amsterdamse politie zei over de geweldspiraal in Bemre in De Telegraaf van de zomer: “Er is nauwelijks een echt motief bij veel van de schietpartijen in Zuidoost, een keer boos kijken of een verkeerde opmerking maken, is voor die jongeren genoeg om vuurwapengeweld uit te lokken.” Los van het feit dat iets wat in de ogen van Welten geen motief kan lijken dat op dieper niveau natuurlijk wel degelijk kan zijn, beschreef Welten zonder het waarschijnlijk te beseffen een symptoom van het dramatische verschijnsel root shock. Oftewel, een traumatische stress reactie waar de laatste decennia reeds 1600 Zwarte gemeenschappen in de VS mee geplaagd zijn zien we heden recht voor onze ogen opdoemen. Niet dat wat voor soort van ongeprovoceerd geweld ook gedoogd moet worden, maar in plaats van nog meer blauw op straat nog harder te laten optreden kan men beter het root shock drama gaan helen. De wortel van het kwaad aanpakken dus.

De president van Europa?

We kunnen ons nog helder voor de geest halen dat premier Jan Peter Balkenende in de aanloop naar het beruchte referendum ter al dan niet aanvaarding van de Europese grondwet door Nederland debiteerde dat hij voor schut zou staan in Europa mocht de Nederlandse bevolking ervoor kiezen neen te zeggen tegen de betreffende grondwet. Dit zei de man dus om de nodige kiezers over de streep te trekken toch maar ja te zeggen tegen de grondwet. Nou, ongetwijfeld zal die opmerking mensen juist extra gestimuleerd hebben om neen aan te kruizen in het stemhokje, aangezien ze het heerlijk vonden om Jan Peter voor schut te zien staan in Europa. Dat Balkenende's status in de interrnationale politiek nadat Nederland inderdaad enthousiast neen had gestemd enige schade had opgelopen bleek wel uit de ongezouten reactie van de Belgische minister De Gucht die de Nederlandse premier omschreef als: "Een mix van Harry Potter en brave stijfburgerlijkheid, een man in wie ik geen spoortje charisma kan ontwaren".

Tijd heeft blijkbaar alle wonden geheeld want inmiddels lijkt het prestige van Jan Peter in zulke mate weer te zijn aangegroeid dat de man gezien wordt als serieuze kandidaat om tot president van Europa te promoveren. Volgens het protocol schreeuwde Balkie het van de daken tegen de pers dat hij absoluut geen kandidaat is voor de nieuwe topfunctie in Europa toen hem dat op de man af werd gevraagd. Echter, eerder hadden ingewijdenen laten lekken dat de Nederlandse premier wel degelijk in de top van het verlanglijstje stond. Sterker nog, hoe harder Jan Peter begon te roepen dat hij een nieuwe voorzittershamer niet ambieerde, des te harder zijn naam hardop werd genoemd in Europa. Balkenende zal als overtuigd christen ongetwijfeld weten dat er in de bijbel staat dat je niet mag jokken, doch waarschijnlijk rekent hij erop dat de lieve heer hem die leugen zal vergeven bij diens laatste oordeel. Opmerkelijker nog, Balkenende begon zich al snel te vergrijpen aan de doodzonde die hij zijn grote politieke concurrent en latere collega Wouter Bos verweet in het heetst van de strijd: hij begon bij omissie te draaien. Want opeens oreerde hij: “Het is prematuur. Het kan gebeuren dat er geen verzoek komt, dan hoef ik er niet over na te denken.” Of met andere woorden, hij staat niet onwelgevallig tegenover een verhuizing naar Brussel.

Aanvankelijk was de voormalige Britse premier Tony Blair—toch ook Balkenende's partner in crime-- de gedoodverfde favoriet. Deze meneer heeft een zeer dubieuze rol gespeeld in de onrechtmatige invasie van Irak in 2003. Men geeft George W. Bush jr., altijd maar alle blaam, maar, los van het feit dat Bush ook maar een marionet was van hogere machten, valt eigenlijk Tony Blair minstens net zoveel te verwijten. Blair was het namelijk die vanaf Donwing Street 10 een document liet maken met gefabriceerde informatie waarmee de Irak-oorlog werd gelegitimeerd; zo stond erin dat Irak in staat was Groot-Brittannië binnen 45 minuten aan te vallen, totaal niet geremd door de werkelijkheid dat het Irakese leger in de verste verte niet over dergelijke zeer geavanceerde technologie beschikte. In ieder geval, in juni 2003 wisten journalisten toch Blair's fraude wereldkundig te maken. En niet lang daarna werd een ingewijdene, ene dr. Kelly, onder mysterieuze omstandigheden dood gevonden in een bos. Volgens Blair was dit een zelfmoord...

Zo'n leugenaar, bedrieger en oorlogsmisdadiger als Blair zijn kansen om vanuit Brussel te heersen lijken nu gelukkig dus zo goed als verkeken omdat centrum rechts in Europa heeft aangegeven liever één van hun eigen mensen als eerste Europese president te zien. Balkenende wellicht dus. Doch ook zijn rol in de Irak-oorlog is dubieus zoals we weten, want hij weigert botweg een parlementair onderzoek naar Nederlands beweegredenen om de VS te steunen. Tevens moffelt hij doodleuk info weg over de Catshuis brand, waarbij een schilder om het leven kwam. Tja, vroeger op school dan zou je een nerd als Jan Peter gewoon net zo lang met zijn hoofd in de wc pot stoppen tot hij toegaf, mocht je beef met hem hebben, doch dat is nu een beetje lastig geworden met al die bodyguards om hem heen. Dus moeten we voorlopig helaas maar slikken dat Balkenende de werkelijke waarheid afschermt. Echter, alleen al het gegeven dat Europa kandidaten als Blair en Balkenende, die letterlijk over lijken gaan om hun 'onkreukbaarheid' te beschermen zo hoog in het vaandel heeft staan roept op zijn beurt weer vragen op over de geloofwaardigheid van het instituut EU zelf.

Het vervelende aan Europa is dat de gewone man er nimmer om gevraagd heeft. Alhoewel, er is de gewone man in 2005 wel degelijk gevraagd om Europa, maar die heeft toen keihard neen gezegd, tot grote onsteltenis van Jan Peter zoals we reeds zagen, die toen in zijn hemd stond in Brussel. Maar is het eigenlijk niet zo dat Europa juist voor schut staat als het zo'n reactionaire, kleurloze, charismaloze, liegende, bedriegende en manipulerende opportunist tot eerste president verheft?

Hip-hop in de politiek

De burgemeester van Detroit belde Eminem op in zomer 2003 om het rap fenomeen over te halen één of liefst meerdere shows te doen in Detroit. De bekende rapper uit Detroit had namelijk besloten het betreffende jaar geen landelijke tournee te doen. Maar burgemeester Kwamé Kilpatrick was het daar niet helemaal mee eens, hij vond dat Eminem Detroit iets verschuldigd was: “Maar wat dacht je van Detroit, wat dacht je van de stad die jou op de kaart heeft gezet?”, “Voor u en de stad”, replieerde Eminem, “zal ik er zelfs twee [concerten] geven.” En toen was het video skitje over dat de 90.000 concertbezoekers zagen op respectievelijk 12 en 13 juli 2003, en konden de concerten die bezoekers uit heel Amerika of zelfs de hele wereld hadden getrokken beginnen; Eminem geïntroduceerd door niemand minder dan Kwamé Kilpatrick; de man die wel de eerste hip-hop burgemeester van Amerika is genoemd.

Overigens, de carrière van Kilpatrick nam later een dramatische wending, doch hij was desalniettemin de eerste 'hip-hop burgemeester' van een grote stad in de VS. Naast Kilpatrick zagen we ook al hip-hop activiste Rosa Clemente als running mate van presidentskandidate voor de Green Party Cynthia McKinney fungeren. Hetgeen wellicht een eerste teken is van een weg die volgens hip-hop legende KRS ONE uiteindelijk daadwerkelijk tot het Witte Huis gaat leiden. 

Hip-hop gaat dus steeds meer in de politiek, waar de politiek en hip-hop elkaar in historisch opzicht vaak slecht lagen. Zo had toenmalig rapkoning Melle Mel een liedje gemaakt ter ondersteuning van de verkiezingscampagne van Jesse Jackson van 1984, doch tot teleurstelling van Melle Mel, of eigenlijk van de hip-hop scene in zijn algemeenheid, negeerde Jackson deze ode aan zijn persoon volledig. In 1989 ging gouverneur van Florida Bob Martinez ertoe over om eigenaars van platenzaken te laten arresteren die het album Nasty as they wanna be van de 2Live Crew verkochten. Vice president Dan Quayle ging in 1992 zelfs zover om te debiteren dat “deze muzieksoort geen plaats heeft in de samenleving”, en zei Bill Clinton dat Sister Souljah een racist was te vergelijken met ex-KKK lid David Duke. 

Echter, niet alleen hip-hop's relatie met de politiek in het algemeen was vaak belabberd, ook de relatie met “grote mensen Zwarte Amerika”. Want weer terugkomend op Jesse Jackson's negatie van Melle Mel, dit deed hij waarschijnlijk omdat veel oudere Zwarte mensen totaal niet van rap muziek hielden. Ze vonden het herrie, en waren als groep eigenlijk vanaf het prille begon de grootste vijanden van hip-hop. Met uitzondering van een aantal Zwarte nationalisten zoals Louis Farrakhan en zijn Nation of Islam heeft grote mensen Zwart Amerika hip-hop en haar artiesten jarenlang met veel dedain bejegend. Sterker nog, dat doet het eigenlijk nog immer. Dat gold overigens ook jarenlang in het bijzonder zelfs voor Zwarte A & R mensen en excecutives bij grote platenlabels. Desalniettemin, een aantal geslepen joodse zakenlieden gingen op een commercieel rationele manier naar hip-hop kijken: hip-hop kon wel of geen muziek zijn, daar kon je over discussiëren, maar waar het om ging was dat er blijkbaar een grote markt voor was, dus gingen ze er tijd en geld in investeren. En de rest is geschiedenis. 

Wat Nederland betreft is de relatie tussen de plaatselijke hip-hop scene en de politiek ook niet altijd over rozen gegaan, doch tot grote verbijstering van velen leek er enekele jaren geleden zoiets als een liefdesrelatatie te bestaan tussen beide grootheden. Zo zagen we Ali B de koningin en Maxima kussen en boks geven plus in tv programma's keuvelen met premier Balkenende. Tevens zagen we burgemeesters en ministers transformeren tot rap artiesten. Dat waren zaken die een aantal jaren eerder ondenkbaar waren, maar ineens ontpopte daar die onwaarschijnlijke romance.

Ondertussen is de relatie tussen de Nederlandse politiek en hip-hop weer zeer bekoeld. Tenminste, tot zover we ons vergrootglas beperken tot Amsterdam Zuidoost. Daar zaten de laatste paar maanden beide congruenties elkaar weder als vanouds in de haren. In ieder geval, al deze commotie lijkt tot een nieuwe politieke partij geleid te hebben. De boze jongeren voelden zich niet meer vertegenwoordigd door de plaatselijke plotitici. Hence een eigen politieke partij. Ben benieuwd hoe ze zich gaan weren in die slangenkuil. Volgens mij is dat nooit eerder gebeurd, mensen die vanuit een hip-hop insteek een politieke partij op poten zetten. Voordeel kan zijn dat ze meer jongeren dan gewoon naar de stembus gaan weten te lokken. Het lijkt me eerlijk gezegd wel moeilijk om een poot aan de grond te krijgen. Aan de andere kant, je weet natuurlijk nooit hoe een koe een haas vangt, en wellicht gaat er in Amsterdam Zuidoost gebeuren wat eerder reeds in Detroit heeft plaats gevonden: een hip-hop burgemeester [stadsdeelvoorzitter] aan het roer...Hopelijk gaat die man of vrouw eenmaal aan het roer zijnde zich niet gedragen eensgelijk een gangsta rapper zoals Kwamé Kilpatrick helaas wel deed.

De opkomst en ondergang van Dirk

Die Dirk Scheringa vond ik al langere tijd een opmerkelijk persoon. Maakt zo maar de American dream waar in de Westfriese polder. Als je niet beter wist zou je gaan denken dat een gewiekste kinderboekenschrijver zijn biografie met succes vanuit de welbekende dikke duim met de speekselklieren naar het document had getransplanteerd. Maar het schijnt allemaal te kloppen: scholier die aanvankelijk na drie jaar de middelbare school voor gezien houdt, later als jongvolwassene toch diender wordt en uiteindelijk na wat cursusjes in de avonduren het weet te schoppen tot tycoon. Doch uitgerekend tijdens de kinderboekenweek lijkt het er heel sterk op dat deze jongensdroom overtreffende carrière ontkroond is.

Ironisch genoeg was het nog maar kort geleden dat Dirk op het toppunt van zijn status, invloed en macht stond: waar de traditionele banken omvielen eensgelijk domino stenen, bleef Dirk's bank schijnbaar als een huis overeind staan. Daarnaast klaarde zijn voetbalclub het huzarenstukje om in de Nederlandse voetbalcompetitie de eeuwig durende hegemonie van de gebruikelijke topclubs te doorbreken. Dirk had zijn eigen museum. Dirk had zijn eigen vliegtuig. Dirk had landgoederen. Dirk was zo hot dat het pijn deed (bij de gevestigde elite). Dirk nam voormalige kopstukken uit de politiek in dienst. De pers begon aan Dirk te vragen hoe de kredietcrisis op moest worden gelost. Want simpele Dirk uit de provincie deed en wist blijkbaar iets wat bankiers van naam en faam niet konden of geen weet van hadden. Hoe anders viel te verklaren dat het imperium Dirk fier overeind bleef staan waar de concurrentie schipbreuk had geleden?

Ineens barstte de luchtballon. Het imperium Dirk, dat naast de DSB Bank uit zoveel als vijftig bedrijven bestond (verzekeraars, vastgoed, veestapel, drukkerij, voetbalclub AZ, etc.). Maar uiteindelijk waren al die bedrijven afhankelijk van de DSB Bank. Ineens kwam in het openbaar dat die beroemde DSB Bank een semi-criminele onderneming is. De bank van de bekendste bankier van Nederland blijkt zo gulzig als 80-90% provisie te vragen op de dure koopsommen. De minister van Financiën verklaart desgevraagd het idioot te vinden dat banken in Nederland dergelijke provisies durven vragen.

Dirk moest net weer vallen in de week dat wereldkundig werd dat de bonussen op Wall Street dit jaar waarschijnlijk alweer hoger uitvallen dan ooit tevoren; zo'n 140 miljard dollar. De mega banken zijn ineens weer zeer winstgevend. Hetgeen inhoudt dat ze wedermaal vuistdiep in de derivaten zitten. Anders kun je niet van het ene op het andere moment van die onwaarschijnlijke winsten binnenschansen. Anders gezegd, het is een kwestie van tijd voordat dit casino bankieren opnieuw inelkaar gaat donderen. Dus de belastingbetaler kan zich er beter maar mentaal op gaan vorbereiden dat hij tot zijn 87e door moet gaan werken, want hoe anders gaat de volgende bailout gefinancieerd moeten worden voor de too big to fail?

Waarom is er niet onmiddelijk wetgeving gemaakt na het grote internationale banken debacle om te voorkomen dat banken te groot worden? Want als het bailout argument van too big to fail waarachtig is, dan doe je er als overheid toch alles aan om te voorkomen dat banken ooit nog te groot worden? In ieder geval, los van de wanpraktijken die ongetwijfeld door Dirk zijn gepleegd, blijkt hieruit mijns insziens toch dat Dirk als parvenu uit de Westfriese polder niet tot de incrowd van de Nederlandse financieerders elite is geïnaugureerd.

Dirk had nog wel zo zijn best gedaan om allerlei politieke kopstukken van de VVD toe te laten tot het bestuur en toezicht van zijn imperium, zols Gerrit Zalm, Ed Nijpels, Robin Linschoten en last but not least Frank de Grave. In theorie lijk jij dan acceptatie te kopen bij de gevestigde elite. Misschien is hij ook om die reden zelfs enige tijd gedoogd. Uiteindelijk pakte het anders uit. Er volgde een fall out met Frank de Grave. De heer de Grave kreeg resoluut de deur gewezen. Doch had Dirk niet zelf vooraf kunnen bedenken dat de Grave wraak zou gaan nemen door Dirk's geheimen door te spelen aan DNB? Dat ontslag van de Grave was toch wel de fatale tactische fout van Dirk.

Toen Dirk eenmaal aangeschoten gedemoniseerd wild was kwam daar nog eens Pieter Lakerman overheen die de ogenschijnlijke genadeslag toedeelde door ronduit op de nationale tv de mensen op te roepen hun geld weg te halen bij Dirk. Echter, toen bekend werd dat niet alleen Dirk Scheringa absurd hoge provisies vraagt, doch dat het eerder schering en inslag is, plaatste dat de demonisering van Dirk weer in een heel ander licht. Dirk blijft gewoon hartstikke fout, maar blijkbaar is hij net zo fout als andere banken. Zijn voornaamste fout lijkt te zijn dat hij als boer uit de polder toch gefaald heeft door te breken tot de inner circle van de Nederlandse oligarchie. Want dan had Wouter waarschijnlijk zijn portefeuille wel getrokken ten koste van de belastingbetaler. DSB kon nu tevens mooi dienen om het imago van bailout minister Wouter wat op te krikken door aan het electoraat te wijzen dat hij foute bankiers keihard laat vallen.

De dag van het dillemma Columbus

12 oktober wordt wederom stil gestaan bij hetgeen wel de belangrijkste gebeurtenis is uit de wereldgeschiedenis. Sommigen prefereren het te celebreren, anderen geven er weer de voorkeur aan het te herdenken. Het gaat dus om wat de grootste ontdekking zou zijn ooit gedaan. Grootste zogenoemde ontdekkingsreis dus kwa importantie, zoals de meesten onder ons in de schoolbankjes geleerd hebben destijds. Feestje waardig of herdenking gepaster? In ieder geval, waar geen controverse over mogelijk lijkt is dat de wereld na het betreffende reisje--ongeacht de noemer die men erop wenst te plakken-- nimmer meer hetzelfde zou zijn.

Eerste punt van twist is reeds de invulling van het woord ontdekken. Laten we er daarom maar snel een gezaghebbend woordenboek op naslaan om ons inzicht van het omstreden woord te vergroten: “ontdekken

12 oktober 1492 is dus de fatale datum. Ene kapitein deed die dag met de bemanning van de drie schepen waarover hij het bevel voerde een onbekend werelddeel aan. Die mijnheer geniet bij ons bekendheid onder de verbasterde naam Christoffer Columbus, maar hij was geboren in de Italiaanse stad Genua en was de naam Cristoforo Colombo toegekend door zijn ouders. Echter, in de taal van het land van zijn opdrachtgever heet de persoon weer Cristobal Colon.

Columbus ontdekte Amerika! Scandeert de partij die zich met de status quo vereenzelvigt. Wablief? Vragen zij wiens voorouders al honderden, zo niet duizenden of zelfs tienduizenden jaren cognizant zijn met Amerika zich verbijsterd af; hoe kon Columbus nu een plaats ontdekken waar reeds miljoenen mensen woonden? Het kan best zo zijn dat die plaats nieuw was voor Columbus en zijn mede-Europeanen, doch waar haalt men de grenzeloze arrogantie vandaan om de eigen stuitende onwetendheid de rest van de menselijke familie op te leggen? Door te stellen dat Columbus Amerika heeft ontdekt suggereert men helaas dat de inheemse Amerikanen geen mensen zijn. Want waarom zegt men niet dat de Europeanen tot 1492 onwetend waren over een continent waar al miljoenen mensen woonden? Omdat jij niet weet van het bestaan van iets wil dat natuurlijk niet zeggen dat het niet bestaat!

Sterker nog, het duurde eigenlijk niet lang voordat de discussie of de inheemse bevolking van de Amerika's wel mensen waren in alle hevigheid losbarste onder de Spaanse intellectuelen. Zo tekenden katholieke theologen, die nog nimmer een inheemse Amerikaan hadden aanschouwd, laat staan dat ze ooit een voet op het Amerikaanse continent hadden gezet, heel brutaal op in een edict in 1503 dat omdat de inheemsen volhardden in hun gewoontes aan afgoderij en kannibalisme te doen er daarom licentie en permissie vergeve werde om hen te vangen, te verkopen en hun diensten te gebruiken zonder dat er enige straf op staat.

Nogmaals, 12 oktober 1492. Deze datum markeert meer dan welke andere datum dan ook de aanvang van het gouden tijdperk van Europa. Waar het continent eerder op ongekende wijze geplaagd was door een pest pandemie en het honderden jaren achtereen gebukt was gegaan onder culturele en economische decadantie ging het nu ineens groeien en bloeien als nooit eerder voordien. 12 okober is vanuit puur egoïstisch eurocentrisch perspectief dus zeker een feestje waard. En dat wordt dan ook op poten gezet in verscheidene parten van (Noord) Amerika....

Wederom, 12 oktober 1492 was de fatale datum. Deze datum markeert voor de inheemse inwoners van het westelijk halfrond het begin van het einde. Op die dag telde het westelijk halfrond zo'n 72 miljoen inwoners volgens geleerde schattingen. Dit aantal zou de volgende eeuwen door een ongekende genocide teruglopen tot zo dramatisch gering als 4 tot 4,5 miljoen. In het beroemde geschrift van Las Casas--waarin de meest ongelovelijke, huiveringwekkende mis-en gruweldaden tegen de menselijkheid worden beschreven--kan men de volkerenmoord op de inheemse bevolking nalezen. Oftewel, de één zijn dood betekende de ander zijn brood. De één zijn ontdekkingsdag is de ander zijn doemsdag. Met Cristobal Colon begon de 'colonisatie'. Dus is het nu eigenlijk Columbus dag of Colon dag.

Eens bestond er een rijk dat ontsprong aan de Tiber en zo omvangrijk werd dat het gans het land dat aan de Middellandse Zee grenst omvatte. Het waren de dagen dat de milities van dit imperium nagenoeg onverslaanbaar bleken. Honderden jaren lang werden doorgaans de oorlogen in het voordeel beëindigd van deze bellicose politieke entiteit. Het opmerkelijke expansionistische succes van dit klassieke imperium heeft menig later imperium geïnspireerd. Zeker wat Europa betreft hebben mogendheden meer dan eens getracht in de voetsporen te treden van die stad gebouwd op zeven heuvels.

Het is maar de vraag of het Romeinse rijk wel kopje onder ging in 476; er blijken namelijk telkenmale nieuwe Romeinen op te duiken in de geschiedenis. Zo is het huidige Romeinse rijk gezeteld aan het andere eind van de Atlantische plas. Was eens op haar beurt slachtoffer van ideologische Romeinen, doch heeft het overleefd. Sterker nog, de voormalige prooi is nu zelf tot de geduchtigste jager op aard ontplooid. Heden ten dage rekent het de hele wereld tot het jachtveld.

Het Romeinse idee vatte ten noorden van de Rio Grande zo gezegd voor het eerst post met de Monroe doctrine. De heer James Monroe was dus een Amerikaanse president die in 1823 de vrijheid nam om te verklaren dat de Verenigde Staten de hoeder was van de overige onafhankelijke staten op het westelijk halfrond en niet meer zou toestaan dat welk Europees land dan ook aldaar nieuwe koloniën zou gaan vestigen. Klinkt op het eerste gehoor redelijk, maar waar het uiteindelijk op uitdraaide was dat de VS zelf het recht opeiste om al haar buren op het westelijk halfrond te exploiteren. Het bleek dus een kwestie van, om in de woorden van een bekende artiest uit de Bronx te spreken: “You was put here to protect us, but who protects us from you?”

Overigens, ondanks de stoere woorden van president Monroe nam het Britse imperium Latijns-Amerika gewoon over nadat Simon Bolivar militair geprevaleerd had. Een nieuwe variant: de Britten namen niet de jure de politieke macht over in de voormalige Spaanse koloniën begin 19e eeuw, neen, de economie kwam in Britse handen. Dus daarmee indirect ook de feitelijke politieke macht. Dat bleek uitermate lucratief te zijn: er hoefde nu geen kosten gemaakt te worden om een leger en bestuur ter plaatse in stand te houden.

Het was het moment dat Londen als het contemporaine Rome beschouwd kon worden. Het was het eerste en meest geïndustrialiseerde land ter wereld. Enige tijd kon geen van de concurrenten aan de industriële output van het eiland tippen. Tot grote voldoening van de plaatselijke elite. Echter, het Britse imperium bleef niet almachtig. Op het Europese vasteland kwam er serieuze economische oppositie aan stormen, om nog maar niets te zeggen over de ongekende economische spurt die, inderdaad, de Verenigde Staten van Noord-Amerika doormaakten na de burgeroorlog.

Uiteindelijk worden de woorden van Monroe dus toch kracht bijgezet in 1898. In dat jaar manifesteert Amerika zich voor de eerste maal als wereldmacht in de Spaans-Amerikaanse oorlog, nadat het in de decennia daarvoor genadeloos had afgerekend met de inheemse Amerikanen in de westelijke territoria, hetgeen dramatisch eindigde met de slachting bij Wounded Knee in 1890. Onder auspiciën van Theodore Roosevelt werd tussen 1897 en 1913 dan toch het Amerikaanse imperium gevestigd op de twee Amerikaanse continenten. Voor die gelegenheid rekte Teddy Roosevelt de strekking van de 'onschuldige' Monroe doctrine maar wat uit: Amerika zou nu niet alleen overal in de Amerika's aan de noodrem kunnen trekken ter bescherming van haar buren, doch het zou nu ook mogen ingrijpen mocht er wanbeleid gevoerd worden in een land op de Amerikaanse continenten. Tja, en wie bepaalt er wat wanbeleid is?

Amerika bedreef in Latijns-Amerika dus reeds vanaf 1898 neokolonialisme avant la lettre, in navolging van Groot-Brittannië. In ieder geval, aanvankelijk beperkten de VS zich dus tot het eigen westelijke halfrond, doch na de succesvol beëindigde 2e wereldoorlog werd de horizon spectaculair verbreed. Oftewel, vanaf dan wordt letterlijk de hele wereld het werkterrein van het contemporaine Romeinse rijk. Dat werd voor het eerst bemerkt met de afzetting van de Iraanse premier Mossadegh door de CIA, onder leiding van niemand minder dan Kermit Roosevelt; inderdaad kleinzoon van (onlangs publiekelijk toegegeven door president Obama!). Inmiddels is het aantal gedestabiliseerde en afgezette regeringen in alle mogelijke windstreken niet meer met handen en voeten te tellen. Inmiddels loopt zelfs het mondiale Amerikaanse imperium op haar laatste pootjes, maar het volgende imperium is al in de maak om haar op te volgen. Ik hoorde ze open en bloot praten over wereldregering op de 3e G20 in een jaar tijd. Die wereldregering was er natuurlijk al, doch nu mag het officieel bij het naampje genoemd worden. Let wel, Romeinen verfraaien slechts hun naam, nooit hun doelstellingen.

Alweer een G2O meeting. Doch vlak daarvoor eveneens een klimaattop van de VN. Wat de G20 betreft was het de derde versie al in het tijdsbestek van een jaar. De wereldleiders wedermaal bijeen om te overleggen over de zorgen van vandaag en morgen. Zo langzamerhand worden de mondiale politieke kopstukken ware huisvrienden van elkander. Of waren ze dat niet reeds geruime tijd? Iets met achterafkamertjes meen ik me te herinneren. Bestaan nog steeds. Alleen deze G20 staat camera ploegen en journalisten toe te observeren. Achterafkamertjes bijeenkomsten bieden dergelijke vrijheden nooit en te nimmer.

Voor de president van Amerika weer zo'n uitgelezen moment om een sterrenrol op te eisen. In eigen land zwaar onder het mortiervuur liggend, ondanks diens filmsterren uitstraling. Of juist dankzij zijn filmsterren uitstraling? Een filmsterren uitstraling kan namelijk ook negatief uitgelegd worden. Vraag maar aan een groepje voormalige topvoetballers van Surinaamse komaf. Want ook als de uitstraling blijft maar de keiharde wapenfeiten gaan blijven ontbreken in het resumé van de president waarvan velen hardop smeken dat hij slaagt, dan kan het huwelijk tussen 'Hollywood' en Wall Street wel eens gaan eindigen in een pijnlijke echtscheidinsprocedure. Doch zover is het nog niet. De kans om zich te profileren is er nu weer, ook al is het op een voor veel Amerikanen oninteressant mondiaal podium. Eén van de issues waar mogelijkerwijs op te scoren valt is natuurlijk de klimaatverandering; de als uiterst problematisch geziene C0² uitstoot.

Want hoe zat het nu ook alweer? De aarde zou razendsnel opwarmen en dat zou volgens wetenschappers tot gevolg hebben dat de ijskappen van de polen gaan smelten. Het ultieme gevolg daarvan zou zijn dat een land als Nederland letterlijk onder water gaat verdwijnen...

Het hele debat werd zoals bekend nog eens extra gepopulariseerd door voormalig presidentskandidaat Al Gore met zijn documentaire An Inconvenient Truth. Anyway, op de recentelijke VN top ging secretaris-generaal Ban Ki-Moon zelfs zover om het volgende te zeggen over de veronderstelde klimaatverandering: “De belangrijkste geopolitieke en economische kwestie van de 21e eeuw...Een mislukking in Kopenhagen zou onvergeeflijk zijn in morele zin, kortzichtig in moreel opzicht en onverstandig in politieke zin.” President Obama sprak van “een onomkeerbare catastrofe als de wereld niet gezamenlijk optreedt tegen klimaatverandering.”

Allemaal goed en aardig, desalniettemin, de grote vraag is of de uitstoot van het CO² daadwerkelijk voor een metamorfose van het klimaat zorgt. Huh? Maar het is toch een feit dat de aarde de laatse tijd sterk opwarmt? Nou, zelfs dat 'feit' schijnt toch minder feitelijk te zijn dan het lijkt, aangezien er grote temperatuur verschillen zijn op de globe en het gegeven dat de verschillende weerstations onregelmatig over het aardoppervlak zijn verdeeld. Maar goed, voor argument's sake kunnen we aannemen dat de aarde opwarmt.

Het klimaat der aarde is in de geschiedenis van miljarden jaren veelvuldig (radicaal) veranderd. Bekend moet toch zijn dat er extreem koude periodes zijn geweest bekendheid genietend onder de noemer ijstijd doch net zo goed extreem warme tijdperken. Tja, allemaal over een periode van miljarden jaren zou betoogd kunnen worden, maar zelfs als we de laatste duizend jaar onder de loep nemen dan blijkt dat we opmerkelijke klimaatveranderingen kunnen waarnemen. Zo was er in het begin van het vorige millennium een vrij warme tijd. Zo warm zelfs dat de grote ijsvlakte Groenland daadwerkelijk groen was. Uit die tijd dankt Groenland ook haar naam: de Vickingen namen een zeer groen land waar toen zij het voor het eerst aandeden. Ook groeiden er indertijd wijnranken in Engeland en perziken in Vlaanderen. Echter, van 1300-1850 was er weer een epoch van koude die wel de kleine ijstijd wordt genoemd.

Wat helemaal sterk doet twijfelen of de CO² uitstoot daadwerkelijk verantwoordelijk is voor de huidige klimaatverandering is het feit dat ook de ijskappen van mars aan het smelten zijn. Hoe verklaart men dat dan? Honderden wetenschappers geloven er daarom ook helemaal niets van dat er zoiets is als een broeikas effect: klimaatveranderingen komen in werkelijkheid door de zonnevlekken (des te meer zonnevlekken, des te actiever de zon). En let op, op grond van de waargenomen activiteit van de zonnevlekken hebben astronomen voorspeld dat de aarde binnenkort juist in een behoorlijk koude peroide verzeild raakt!

Klimaaatverandering? Het lijkt erop dat het een ordinaire neo-Malthusiaanse trick is om de zgn. arme landen van de wereld ervan te weerhouden zich economisch in significante mate te ontwikkelen; mag niet, anders gaat het klimaat naar de knoppen. Een klimaaatverandering is dus zeer zeker wenselijk, doch dan moet meer gedacht worden in de richting van een revolutie in het politieke en wetenschappelijke klimaat.

Was de week dat er een levensgevaarlijke Turkse pooier zo maar de gevangenispoort mocht uitwandelen met goedkeuren van het justitie apparaat. Grote consternatie tot gevolg hebbend, omdat meneer zich niet weder meldde bij de relevante portier doch zijn gouden kans greep zich frank en vrij voor te gaan doen. Tot grote schrik van de vele vrouwspersonen die de man het levensplezier chronisch bedorven heeft. Was eveneens de week dat bekend werd dat de top van oliehandelaar Trafigura Beheer wel degelijk kennis droeg van het misdadige storten van afval van dit bedrijf in Ivoorkust—hetgeen liefst 15 mensen niet overleefd hebben. Oftewel, Nederland is behoorlijk in de war. Op velerlei gebied. Maar het was bovenal de week van de waarheid wat de financiën van de Nederlandse staat betreft, de derde dinsdag in september, ook wel bekendheid genietend onder de noemer Prinsjesdag. Of was het doemsdag?

Aan de andere kant, het was tevens de week dat niemand minder dan de president van de VS en de baas van de Amerikaanse centrale bank (Federal Reserve), Bernanke, verklaarden dat de crisis nagenoeg over is: het herstel zou zelfs begonnen zijn. Jawel, Obama zei toch echt dat zijn economische programma de gewenste vruchten af aan het werpen is. Toch nog een goed nieuws week dus. Althans, dat zou je dan haast moeten gaan denken.

Wat Nederland aangaat dus juist geen nieuws dat een glimlach op het gelaat legitimeert. Niet betreffende de bescherming van de samenleving tegen zeer criminele elementen, niet betreffende het verwerpelijke gedrag van Nederlandse bedrijven in den vreemde, en al überhaupt niet als we de economie onder de loep nemen. Minster van financiën Wouter Bos had in de troonrede iets op laten tekenen dat haast gezien kan worden als een doemsbeeld. Werd op de vorige Prinsjesdag nog een begrotingsoverschot van 1% voorspeld, in werkelijkheid bleek dat dat nu voor 2010 is uitgekomen op een begrotingstekort van liefst 6% van het bruto binnenlands product. Zeg maar een tekort van 35 miljard op jaarbasis. Dan hoopt de regering nog wel op een herstel volgend jaar, maar goed, zoals we reeds zagen werd er in de vorige jaargang eveneens gerekend op een overschot van 1%.

Terug naar de VS. Hoewel Obama en Bernanke mooi weer spelen met de 'recovery' van de economie zeggen prominente trentwatchers juist dat er helemaal geen sprake is van een recovery, maar eerder van een 'cover up'. Er zou nu iets op gang zijn gebracht dat verkocht wordt als een recovery, een soort van tijdelijke schijnbare opleving als gevolg van het in omloop brengen van geld dat op basis van gebakken lucht is gedrukt. Een luchtballon dus, die gedoemd is te gaan barsten. Opnieuw. Because you can't print money out of thin air forever, zoals ze zeggen. De werkloosheid blijft gigantisch hoog en nog altijd stijgen, terwijl de meeste banen die de afgelopen tijd verdwenen zijn waarschijnlijk nimmer meer terugkomen in Noord-Amerika. Daarbij opgeteld dat de oorzaak van de kredietcrisis—het roekeloos speculeren met derivaten door de grote zakenbanken—nog steeds voortgang heeft. Ondanks het dramatische barsten in najaar 2008 is men nu weer een nieuwe luchtballon op aan het blazen die uiteindelijk gedoemd is om wedermaal te gaan barsten. Wall Street heeft dus niets geleerd. Maar hoe de armlastige Amerikaanse belastingbetaler een volgende hyper bailout gaat moeten bekostigen is één van de grote raadsels die gezond nadenkende lieden bezig houdt. In plaats dat de omvang van de “too big too fail” financiële instituties aan banden werd gelegd zodat ze nooit meer onverantwoord groot zouden kunnen worden zijn ze naar het schijnt ondertussen nog groter geworden dan dat ze al waren. Hetgeen straks weer nieuwe “too big to fail” argumenten rechtvaardigt om de belastingbetaler verder uit te knijpen om voor het chronische wanbeleid van Wall Street op te draaien.

Prinsjesdag zou ook wel eens—en daar is het woord weer—de doemsdag kunnen blijken te zijn voor de huidige regering Balkenende. De oppositie was namelijk niet bepaald amused over de premier zijn zwakke optredens tijdens het debat over de nieuwe begroting. Zelfs de premier himself moest uiteindelijk publiekelijk erkennen dat hij niet in vorm was. Vooralsnog is de oppositie zeer verdeeld doch er schijnt desalniettemin een concensus onder hen te zijn dat het kabinet Balkenende zwak is en niet durft te regeren. Is het dan echt waarop het lijkt? Staan we nu op een cruciaal kruispunt op alle mogelijke gebieden, of het nu gaat om het justitie apparaat, de handelsmoraal van grote ondernemingen, de economie of de politiek? In ieder geval, of het nu Prinsjesdag was of doemsdag, het was eveneens de dag dat bekend werd dat de koningin en 'de prinsjes' er dit jaar voor zo'n €44.000 op vooruit gaan. Wellicht dat ze daarom de derde dinsdag van september zo uitdagend tot Prinsjesdag omgedoopt hebben; omdat er gouden poetsen worden gebakken.

Suriname en 400 jaar New York

Wat jammer man, dat we New York toendertijd geruild hebben voor dat stukje nutteloze oerwoud Suriname! Wat hebben we daar nu aan gehad? Een klassieke CD die ik witte Nederlanders in de loop der jaren grijs heb horen draaien; vele verlichte geesten denken nog immer dat het ruilen van het toenmalige Nieuw Amsterdam (of Nieuw Nederland zoals je wilt) voor Suriname tot de grote historische missers behoort van de voorloper van het latere Koninkrijk der Nederlanden.

Jawel, de historische band tussen Nederland en New York staat momenteel meer in de spotlights dan ooit, aangezien het heden 400 jaar geleden is dat de Engelse kapitein Hudson in dienst van de VOC langs het eiland Manhatten voer met een schip genaamd de Halve Maen. Alex en Maxima naar New York om deze gebeurtenis ter plaatse van een feestelijk oranje randje te voorzien. Nederland apetrots; ik meende zelfs op een bepaald ogenblik van de beeldbuis af te horen komen dat de stichting van New York de grootste historische verworvenheid is van Nederland...Mwah, of de Native Americans hier ook zo mee in hun sas waren of de slaafgemaakte Afrikanen die letterlijk en figuurlijk Wall hebben gebouwd http://weblogs.nrc.nl/newyork/2005/12/13/wall-street-is-gebouwd-door-slaven/ weet ik eigenlijk niet.

En natuurlijk, ik vraag me ook ten zeerste af of de Republiek der Zeven Provinciën in die dagen wel zo ontevreden was met de deal die ze gesloten hadden met Engeland; Suriname is tropisch, aldaar kon je dus zeer lucratieve in de tropen gedijende gewassen verbouwen als suikerriet, cacao, koffie, thee, indigo, etc., die in die dagen in Europa goud opleverden. Doch wat kon je in het gematigde klimaat van New York nu verbouwen wat je in de Nederlanden niet kon verbouwen? Je kon er natuurlijk wat beverhuiden schieten, maar suikerriet verbouwen, op het tijdstip onder discussie het lucratiefste gewas ter wereld, was er beslist niet bij. De Verenigde Nederlanden hadden echt niet voor noppes decennia lang met Portugal gestreden om het bezit van het tropische Brazilië. Tevergeefs, maar met Suriname had men uiteindelijk dus toch een stukje 'tropisch paradijs' in bezit op het westelijk halfrond.

De republiek der Zeven Provinciën was ook in de ideale positie om eisen te stellen aan Engeland; de Verenigde Nederland hadden Engeland juist daarvoor tot op het bot vernederd in een oorlog. Dat valt gewoon te halen uit Engelse geschiedenisboeken. Want zo lezen we in A History of the British Isles: “Het falen in de tweede Anglo-Dutch war (1665-7), waaronder een vernederende aanval op de Engelse vloot aan de Medway (1667), werd gevolgd door het geheime verdrag van Dover met de machtigste katholieke monarch, Lodewijk XIV (1670). Charles beloofde in brede termen zich te bekeren tot het katholicisme en betreffende religie te restaureren in Engeland. De twee koningen zouden de handen ineen slaan om gezamenlijk Nederland, de leidende protestante mogendheid, aan te vallen.” Dus met andere woorden, de Engelse koning was dusdanig gekrenkt door de militaire vernederingen dat hij bereid was zijn ziel te verkopen aan de koning van Frankrijk om Nederland een lesje te leren.

Let wel, dat de ene kleptocratie die zetel had in een moeras de andere kleptocratie die opereerde vanuit een eiland de les las is voor ons van gener benefiet. Het punt is dat Nederland zich met militaire middelen in de positie had gemanouvreerd dat het zich de kersen van de taart kon toeëigenen, en dat was in die dagen dus luid en duidelijk een stukje tropen om hierboven reeds opgesomde redenen.

Tijdenlang ook waren Caribische eilanden als Barbados en Jamaica de kroonjuwelen van het Britse koloniale imperium, eensgelijk Frankrijk pronkte met Saint Dominque (latere Haïti). New York was destijds relatief onbelangrijk en kon zich juist daarom in de luwte ontwikkelen tot de wereldstad die het uiteindelijk geworden is. Er werd vanuit Europa met argusogen naar de diverse tropische koloniën gekeken. In die waardevolle tropische koloniën mocht er nooit een industrie ontwikkelen van het moederland; die tropische producten werden aldaar verbouwd maar mochten slechts in het 'moederland' worden bewerkt. Dat gold dus de facto niet voor de Noord-Amerikaanse koloniën, aldaar werd een industriële ontwikkeling gedoogd. In die atmosfeer konden de slavenhandelaren uit steden als New York en Boston welvarend worden met de driehoekshandel; molasses kopen in het Caribisch gebied, verwerken tot rum in Noord-Amerika, met die rum slaven kopen in Afrika, deze slaven weder verkopen in het Caribisch gebied, uit het Caribisch gebied weer molassen meenemen, circeltje rond; Africa's gift to America.

Resumerend, de Engelsen ruilden dus een lintworm voor een goudmijn; Engeland werd in retrospectie opgescheept met zijn eigen grootste concurrent. Terwijl Suriname Neerlands best bewaarde geheim is, zoals een Surinaamse econoom over enige tijd in boekvorm wereldkundig zal maken, in tegenspraak met al het ongefundeerde geëmmer dat al jaren de ronde doet van Suriname als economisch matig wijs makend overzees gewest.

The cops don't know what to do, because my dope breaks thru /No matter what they do, my stuff gets to you/ Kickin' on the Boulevard, my tempo's hyped and hard/ I don't ask, the ICE just bogards/ Zo rapte één van de grondleggers van de gangsterrap Ice T eens in het nummer I am your pusher. De stuff waaraan hij refeerde was natuurlijk niet echte harddrugs maar de muziek die hij maakte, die zo geweldig zou zijn dat mensen eraan verslaafd raakten, tot groot ongenoegen van de politie die zich er geen raad mee wist. Dit alles anticipeerde de man dus lang voordat Amsterdams' korpschef Welten suggereerde dat rap en hip-hop inderdaad 'verboden' moet worden omdat het mensen in met name Zuidoost aan zou zetten tot geweld.

Tja, één van de codes in de hip-hop scene zou zijn dat je niet van de politie houdt: geen enkele hip-hopper houdt van de politie leerden we van KRS ONE, dus de reactie op Welten was te voorspellen. Belangrijker nog, ondanks dat de eerlijkheid gebiedt te vermelden dat Welten niet eens helemaal ongelijk heeft maakt hij de fout om de rap industrie en de hip-hop cultuur op één hoop te mieteren. Ik meende namelijk dat er een essentieel verschil was tussen de hip-hop cultuur en de rap industrie. Oftewel, de rap industrie zou dus dat deel van de hip-hop cultuur zijn dat door de witte muziek industrie is opgekocht en vervolgens naar de inzichten die opgedaan waren na grondig marketing onderzoek hebben geconsolideerd en schaamteloos geëxploiteerd.

Damned, wat ik weet is dat er juist vanuit de hip-hop cultuur immer veel kritiek is geweest op die gangsterrap. De straatbende cultuur van New York is relatief marginaal gebleven in vergelijking met die van steden als L.A. en Chicago, en hip-hop had heel veel te maken met deze ontwikkeling. Daarom waren veel van de cats uit New York not amused toen de straatbende cultuur begon te worden verheerlijkt door bepaalde gasten van de West Coast.

Hip-hop nam de wereld bij storm in de 2e helft van de jaren '80. Het werd toendertijd veelal verkocht door onafhankelijke labels, die vaak ook in handen waren van Zwarten. Haalden opvallend goede verkoopcijfers. Dat werd met lede ogen aangezien door de majors. Bovenal veroorzaakte het zelfs voor een revolutie van de geest onder Zwarte jongeren zoals niet eerder aanschouwd was sinds de jaren '60.

Zoals gezegd heeft de hip-hop cultuur mede de bijl gelegd aan de New Yorkse straatbende cultuur. Eind jaren '80 was New York reeds zo'n 15 tot 20 jaar verwijderd van echte straatbende activiteit (althans, vergeleken met L.A.). Doch in 1994 waren er ineens Bloods en Crips in Brooklyn, wiens avonturen verheerlijkt werden door gangsterrappers uit L.A. Een hele reeks rappers (van binnen en buiten New York) die de geschiedenis en cultuur van hip-hop respecteerden hebben tegen deze toen opkomende gangsterrap geageerd, zoals Tim Dog, Common, KRS ONE, Gang Starr, Public Enemy, Queen Latifah, en nog vele anderen.

Echter, vanaf begin jaren '90 begonnen de major labels de succesvolle onafhankelijke hip-hop labels op te kopen. Rapmuziek ging meer dan voordien verkracht worden in het belang van de winstcijfers; marketing onderzoek had uitgewezen dat met name pubers naar gangsta rap luisterden en dat dezen het vooral aantrekkelijk vonden vanwege het gevloek en gescheld (pubers rebelleren tegen ouders en lerareren; ze houden van vloeken schelden!) en de manier hoe die gangsta rappers in hun songteksten met vrouwen omgaan. Zo kreeg commerciële rap plots een heel ander karakter: werd commerciële rap voordien geassocieerd met zoetsappige disco en r&b deuntjes, ging het nu ineens de droomwereld van rebelse pubers uitbeelden. De vraag is dus toch wel een beetje of bepaalde rappers in Nederland nu de essentie van de oorspronkelijke hip-hop cultuur hebben verinnerlijkt of dat ze op de bandwagon van de Amerikaanse rap industrie zijn gejumpt.

De hip-hop cultuur was zo langzamerhand op sterven na dood terwijl de rap industrie uitgroeide tot een miljarden industrie, waarvan Zwarte mensen er slechts miljoenen van in hun zak staken. Talloze talentvolle artiesten werd in opdracht van de grote platenbazen—vaak tegen hun zin – een gangsta of hooker image aangemeten. Want dat zou beter verkopen. Keep it real! Is een bekend mantra, nou, aan de rap industrie is al lange tijd heel weinig echt. Een heel goed voorbeeld is die rapper Ricky Ross (vernoemd dus naar de legendarische peetvader aller crackdealers), die voordat hij gangsta rap platen maakte nota bene gevangenbewaarder was...

Als de Crips en de Bloods over de hele wereld opduiken (zelfs in Nederland), samen met de kledingstijl van de straatbende cultuur van L.A., blijkbaar in het spoor van de gangsterrap, dan lijkt me dat de rap industrie wel degelijk bepaalde puberale jongeren inspireert. Dat hoeft nog niets te betekenen, doch in combinatie met een bepaalde lokale sociale voedingsbodem kan het volgens mij best bijdragen aan gewelddadig gedrag bij bepaalde jongeren. Doch aan de andere kant, als ik puber was geweest en ik mocht “van de politie” niet naar rapmuziek luisteren dan zou het juist extra spannend worden om het wel te gaan doen. Net zoals die stickertjes met daarop: “parental advisory explicit content” gigantisch veel gedaan heeft voor de populariteit van gangsterrap. Welten heeft de rap industrie dus een uitstekende dienst bewezen.

Tot zo ver wij in staat zijn in onze herinnering te graven is er ons geen ander beeld voorgeschoteld door de mainstream media dan dat Afrika in rap tempo aan het uitsterven is; de meesten onder ons weten absoluut niet beter dan dat Afrika een soort van mega kerkhof is als gevolg van onophoudende pandemiën en oorlogen. Helaas is dat niet eens helemaal gelogen, want Afrika is ook met regelmaat de scene van geweld en ziekte. Op grond daarvan hebben sommige geleerden die gespecialiseerd meenden te zijn om in 'kristallen bollen' te kijken voorspeld dat de bevolking van Afrika in een toekomstig epoch ernstig zou decimeren.

Zo is in de jaren '80 al eens georakeld dat het land Botswana volledig zou uitsterven voor het jaar 2000; het zou het eerste land in de moderne geschiedenis zijn dat letterlijk zou uitsterven. Nou, de feiten zijn dat Botswana in 1993 1,4 miljoen inwoners telde en in het jaar 2003 zoveel als 1,7 miljoen. Deze kleine bevolkings explosie vond dus gewoon plaats ten tijde van een veronderstelde pandemie dat bijbelse proporties zou overtreffen. Vergelijkbare dramatische predicties zijn gedaan voor landen als Tanzania en Oeganda. Echter, telkenmale bleken de doomscenario schrijvers hun vak zeer slecht te verstaan--deze onheilprofeten die veelal werkten vanuit Geneve.

Zoals eerder aangegeven wordt Afrika zeker geplaagd door ziektes en oorlogen, doch het is wel interessant om te zien hoe de ons voorgehouden zonvloed in totaliteit onjuist is gebleken. Zo werd Afrika in 1950 bewoond door 220 miljoen mensen. Dat is heden dus 4,5 maal zoveel. Eveneens opmerkelijk is dat Afrika in 1984—toen een bepaalde pandemie mondiale bekendheid kreeg—470 miljoen mannen, vrouwen, jongens en meisjes telde. Is ondanks die pandemie die Afrika zou plagen en ganze landen zou gaan uitroeien gewoon meer dan verdubbeld.

Bij tijde van schrijven heeft Afrika dus 1 miljard mensen en blijkt de bevolking te groeien met zoveel als 24 miljoen per jaar. Bovendien, tegen 2050 lijkt het verdubbeld te zijn tot 2 miljard. Dat alles volgens de gegevens van Population Reference Bureau te Washington DC. Tevens kent Afrika op het moment de jeugdigste bevolking ter wereld, en is het de verwachting dat dat de komende decennia het geval zal blijven. In 1950 was slechts 9% van de jeugd in de wereld Afrikaans, doch dat zal in 2050 zoveel als 349 miljoen zijn; 29% van de wereldjeugd.

Dit zijn cijfers die als herrie in de oren klinken in de oorschelpen van zogenaamde (neo) Malthusiaanse geleerden. Ter verheldering, de heer Thomas Malthus was een Britse professor in de politieke economie die doceerde aan het East India College te Haileybury, en werd van het ene op het andere moment beroemd gemaakt door zijn werkgever in 1798, toen hij met een essay kwam waarin hij aangetoond zou hebben dat de wereld slechts een beperkt aantal mensen aankon; 3 miljard (in werkelijkheid had hij betreffende theorie van de Venetiaanse geleerde Ortes geplagieerd). Anders zou er gegarandeerd hongersnood komen. Zo'n soort theorie was natuurlijk koren op de molen voor een orga als de British East India Company. Was een excellent argument om genocide te legitimeren.

Wat Malthus (of Ortes zoals je wilt) compleet over het hoofd zag is dat met verbeterde landbouwtechnieken grotere oogsten binnen gehaald kunnen worden. Malthus sloeg dus de plank volledig mis. Desalniettemin ontstond er in de jaren '70 van de vorige eeuw ineens een groep geleerden ondersteund door Henry Kissinger die zichzelf neo-Malthusianen noemden. Ineens kwamen er allerlei programma's die de bevolkingsgroei van verschillende zogenaamde ontwikkelingslanden aan banden moest leggen. Dus, vragen wij ons af, waren al die eerdere wilde voorspellingen over het uitsterven van Afrika de wensen die de vaders waren van de gedachte?

Aan de andere kant, te verwachten valt dat er nu een (nog) agressiever beleid gevoerd gaat worden door de Westerse elite om de groei van de bevolking van Afrika aan banden te leggen nu de mijlpaal van 1 miljard bereikt is en binnen een aantal decennia volgens de huidige indicaties de 2 miljard is gehaald. Want don't believe the hype, Afrika behoort tot de werelddelen die het dunst bevolkt zijn; 90% van de mensen leeft op het noordelijk halfrond en 90% van de mensen in de wereld leeft op 10% van het land. Afrika heeft vorlopig juist meer mensen nodig om zich verder te kunnen ontwikkelen, in combinatie met fair trade, betere infrastructuur, betere sanitaire voorzieningen en bovenal minder CIA inmenging. 

Wellicht blijft Afrika dan niet slechts welvarend in grondstoffen plus mineralen en slechts 'miljardair' gerekend in mensen, doch kan het eens die noemer waarlijk dragen refererend aan keiharde valuta.

Ten tijde van de republiek van het Romeinse rijk was er een wet die voorschreef dat generaals die terugkeerden naar Rome hun legers ontbonden moesten hebben voordat ze de rivier de Rubicon hadden bereikt. Nou, ene Julius Caesar deed dat dus niet. Hij stak heel brutaal de rivier de Rubicon over met zijn leger nog volledig onder de wapenen op 10 januari 49 v.j. Dit maakte een confrontatie met de machthebbers van Rome onvermijdelijk.

Het lijkt erop dat de regering Obama met hun plannen tot hervorming van de gezondheidszorg de Rubicon over hebben gestoken. Miljoenen mensen zijn woedend, hetgeen ook blijkt uit de aproval rate van president Obama, die momenteel extreem laag schijnt te zijn. Helaas zelfs nog lager dan die van George Bush jr. na een zelfde tijd op zijn post te hebben gezeten.

Single-payer healthcare is wel omschreven als het systeem waarbij de betaling van dokters, ziekenhuizen en andere gezondheidszorg voorzieners grotendeels privaat geregeld blijven, maar uiteindelijk worden bekostigd vanuit één bron welke gevestigd is en bestuurd wordt door de regering. Dit systeem staat lijnrecht tegenover het systeem dat bekostigd en beheerd wordt zuiver door de verzekeringsmaatschappijen, welken slechts aan het spel meedoen om de knikkers, om zoveel mogelijk winst te maken voor hun investeerders.

Begrijp goed, de meeste Amerikanen achten een single-payer systeem wenselijk. Ze vinden dat de burger beschermd moet worden tegen de commerciële verzekeringsmaatschappijen. Ook Obama heeft eens gezegd dat hij voor het single-payer systeem is. Is hij nu volledig op teruggekomen. Hij doet er nu juist alles aan om de macht van de verzekeringsmaatschappijen in stand te houden; healthcare zou te duur worden, maar hoe zo te duur? Hij kan toch ook het defensie budget verhogen en 23,7 biljoen (!) naar de banken sluizen? Het heeft dus blijkbaar niets met het prijskaartje te maken maar eerder met welke prioriteiten er worden gesteld.

Anders gezegd, Obama had een wonder belooft: hij gaat bezuinigen op de gezondheidszorg, hij gaat het democratiseren (iedereen gezondheidszorg) en hij laat de commerciële verzekeringsmaatschappijen aan het hart van het systeem. Welke toverformule heeft hij uitgedokterd om dat te bewerkstelligen? Het antwoord van de groeiende oppositie is simpel: die toverformule heeft hij niet en die bestaat ook helemaal niet.

Het bizarre is dat de Amerikaanse media (die direct danwel indirect gecontroleerd wordt door bepaalde zakenlieden die er belang bij hebben dat de verzekeringsmaatschappijen hun macht handhaven), de populaire optie single-payer health care niet of nauwelijks noemden in de aanloop naar de grote healthcare summit die Obama hield afgelopen 5 maart. Het publiek werd heel bewust de keuze voorgehouden tussen verschillende loose-loose opties.

Als complement op het feit dat de main stream media hun publiek dom trachtten te houden over de single-payer optie, werden in eerste instantie alle experts die pleitten voor single-payer healthcare domweg geweerd van het grote debat. Na grote druk op de organisatoren te hebben uitgeöefend mochten er uiteindelijk wel een aantal van hen aanwezig zijn op de summit, alleen mochten ze niets zeggen. Ze mochten slechts passief toekijken doch beslist niet deelnemen aan het debat.

Zo heeft de veteraan congresman van Detroit, de heer Conyers (vertegenwoordigt Detroit reeds sinds 1964), prominent lid van de Black Caucus, verkondigd dat niemand meer teleurgesteld is in Barack Obama dan hij. Conyers ging zelfs zover om Obama's plannen troep te noemen, en is bang dat het Obama grote schade gaat berokkenen, dat het er toe zal leiden dat hij na 1 termijn al met de staart tussen de benen moet gaan opstappen.

Andere opponenten zijn vooral woedend vanwege Obama's plannen om oude en te zieke mensen geen zorg meer te verlenen; er zou een commissie van niet medische specialisten komen die op economische redenen zouden besluiten wie wel en wie geen zorg zou krijgen. En dit zou in strijd zijn met de beroeps ethiek van medici en bovenal in strijd met de mensenrechten!

Natuurlijk, er zijn ook mensen die Obama's plannen van rechts aanvallen, die suggereren dat Obama socialisme wil introduceren. Niets is minder waar, maar de media focust om duidelijke redenen voornamelijk op die specifieke doorgeslagen tegenstanders. Doch wat er waarschijnlijk gaat gebeuren is dat iedereen bij wet verplicht gaat worden zich te verzekeren bij een commerciële verzekeringsmaatschappij, zonder dat er een alternatief komt van de staat. Dat is eerder gebeurd in de staat Massachusetts, hetgeen gaat betekenen dat die verplichte 'algemene' healthcare gigantisch duur wordt. Veel minder vermogende Amerikanen hebben doorgekregen hoe de vork daadwerkelijk aan de steel zit met Obama's healthcare, daarom heeft de eens zo gevierde president wat hen betreft de Rubicon overgestoken.

In tha hood zie je soms mensen rondlopen die als ware helden worden bejegend. Mensen komen handjes schudden, staan in drommen om ze heen, juichen ze toe, stoten hun vrienden snel aan om aan te geven welk hoog bezoek er langs loopt, etcetera. En deze mensen zijn geen filmsterren, sportsterren, noch rap of r&b prominenten, neen, het zijn ordinaire O.G.'s! Mensen die hun sporen verdiend hebbben in 'het milieu' (overigens, we moeten natuurlijk niet doen of deze polonaise uniek is voor tha hood, want dichter bij huis zagen we ook dat tig miljonairs uit het chique Amsterdam Zuid en 't Gooi zich verdrongen om tot de kennissenkring van hardcore criminelen als Holleeder door te dringen).

Hip-hop heeft vanaf day 1 iets gehad met die ghetto beroemdheden. Al was het maar ter bescherming. Want de pionierende hip-hop crews die indertijd hun act deden in 'het park' konden het zich eenvoudig weg niet veroorloven onbeschermd hun apparatuur buiten te zetten. Anders werden ze geheit beroofd. Vandaar dat er allemaal though guys rondhingen die een oogje in het zeil hielden. Zo werden Grandmaster Flash and the Furious Five bijvoorbeeld beschermd door een beruchte bende waar je absoluut geen beef mee moest krijgen, genaamd de Cazanova's (Cazanova's all over). Af en toe pakte de DJ dan de mic om shout outs te geven aan de thugs, die zich dan zeer vereerd voelden. Iedereen tevreden.

Hip-hop mag dan begonnen zijn in New York, de hip-hop kleding komt grotendeels weer van de straatbende cultuur van Los Angeles. Het was een straatmode die begonnen was bij de Mexicaanse straat penose, doch later overgenomen is door de Zwarte bendes. Daar komen dus de baggy jeans vandaan, de baseball caps, de bandana's, en de tatouages; de kledij van de old school rappers van de Bronx zag er toch enigszins anders uit dan wat we later zijn gaan aanschouwen. Dat had alles te maken met de uitstraling van de straatbende cultuur van L.A.; door bepaalde corrupte ontwikkelingen op een hoger politiek niveau konden de Bloods en de Crips uitgroeien tot de rijkste en machtigste bendes van Amerika in de jaren '80 en '90. Slechts de meedogenloze Jamaican Posse kwam in de buurt.

Echter, los van het criminele succes van de Bloods en de Crips had ook New York haar eigen ghetto celebrities die door verscheidene lokale rappers zijn berapt, zoals NAS, Jah Rulez en 50 Cents. Dan hadden ze het over thugs als Fat Cat, Kennith 'Supreme' McGriff, Pappy Mason, Alpo, en 50 Cent (jawel, de welbekende rapper heeft zichzelf naar de stick-up kid vernoemd). Zo rapt Nas in Memory Lane: “I hung around the older crews while they sling smack to dingbats/ They spoke of Fat Cat, that nigga's name made bells ring, black/Some fiends scream, about Supreme Team, a Jamaica Queens thing/Uptown was Alpo, son, heard he was kingpin.”

Een rapper genaamd 50 Cent werd ineens wereldberoemd nadat er een moordaanslag op hem gepleegd was (ook al leek zijn carrière in eerste instantie juist over). Het verhaal gaat dat niemand minder dan de beroemde Kennith “Supreme” McGriff--in de jaren '80 leider van de gevreesde bende the Supreme Team, samen met zijn neefje Gerald “Prince” Miller--erachter zat. Wat had 50 Cent misdaan? Hij zou in het liedje Ghetto Qu'ran te veel details van de praktijken van de top van de misdaad scene van Queens New York van de jaren '80 naar buiten hebben gebracht. Ook al werden meerdere prominente hustlers genoemd, met name Supreme zou ontstemd zijn geraakt. Zo rapt 50 Cent o.a. dat 'Preme 'de business man' was en Prince 'the killer'. Supreme trachtte het nu als eerzaam burger te maken in de muziek -en film industrie en het laatste wat-ie nu kon gebruiken was een opgeschoten rapper die zijn verleden kwam oprakelen. Maar, 50 Cent overleefde de aanslag en de rest is geschiedenis.

Een andere rapper van faam die zich graag ophield met zware criminelen was natuurlijk 2pac Skakur, en ook deze persoon overleefde wonderwel een zware verwonding, doch een tweede maal werd hem zoals bekend fataal. Weer een andere die met lood bestrooid werd en dat voorval overleefde was 50's vroegere homie en latere vijand Tha Game uit Compton, en ook diens gewelddadige cv droeg onnoemelijk bij aan zijn street credibility en dus zijn commerciële succes.

Tot daar aantoe. Doch tegenwoordig worden er ook in Nederland rappers overhoop geschoten. In ieder geval, er werd zoiets op de lokale tv gesuggereerd en het stond vermeld in de landelijke krant. Je zou haast gaan denken dat het een publiciteitsstunt is...Als je maar vaak genoeg showbiz clippies op MTV kijkt dan kun je op een gegeven momentum blijkbaar niet meer fictie van werkelijkheid scheiden. Alhoewel, je weet maar nooit natuurlijk, wellicht dat wat in de VS werkt in Ptata ook gesmeerd loopt. Of zoals Ice Cube rapte in Until we rich: “Too all the little homies that is watching TV/I see you trying to be a O.G. Like me...Too many orders to give--what it is, showbiz/ taught you what a trick and a hoe is (WHAT?)/Showed you what a sixty-ty fo' is (WHAT?)/Lord knows, “In god we trust”/ and everybody in the world wanna be like us! (everybody).”

De week van de verwildering

The Obama Deception heeft mogen aanschouwen weet ook dat het niet voor de eerste maal zou zijn dat Obama zoete broodjes beloofde  die uiteindelijk vanwege de bittere nasmaak moesten worden uitgekotst. 



Over vermeende handreikingen aan  de moslimwereld gesproken, in Nederland is het verbod op de koran toch weer een heel stuk dichterbij gekomen. Wat de opinie peilers reeds enige tijd hadden gepolst bleek dus toch meer te zijn dat het in de lucht steken van een vochtige wijsvinger. De beroeps islamofobist Geert Wilders heeft namelijk inderdaad een zevenmijlssprong voorwaards gemaakt in de electorale hiërarchie der politieke kampen van de noordelijke lage landen aan de Noordzee. Pim Fortuin revisited zo lijkt het.

De vraag komt toch weer op wat nu uiteindelijk de Obama's en de Aboutaleb's gedaan hebben voor de beeldvorming rond niet-witte mensen in Nederland. De gedachte was aanvankelijk dat die positiever zou worden. De ex-moslim met een kleurtje Obama en de moslim Aboutaleb lijken in tulpenland Nederland racistische politici  in de kaart te hebben gespeeld, of op zijn minst, hen niet geremd te hebben in hun opmars. In Rotterdam zo maar 20% van de stemmen gepakt door die meneer met dat kitsch geblondeerde haar. Hoogtepunt van de electorale zegetocht was uiteraard Volendam. Aldaar is slechts 3% van de bewoners, laten we zeggen “niet geaccepteerde Nederlander”. En uitgerekend in dat vissersdorp bemachtigen hij en zijn handlangers bijna 40% van de stemmen. Ondanks de geweldige sportieve bijdrage die de melanine-rijke Stanley Menzo had geleverd aan betreffende plaats het voorgaande jaar.

Helaas dient de vraag zich ook op wat de Obama's en Aboutaleb's vanuit hun beleid voor meerwaarde hebben voor het welzijn van de mens van kleur. Hoe gaat het bijvoorbeeld met Obama's gezondheidszorgsplannen? Gaat hij de zorg voor de gewone man in het algemeen (en dus ook Zwarte mensen) revolutioneren? Yep. Daar ziet het er inderdaad naar uit. Dat wil zeggen, schrik niet, dat hij iets vergelijkbaars van plan is als wat een mannetje wiens naam uit de initialen A.H. bestond introduceerde op 1 september 1939. Dus dat oude en te zieke mensen simpelweg geen gezondheidszorg meer mogen genieten omdat het niet economisch zou zijn; het zouden nutteloze eters zijn volgens A.H. In any case, er wordt momenteel een fanatieke lobby gevoerd om voldoende senatoren binnenboord te krijgen.

In de schaduw van het succes van populist Wilders maakte eveneens de burgemeester van Rotterdam zich schuldig aan racisme: de door de PvdA-top zo goed als heilig verklaarde burgemeester debiteerde in het open retoriek die doorgaans geassocieerd wordt met de beruchte nationaal socialistische ideologie van de jaren '30 en '40 van een vorige eeuw. De burgervader suggereerde dat er een verband is tussen het vermeende lage i.q. van  Antillianen (zowel zij die op de Antillen zijn geboren als zij die in Nederland zijn geboren) en criminaliteit. Daar gaan we dus weer. De onderdrukking van de Zwarte mens is immer gelegitimeerd met het argument dat hij beperkte verstandelijke vermogens heeft. Of het nu om slavernij, kolonisatie, apartheid, of combinaties van dezen ging. Probeert Aboutaleb soms Wilders te overtreffen met stoere retoriek? Wat voor week was het nu eigenlijk? Was het nu de week van Geert Wilders of de week van de verwildering?  

De man die Columbus ontmaskerde

Zwarte vrouwen praten altijd door elkaar heen!

The joke on terror

Generale repetitie?

De president zit nu 100 dagen op zijn stek en hij doet het fenominaal, afgaande op de commentaren in de mainstream media. Ik zag zelfs één of andere hoogleraar op de nationale beeldbuis de man een 9- geven als tussentijds rapportcijfer. Oké dan; de vele Obama-aanhangers weer in zwijmel. Een bevestiging dat hun held inderdaad de messias was zoals beloofd. 

Terug met de benen op de grond. Waarom Obama een verlosser is wordt mij, kijkend naar de feiten, steeds minder duidelijk. Obama is namelijk ironisch genoeg gekozem door de progressieve stromingen in de Amerikaanse samenlevingen, doch wat hij precies voor die progressieve stromingen heeft gedaan de eerste 100 dagen is mij volstrekt onhelder. Maar goed, dat hebben we vaker tot uiting gebracht. Echter, wat de mainstream media niet laat zien is dat er ook een groep top-economen onder leiding van Lyndon Larouche is die er heilig van overtuigd zijn dat er een zonvloed van bijbelse proporties dreigt als Obama zijn pro Wall Street beleid niet heel snel wijzigt: niet alleen de regering Obama, of de VS, maar zelfs de wereldeconomie en daarmee de wereldbeschaving zullen compleet in elkaar mieteren als het roer niet heel gauw omgaat. But time will tell.

Ondertussen is het controversiële beleid van de Obama administration tot achtergrond muziek gedegradeerd door de varkensgriep die plotseling uitbrak in Mexico. Natuurlijk herinneren wij ons onmiddelijk de beruchte onheilspellende uitspraak van vice president Joe Biden nog van oktober 2008. De man slipte van de tong: “Let op mijn woorden, het zal nog geen zes maanden duren voordat de wereld Barack op de proef gaat stellen, zoals ze met Kennedy hebben gedaan. De wereld loert...We gaan te maken krijgen met een internationale crisis, een aangestookte crisis, om de moed van deze man uit te proberen”. Zou nu dat moment aangebroken zijn? Het is in ieder geval meerdere malen gesuggereerd.

Ter informatie, het vreemde is dat dit virus een Frankenstein virus blijkt te zijn. Minister Rouvoet gaf dat ook aan op tv: het virus bestaat uit een menselijke griep (de beruchte Spaanse griep van 1918), 2 groepen varkensgriepen afkomstig van twee verschillende continenten en ook nog een vogelgriep van weer een ander werelddeel. Bovenal is het helemaal het griepseizoen niet: het griepseizoen loopt doorgaans van oktober tot december. Dus populair gezegd hebben we nu ineens te maken met een kerstman in mei. Helaas een dodelijke Frankenstein kerstman dan. Maar wie zou de professor Frankenstein zijn die dit monster heeft gecreëerd? Zou onze grote vriend Joe Biden het concrete antwoord hierop weten?

Intussen heeft een bekende radio persoonlijkheid reeds aangegeven dat deze flu naar zijn idee naar alle waarschijnlijk een hype is. Of in zoverre een hype, het zou een generale repetitie zijn. Deze flu zou worden gebruikt om te kijken hoe het publiek reageert. Hoe groot het draagvlak zal zijn om de krijgswet in te voeren, zodat de bevolking van het ene op het andere moment al zijn burgerrechten afgenomen kan worden.

En als we het toch over generale repetities hebben, hoe moeten we die aanslag op de koninklijke familie plaatsen op koninginnedag, nota bene twee weken voordat de Bilderberg conferentie aanvangt, alwaar Hare majesteit de koningin der Nederlanden Beatrix de klassieke gastvrouw is? Natuurlijk, we hopen dat het inderdaad een gek was die die aanslag uit eigen motief pleegde, doch waarom moesten al deze gebeurtenissen allemaal in 1 week samenvallen (eerste 100 dagen, pig flu, aanslag koninklijke familie)?

Buiten dit alles, het Nederlandse publiek is zwaar geshockeerd. Zoals het dat ook was bij eerdere (gelukte) moordaanslagen, zoals bijvoorbeeld die op Pim Fortuin en Theo van Gogh. Wedermaal, laten we hopen dat het inderdaad om één gek ging die uit zichzelf handelde op koninginnedag, los van de welbekende inlichtingendiensten. Laten we hopen dat dit niet de opmaat is tot een grotere aanslag die wel gaat slagen en op grond waarvan er een draagvlak gaat komen om de noodtoestand uit te roepen om in extensie daarvan een reeks wetten erdoor te jagen die burgerrechten afpakken van de Nederlandse bevolking.

Auteur: Djehuti Ankh Kheru
Gepubliceerd op: 02 mei 2009

Zwarte mensen lezen niet?

We hebben heel vaak van mensen die geacht worden verstand te hebben van de boekenindustrie gehoord dat Zwarte mensen geen boeken lezen. Moeten we niet meer accepteren want dat soort racistisch geblaat is gewoon waar het naar klinkt: racistisch geblaat. Het is in de eerste plaats een andere manier om te zeggen dat Zwarte mensen oerdom zijn. Los van dat, Zwarte mensen willen best boeken lezen als ze zichzelf in die boeken kunnen herkennen.

In de jaren '80 heb je in de VS een Black books revolution gehad. Mede als reactie op, want de mainstream markt is nooit wijd open geweest voor Zwarte auteurs, nu niet en vroeger al helemaal niet. In ieder geval, er kwam een reeks Zwarte boekwinkels, Zwarte uitgevers, en zelfs een paar Zwarte distributeurs. Daardoor was het voor die auteurs ineens een stuk makkelijker om hun product bij hun publiek te krijgen. En werd de voor sommige witte intellectuelen comfortabele mythe dat Zwarte mensen geen boeken lezen gelogenstraft. Want vele mensen grepen de kans zich in te lezen in boeken waar zij zichzelf in konden herkennen. In extentie, als ze een beetje hun best doen kunnen veel witte mensen zich ook best vinden in Black books... 

Ik gaf eens een bepaald boek aan een witte collega om te lezen. Was een boek van een Zwarte schrijver, Engelstalig. Ik wou gewoon kijken hoe zijn reactie zou zijn. Die reactie kreeg ik al snel, nadat hij een bladzijde of 30 had gelezen. Wat kreeg ik te horen? “Nou, eerlijk gezegd bevalt dat boek me niet zo, het viel me wel op dat alle witte karakters in dat boek negatief zijn!” Dat gaf mij natuurlijk onmiddelijk de kans om te counteren met: “Ten eerste, je hebt nog maar 30 bladzijden gelezen en je hebt je mening reeds klaar. Je weet niet hoe het verhaal verder gaat of hoe de karakters zich verder gaan ontwikkelen, doch los van dat, begrijp jij nu hoe Zwarte mensen zich voelen als ze bepaalde boeken lezen of bepaalde films kijken die gemaakt zijn door witte mensen? Besef je hoeveel negatieve Zwarte karakters er in allerlei boeken en films van witte mensen verschenen zijn in de loop der tijd? Begrijp je nu hoe Zwarte mensen zich voelen met Sinterklaas?” Daar had hij niet van terug. In ieder geval, ten voordele van hem moet er wel bij vermeld worden dat hij het boek uit las en na afloop toegaf dat buiten de hoofdpersoon om eigenlijk ook de meeste Zwarte karakters negatief waren, en dat het betreffende boek wel heel geschikt was om kennis van te nemen.

Een andere interessante vraag gerelateerd aan de boekenmarkt is de vraag waarom er zo bar weinig mensen van kleur in de mainstream uitgeverswereld vertoeven. Die vraag werd ook van de week gesteld op een mondiale boekenbeurs in Londen. Er blijken namelijk bizar weinig mensen van kleur bij publishing companies te werken en opvallend weinig schrijvers van kleur een kans te krijgen om door te breken naar het mainstream publiek. Zo deed een Hindoestaanse schrijver het volgende verhaal over zijn ervaring met een grote uitgever. Hij werd afgwezen. En waarom? Hij kreeg als antwoord dat ze dat jaar reeds een Aziatische schrijver hadden getekend...   

Opmerkelijk, want wat de mainstream markt betreft, die is mede zo bloeiend omdat Westerse overheden en instituten er zorg toe dragen dat er veel aandacht en geld in wordt gestoken. Denk maar aan de verschillende prijzen die er toegekend worden voor beste schrijvers, denk  maar aan het feit dat leerlingen van de middelbare school verplicht verschillende boeken moeten lezen, denk maar aan subsidies die gegeven worden aan schrijvers, denk maar aan de bibliotheken die er overal en altijd zijn, etc. Jammer genoeg besteden de overheden van voormalige gekoloniseerde landen zoals Suriname vaak niet zoveel aandacht en tijd aan het eigen literaire erfgoed. Waarschijnlijk totaal niet beseffende dat dat soort beleid essentieel is voor het dekoloniseren van de geest van de bevolking. Inderdaad, kolonisatie eindigt niet slechts met het krijgen van een eigen regering en wetboek, het is eigenlijk nog veel belangrijker om de kolonisatie uit de hoofden van de bevolking te verdrijven. Anders dweil je met de kraan open als 'onafhankelijk' land zijnde.

Echter, De laatste zeg maar 10 jaar heeft er een nieuwe Black book revolution plaats gevonden in de VS die ironisch genoeg een stapje terug vertegenwoordigt; de Zwarte jeugd in de VS leest meer dan ooit. Dit terwijl altijd beweerd is dat Zwarte jongeren niet lezen. Nu komt het, de eerlijkheid gebiedt dat erbij verteld moet worden dat het gaat om de controversiële zogenaamde street of Hip-Hop literature. Hetgeen vaak een soort van gangsterrap is in boekvorm, en waar mensen die claimen verstand te hebben van literatuur steen en been over klagen. De kwaliteit zou namelijk zeer te wensen overlaten. Te weinig verhaal en een overvloed aan sex en geweld. Dit gegeven deed Hip-Hop activist Black Dot verontwaardigd schrijven: “Ik had nooit gedacht dat veel lezen slecht zou kunnen zijn voor ons!” 

Auteur: Djehuti Ankh Kheru
Gepubliceerd op: 25April 2009

Wanneer volgt de volgende 9-11?

Obama is een waar paard van Troje!

We zijn zo ongelovelijk trots op Barack Obama! Want eindelijk heerst een Zwarte man over de wereld; justice at last! Dat zijn politiek/economische programma rechts te schakeren viel van de VVD, en dat hij keer op keer aantoonbaar jokte en misleidde werd op de koop toe genomen. Of beter gezegd, we wilden het totaal niet horen. We wilden überhaupt geen enkele vorm van kritiek horen op de messias himself die geboren is op Krypton en hier gekomen is om de wereld te redden (zijn eigen woorden).

Waar is die 9,7 biljoen gebleven?

Gaat Obama trouwens zijn eigen $101.332 aan bonussen die hij vorig jaar van AIG heeft mogen ontvangen terugstorten? Ik ben benieuwd. Die krokodillentranen die Barack Hussein Obama op televisie huilde om die $165.000.000 aan bonussen aan de AIG top waren natuurlijk zeer aandoenlijk, maar ik zou ten eerste graag zien dat de president het goede voorbeeld zou geven en zou beginnen met zijn eigen AIG bonus te retourneren. Want samen met ene Chris Dodd was de huidige president de senator die vorig jaar het meest aan bonussen van AIG had ontvangen.

Zwarte vrouwen als wetenschappers & uitvinders

Jaren geleden was er een t.v. serie waarin een Surinaamse dame en een Marokkaanse dame de strijd met elkaar aangingen. In één van betreffende uitzendingen werd een wereldvermaard Nederlands wetenschapper door hen geïnterviewd. Ik kan me niet meer exact voor de geest halen wat het onderwerp die specifieke avond was, doch het had in ieder geval te maken met koni. Enfin, de gevierde man van het intellect in kwestie zei: “Het Zwarte ras is ritmisch heel goed aangelegd, maar dat wil helaas niet zeggen dat je natuurkunde kunt studeren” [of woorden van gelijke strekking]. Helaas beschikte de Surinaamse dame aan tafel niet over de bagage om de savant een vork en mes te verschaffen om die woorden weer op te eten. Want op deze remark valt natuurlijk heel wat af te dingen; de waarheid is dat de oudste bewijzen van wetenschappelijk denken ter wereld gevonden zijn op het Afrikaanse continent en Afrika duizenden jaren lang vooraanstaand is geweest op wetenschappelijk gebied.
Of is geweest?

Ook heden ten dage zijn er Zwarte wetenschappers die tot de besten ter wereld behoren op hun vakgebied. We kunnen dan ten eerste mensen noemen als de Nigeriaanse wetenschappers dr. Gabriel Oyibo (natuurkundige) en Philip Emeagwali (computerwetenschapper), die tot de absolute top behoren op hun vakgebied. Helaas tot ongenoegen van velen van hun witte collega's. Of anders wel ingenieur Mark Dean (computers), of anders dr. Benjamin S. Carson (chirurg). Vele mensen weten nog immer niet dat allerlei zaken waar wij dagelijks gebruik van maken en/of dagelijks om ons heen zien uitgevonden zijn door mannen en vrouwen met (donker)bruine huid en kroeshaar! Dan kunnen we denken aan zaken als het verkeerslicht, het gasmasker, de zwikmachine (schoenmaakmachine), het gloeidraad in de gloeilamp, en nog veel meer! Desondanks kon een geleerde als Thomas Crump het boek A Brief History of Science (2001) schrijven en daarin letterlijk geen één Zwarte wetenschapper en/of uitvinder noemen.

Battle in de polder

De Bronx eind jaren zestig, begin jaren zeventig van de vorige eeuw. Het Vietnam van Noord-Amerika. Criminaliteit tiert welig. Gangs van Puerto Ricaanse, Zwarte en Italiaanse jongeren maken elkaar het leven zuur en hun wijk onleefbaar. De Bronx staat in de brand, figuurlijk doch eigenlijk vooral letterlijk. Komt door de bezitters van onroerend goed die allerlei tuig inhuurt om hun leegstaande panden in de hens te steken zodat zij de poet kunnen op gaan eisen bij de verzekering. In ieder geval, tuig dat fikkie wilde steken is er genoeg in de Bronx. Bendes met kleurrijke namen als de Ghetto Brothers, de Savage Skulls, War Pigs en de Black Spades. De Bronx was de beruchtste wijk van de VS geworden. Het symbool van de verpauperde Amerikaanse binnenstad. Zelfs Hollywood is het slechte imago van de geplaagde Bronx gaan exploiteren met films als The Bronx Warriors. Kortom, de hele wereld begint te weten te komen dat je vooral niet vakantie moest gaan vieren in de Bronx. 

De erfenis van Darwin

In de maand februari leven we zo waar. Staat traditioneel bekend onder de noemer Black History Month in de States. Doch hoe lang is deze maand nog nodig? 

Recentelijk hebben Zwarten immers de absolute politieke top bereikt in Amerika. Want na het werkelijkheid geworden sprookje van een Zwarte president heeft heden nu ook ineens de Republikeinse partij een Zwarte voorzitter, ene Michael Steele. De strijd van de Zwarte mens lijkt hiermee volledig voltooid. Not! Racisme is wat de VS betreft uit de wereld verbannen. Not! Hiermee kan de Zwarte geschiedenis, dus ook Black History Month, officieel ten einde worden verklaard. Not! Want het emancipatie proces is volledig voltooid; Black men rule the world (?), wat een symboliek: een Zwarte president kon deze week het voortouw nemen in het vereren van de emancipatie president Lincoln (misleiding). Hoe kon het circeltje mooier rond worden? 

Mijnheer de president, ten eerste hartelijk gefeliciteerd met uw verkiezing tot 44e president van de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Hiermee bent u volgens de mainstream geschiedschrijving tevens de eerste hoofdbewoner van kleur van die ambstswoning die zo kenmerkend Het Witte Huis heet. Niemand, incluis ondergetekende, kan ontkennen dat u het afgelopen jaar gigantisch veel los heeft gemaakt onder (Zwarte) mensen in de VS en ver daarbuiten. 

Eigenlijk gewoon over de ganze wereld. U wordt alom geprezen omdat u en uw campagne team allerlei groepen met een totale desinteresse voor politiek zo ver heeft kunnen krijgen om van hun recht gebruik te maken om te gaan stemmen. Daar valt eigenlijk moeilijk een speld tussen te krijgen, dus die lof mogen u en uw team met rechte opeisen...

Ik weet dat u in mum van tijd de godheid bent geworden van grote groepen mensen van velerlei kleur, doch met name Zwarte mensen zijn in bijzondere mate in extase geraakt. De hunkering naar een status symbool met een vermeende status als de uwe was voor Zwarten uit alle gelederen van de samenleving iets dat hun politieke ratio volledig ondersneeuwde. Ja, ik was verbaasd dat zelfs mensen die normaliter zeer kritisch kijken naar politici van wat voor kleurschakering dan ook, plots een controversieel man dat u toch evident bent letterlijk lauwerden als zijnde de messias!

U mag best weten dat ik u vanaf het prille begin van uw campagne gewantrouwd heb. U begon uw campagne namelijk in de geboortestad van Abraham Lincoln. Daarmee liet u aan mij zien dat u of totaal geen kennis heeft van de geschiedenis van de VS, of dat u weinig op heeft met Zwart Amerika en beiden zijn jammerlijke uitingen van incompetentie, want Lincoln was een grote racist die alles wat in zijn vermogen lag uit de kast heeft gehaald om de slavernij in stand te houden. Natuurlijk, de mythe is dat Lincoln zich hard inspande om de slavernij of te schaffen. Helaas is niets mider waar; Lincoln schafde de slavernij uiteindelijk af omdat hij gewoon niet anders kon. Dus de slavernij is niet dankzij Lincoln afgeschaft, doch ondanks Lincoln. Dus wedermaal, vanaf het ogenblik dat u letterlijk trachtte in de voetsporen van Lincoln te lopen wantrouw ik u.

Maar wat mij helemaal deed huiveren was toen bleek dat uw grote adviseur niemand minder is dan de gewetenloze politicoloog en politicus Zbigniew Brzezinksi. Ruimte gebrek belet mij nu al diens oorlogsmisdaden te detailleren, maar op dit moment voldoet om aan te geven dat deze grote mentor van u gezien kan worden als de peetvader van Al-Qaida, want hij was het die moslim extremisten begon te steunen in Afganistan in 1979. Het ironische is dat u het nu als uw taak ziet om datzelfde moslim terrorisme in Afganistan, dat uw mentor nota bene gecreëerd heeft, uit te gaan roeien. Dat klopt volgens mijn en vele anderen hun inzichten niet. Politieke insiders hebben daarom ook al aangegeven dat uw war on terror in Afganistan waarschijnlijk bedoeld is om uiteindelijk Pakistan binnen te vallen, want weet u nog? Vanaf het prille begin van uw campagne heeft u al aangegeven Pakistan militair hard te willen aanpakken.

Waar ik helemaal bezorgd over ben zijn de Wall Street bankiers die u in het zadel hebben geholpen. Want zij zijn het die uw campagne hebben betaald; nog nooit heeft een kandidaat zoveel geld gehad van Wall Street als u. U kunt dan wel zeggen dat de kleine man u vooral geholpen heeft met donaties, maar dat is onjuist. Wall Street heeft die regel dat per persoon maar $2300 mag worden gegeven omzeild met het zogenaamde bundling, wat inhoudt dat mensen via hun netwerk talloze malen $2300 doneren, waardoor er uiteindelijk toch vele miljoenen via Wall Street op de bankrekening van uw campagne team kwamen. Dus met andere woorden, alles wijst erop dat u een stroman bent van Wall Street, eensgelijk uw voorganger George Bush een stroman was van de olie industrie. Hoogst waarschijnlijk zal uw beleid dan ook gekenmerkt worden door het verdedigen van de belangen van Wall Street. En de belangen van Wall Street komen zelden overeen met de belangen van de Zwarte massa die u momenteel op handen draagt.

Zoals u ziet mijnheer de president, ik ben skeptisch over uw presidentschap. Ik ben bang dat u al die mensen die het afgelopen jaar voor u gejuicht hebben alsof u hun favoriete popster was behoorlijk teleur gaat stellen. Zo geloof ik er niets van dat u minder oorlogen gaat voeren, want pas nog stemde u voor een forse verhoging van het defensie budget. Hoe rechtvaardigt u dat in deze tijden van economische crisis? Alhoewel, wat kunt u anders? Wall Street zit op uw hielen, dus u heeft beperkte beleidsruimte. Laten we dan in ieder geval hopen dat u in de rol van status symbool veel Zwarte jongeren kunt inspireren. Want gelukkig is uw symbolische waarde er nog altijd. Yes we can! Is de kreet voorlopig, doch de tijd zal leren of hoop voldoende is om brood op tafel te brengen in (Zwart) Amerika. Affijn, ondanks mijn reserves wens ik u uit beleefdheid veel succes in uw nieuwe ambt.

Auteur: Djehuti Ankh Kheru
Gepubliceerd op: 20 - Januari 2009